«Στο ‘Ηρεμιστικό’, ένας άνθρωπος αισθάνεται το σώμα του να γερνάει, να φθείρεται. Φοβάται ότι θα πεθάνει και αποφασίζει να διηγηθεί στον εαυτό του μια ιστορία για να διώξει τον πανικό του, επιχειρώντας, όπως λέει, να τον ηρεμήσει» αναφέρει η σκηνοθέτις Άσπα Τομπούλη, με αφορμή την επιστροφή της παράστασης πάνω στο έργο του Μπέκετ, που παρουσιάζεται κάθε Σάββατο και Κυριακή στο Θέατρο «Φούρνος».
Μία από τις ωραιότερες ιστορίες του μεγάλου Ιρλανδού πάνω στην επιμονή του ανθρώπου να υπάρξει και να ζήσει παρά τις αποτυχίες, τις ματαιώσεις και τη φθορά, «Το Ηρεμιστικό», σε μετάφραση Εριφύλης Μαρωνίτη, επιστρέφει για οκτώ παραστάσεις.
Η Δέσποινα Σαραφείδου και ο Σπύρος Βάρελης δίνουν φωνή στην ιστορία που επινοεί ο ίδιος ο αφηγητής στην περιπλάνησή του σε μια άγνωστη πόλη, μέσα στη νύχτα.
Το έργο μιλά για την ευθραυστότητα του ανθρώπινου σώματος και της ψυχής, για την αδυναμία της ανθρώπινης επαφής αλλά και τη βαθιά ανάγκη της.
Το φανταστικό και το πραγματικό, ο χώρος και ο χρόνος, τα πρόσωπα και οι μνήμες συνυπάρχουν και εναλλάσσονται συνεχώς, ενώ το καθημερινό και το γελοίο συναντιούνται με το ονειρικό, το γκροτέσκο και το ποιητικό σε αυτή τη μαγική και γεμάτη χιούμορ αφήγηση του αγαπημένου συγγραφέα σκηνοθετών και ηθοποιών, που γράφει αυτά τα διηγήματα στα συντρίμμια μιας κατεστραμμένης από τον πόλεμο Ευρώπης.
«Κατά μία έννοια, ‘Το Ηρεμιστικό’ αφορά και τη διαδικασία της αφήγησης, είναι μια σπουδή πάνω στην αφήγηση», σχολιάζει στην ΑΥΓΗ η σκηνοθέτις. «Ο αφηγητής φτιάχνει μια ιστορία όπου ήρωας είναι ο ίδιος του ο εαυτός. Είναι μια ιστορία περιπλάνησης. Βρίσκεται σε ένα απομονωμένο καταφύγιο και καταφέρνει με μεγάλη δυσκολία, καθώς δεν περπατάει εύκολα όπως μας λέει, να σταθεί όρθιος και να φτάσει στην είσοδο της πόλης, όπου παραμένει και περιπλανάται μέσα στη νύχτα. Εκεί συμβαίνουν διάφορα. Με έναν εξαιρετικά ποιητικό και μοναδικό τρόπο αφηγείται ότι τα λάφυρά του είναι οι συναντήσεις του με τους ανθρώπους. Συνεχίζει την αφήγηση και την περιπλάνησή του στην πόλη ακόμα κι όταν νομίζει ότι έχει πεθάνει. Σαν να μας λέει ότι πρέπει να προσπαθήσει κανείς για να ζήσει. Και, παρά τις δυσκολίες, τις αποτυχίες, τα προβλήματα, τον σωματικό πόνο, καταφέρνει και επιβιώνει. Πέφτει και σηκώνεται».
