Η πανδημία σαρώνει την καθημερινότητα των Αθηναίων. Αλλάζει τον τρόπο που βγαίνουμε και διασκεδάζουμε. Αλλάζει τις μέρες μας και τις νύχτες μας. Η μουσική εξαφανίστηκε από τα μαγαζιά και απέμειναν οι σιγανές κουβέντες των θαμώνων να αποτελούν τη μοναδική ηχητική υπόκρουση των εξόδων μας. Οι μουσικές σκηνές κατέβασαν τα ρολά τους πριν καλά - καλά τα ανεβάσουν και τα θέατρα έμειναν σχεδόν ανοιχτά, ολομόναχα, να αντιστέκονται όσο μπορούν.
Μέσα σε αυτή τη συνθήκη παραστάσεις γεννήθηκαν, αντιστάθηκαν, άντεξαν και αγαπήθηκαν, καταγράφοντας δυνατά sold out στην πόλη. Κάποιες από αυτές πλησιάζουν στο τέλος και αξίζει να τις προλάβετε και κάποιες άλλες θα σας παιδέψουν για να βρείτε εισιτήριο, μα αξίζει να το προσπαθήσετε.
"Οι Παίχτες" στο θέατρο «Κιβωτός»
Σήμερα 30 Ιανουαρίου ολοκληρώνει -ελπίζουμε προσωρινά- το ταξίδι της η παράσταση "Οι Παίχτες" στο θέατρο «Κιβωτός». Ο Γιώργος Κουτλής άρπαξε στα χέρια του το αριστούργημα του Γκόγκολ και γέννησε ένα θεατρικό πανηγύρι που στόμα - στόμα ταξίδεψε και μέτρησε δεκάδες sold out στο πέρασμά του, κάνοντας και εμάς που το είδαμε να παρακαλάμε να το ξαναδούμε κάπου σύντομα.
Έτσι και αλλιώς οι πληροφορίες μας λένε πως αυτό δεν είναι το οριστικό του τέλος, αλλά μια προσωρινή παύση. Νιάρος, Μαγουλιώτης, Μουλάς και Χρυσανθόπουλος επιδίδονται σε ένα καταιγιστικό θεατρικό κρεσέντο με ερμηνείες που καταγράφονται στη θεατρική περιουσία της πόλης.
"Master Class" στο θέατρο «Παλλάς»
Η Μαρία Ναυπλιώτου και το "Master Class", όπως το σκηνοθέτησε ο Οδυσσέας Παπασπηλιόπουλος, φτάνει στο τέλος του την Παρασκευή 4 Φεβρουαρίου, στο θέατρο «Παλλάς». Ο Παπασπηλιόπουλος εκμαιεύει από την Ναυπλιώτου μια ολοκληρωμένη και βαθιά ερμηνεία, γεννώντας και αποκαλύπτοντας μια Κάλλας αληθινή, ζωντανή και τακτοποιημένη ιστορικά στις πραγματικές της διαστάσεις.
Μια ερμηνεία που στις απευθύνσεις της στο κοινό σχεδόν σε αναγκάζει να κρατάς την ανάσα σου για να μην παρέμβει ανάμεσα στις λέξεις και στην εκφορά τους στα αυτιά μας. Απομένει μια μόλις παράσταση, τέσσερα ολόκληρα χρόνια μετά την πρεμιέρα της.
"Η μηχανή του Τούρινγκ" στο θέατρο «Κατερίνα Βασιλάκου»
Εσωτερικός, ολομόναχος στη σκηνή, ειλικρινής ερμηνευτικά και πολυδιάστατος, ο Ορφέας Αυγουστίδης συνεχίζει ακάθεκτος να ζωντανεύει στο θέατρο «Κατερίνα Βασιλάκου» την ιστορία του Τούρινγκ, του ανθρώπου που έσπασε τον κώδικα των Ναζί και απέτρεψε τον θάνατο εκατομμυρίων ανθρώπων.
Διά χειρός και πάλι Οδυσσέα Παπασπηλιόπουλου, ο Ορφέας Αυγουστίδης αλλάζει ρόλους διαρκώς και, με μοναδικό σύμμαχο το φως, αφηγείται ολόκληρη την ιστορία του ανθρώπου Τούρινγκ επιτρέποντάς μας να τον κατανοήσουμε και σχεδόν να τον αγγίξουμε ψιθυρίζοντας στα αυτιά μας διακριτικά όλες τις πληροφορίες που χρειαζόμαστε για αυτόν.
"Ο Τυχαίος Θάνατος ενός Αναρχικού" στο θέατρο «Γκλόρια»
Στο θέατρο «Γκλόρια» συνεχίζει την επιτυχημένη θεατρική του πορεία "Ο Τυχαίος Θάνατος ενός Αναρχικού" σε σκηνοθεσία Γιάννη Κακλέα. Ο Πάνος Βλάχος, στην καλύτερη θεατρική του στιγμή, σαρώνει τη σκηνή φορώντας διαρκώς μεταμφιέσεις και λέξεις, σε ένα τολμηρό και πολιτικά φορτισμένο ανέβασμα του εμβληματικού αυτού έργου του Ντάριο Φο.
Ο Κακλέας, χωρίς φόβο και πάθος, πιάνει στα χέρια του το αριστούργημα αυτό, το επικαιροποιεί τολμηρά, αποκτά τους καλύτερους υποκριτικούς συμμάχους και σε αφήνει να παρακολουθήσεις μια ιστορία όχι τοποθετημένη στο χρονοντούλαπο της Ιστορίας, αλλά ξαναγεννημένη εδώ, στη διπλανή μας πόρτα, κάτω από τη μύτη μας.
"Άνθρωποι και Ποντίκια" και "Τα Κόκκινα Φανάρια"
Λίγο πιο μακριά από το κέντρο της πόλης, κάπου στον Ρέντη, άνοιξε διάπλατα τις θεατρικές του πόρτες, το νέο «Cartel Τεχνοχώρος» και μέσα σε μια βιομηχανικής αισθητικής θεατρική σκηνή ο Βασίλης Μπισμπίκης και η ομάδα του στεγάζουν τα μικρά τους χειροποίητα θεατρικά αριστουργήματα. Το αριστουργηματικό "Άνθρωποι και Ποντίκια" συνεχίζει και μόλις ξεκίνησε τη θεατρική του πορεία και η νέα τους παραγωγή "Τα Κόκκινα Φανάρια".
Γλώσσα σκληρή, ταυτότητες που ασφυκτιούν, underground αισθητική, έργα σπάνια ανεβασμένα και μερικές από τις πιο σπουδαίες ερμηνείες κατακλύζουν τη νέα αυτή θεατρική στέγη της ομάδας του Μπισμπίκη, που πλέον διαθέτει ένα απόλυτα ολοκληρωμένο, ριζοσπαστικό και ξεχωριστό θεατρικό στίγμα.
Οι θεατρικές νύχτες στην πόλη ευτυχώς συνεχίζονται και ευτυχώς προκαλούνται νέες θεατρικές γέννες για όλα τα γούστα. Ευτυχώς η έμπνευση δεν καταστέλλεται, ευτυχώς η δημιουργικότητα δεν περιορίζεται και το θέατρο με τις ιστορίες του, με εμάς εκεί συνοδοιπόρους, μπορεί να επιμένει να αντιστέκεται. Ευτυχώς!
