Υπάρχει άραγε άνθρωπος πιο δυνατός από τον Σούπερμαν; Η Marvel θα γελούσε ειρωνικά στο ερώτημα. Ο Αντώνης Ρέλλας, όμως, είναι κατηγορηματικός. "Ναι, αν μαζευτούμε όλοι/ες/α μαζί γινόμαστε πιο δυνατοί ακόμα και από τον πιο μεγάλο υπερήρωα των κόμικ. Διότι η συνύπαρξη, η αλληλοκατανόηση, η αποδοχή, η αλληλεγγύη προσφέρουν τα υλικά εκείνα που καθιστούν περιττό κάθε σούπερ ήρωα" λέει παραπέμποντας αμέσως στο έργο "Πιο δυνατός κι από τον Σούπερμαν" του Ρόι Κιφτ, που έχει ήδη αγαπηθεί και συζητηθεί και από αύριο (2.30 μ.μ.) ξεκινάει τον νέο κύκλο παραστάσεων στο Σύγχρονο Θέατρο (Ευμολπιδών 45).
Μια καθολικά προσβάσιμη παράσταση
Σε ένα θέατρο προσβάσιμο και φιλικό σε ανάπηρους/ες και εμποδιζόμενα άτομα, η Συντεχνία του Γέλιου και η Κίνηση Αναπήρων Καλλιτεχνών παρουσιάζουν μια καθολικά προσβάσιμη παράσταση, αυτή την ξέφρενη και συνάμα τρυφερή κωμωδία όπου οι περιπέτειες του μικρού ανάπηρου Άρη δίνουν όλες τις αφορμές να ξανασκεφτούμε το θέμα της αναπηρίας, κυρίως το μεγάλο δικαίωμα της ισοτιμίας στη ζωή και την τέχνη. Στην παράσταση, που σκηνοθετούν από κοινού ο Βασίλης Κουκαλάνι και ο Αντώνης Ρέλλας και τα τραγούδια υπογράφουν ο Φοίβος Δεληβοριάς, οι Χατζηφραγκέτα και Τζούλιο Κατσής, αυτό το δικαίωμα γίνεται γιορτή.
Ένα ανάπηρο παιδί γεμάτο ζωντάνια
Ο Σούπερμαν, λοιπόν, είναι μόνο η αφορμή. "Στην παράστασή μας δεν θα δείτε τίποτα και κανέναν που να θυμίζει τον γνωστό υπερήρωα της Marvel, ούτε όμως και τη στιγματιστική έκφραση που συχνά ταυτίζεται με τα ανάπηρα παιδιά και τους ενήλικες με 'ειδικές δεξιότητες'" λέει ο Αντώνης Ρέλλας. "Αντιθέτως, ο ήρωας της παράστασης, ο Άρης, είναι ένα παιδί που μόλις έχει μετακομίσει σε άλλη γειτονιά με τη μητέρα και την αδελφή του. Και επειδή είναι ένα ανάπηρο παιδί, αντιμετωπίζει όλες εκείνες τις δυσκολίες στην καθημερινότητά του που για τους μη ανάπηρους φαντάζουν ασήμαντες. Όμως εκείνος διαθέτει ζωντάνια, ευρηματικότητα και τέτοια διάθεση για επικοινωνία, που τελικά μετατρέπει τα εμπόδια στη χαρά της συνύπαρξης. Όπως καταλαβαίνετε, ο ήρωας της παράστασής μας είναι ένα συμβολικό πρόσωπο που μαζί του μπορεί να ταυτιστεί κάθε ανάπηρο πρόσωπο και εντέλει κάθε άνθρωπος".
Προφανώς στο επίκεντρο είναι τα ζητήματα των αναπήρων, όμως η ίδια η παράσταση "είναι μια ξεκαρδιστική κωμωδία, στην οποία, εκτός από τα ζητήματα της προσβασιμότητας, του ειδικού ή όχι σχολείου όπου πρέπει να φοιτήσει ο πρωταγωνιστής, το ενδεχόμενο να καταλήξει σε ένα ίδρυμα ή το στίγμα, τα στερεότυπα και οι κοινωνικές προκαταλήψεις που υπάρχουν για την αναπηρία θίγονται και όλα εκείνα τα θέματα που απασχολούν ένα παιδί στη σημερινή εποχή" εξηγεί ο Αντώνης Ρέλλας.
Στη σχολή με όρο την αρτιμέλεια!
Τον ρωτάμε αν οι δύο σκηνοθέτες σκέφτηκαν να δώσουν τον ρόλο του μικρού Άρη, που αρχικώς έπαιξε ο Τζούλιο Κάτσης και τώρα ο Μικές Γλύκας, σε ανάπηρο καλλιτέχνη. "Φυσικά και το σκεφτήκαμε, γι' αυτό και κάναμε οντισιόν για τον ρόλο. Όμως δεν βρέθηκε ένας ανάπηρος ηθοποιός με τα συγκεκριμένα χαρακτηριστικά που απαιτούσε ο ρόλος" λέει. Και σπεύδει να διευκρινίσει ότι "στη χώρα μας μόλις πριν τρία χρόνια καταργήθηκε ο όρος της αρτιμέλειας ως προϋπόθεση για να φοιτήσει ένας ανάπηρος σε δραματική σχολή. Ακόμα και με αυτή την κατάκτηση, έχουμε πολύ δρόμο ακόμα να διανύσουμε για να φτάσουμε στο σημείο η εκπαίδευσή μας να είναι επί της ουσίας ισότιμη στις δραματικές σχολές".
Όπως εξηγεί, "το γεγονός ότι από τους δύο σκηνοθέτες της παράστασης εγώ είμαι ανάπηρος έδωσε τη δυνατότητα να αποτυπωθεί η σωματική βλάβη του Άρη με πειστικότητα και σεβασμό απέναντι στο κοινό και κυρίως στους χρήστες αμαξιδίου. Επειδή παράλληλα έχω το ‘προνόμιο’ ως ανάπηρος να βιώνω την κοινωνική καταπίεση, η οποία παράγει την αναπηρία, ήταν πολύ πιο εύκολο να συνεργαστώ με τον πρωταγωνιστή και να μεταφέρω τη βιωμένη εμπειρία για τις ανάγκες του ρόλου".
Στην παράσταση, τα σκηνικά και τα κοστούμια υπογράφουν οι Αλεξάνδρα Σιάφκου και Αριστοτέλης Καρανάνος, την κίνηση επιμελείται η Εριφύλη Στεφανίδου και παίζουν οι Γεωργία Μαυροιδοπούλου, Βασίλης Κουκαλάνι, Τάνια Παλαιολόγου, Θάνος Αλεξίου, Φώτης Λαζάρου και Αντώνης Χρήστου.
Το θέατρο διαθέτει διαγραμμισμένο χώρο για χρήστες/στριες αναπηρικών αμαξιδίων και χώρο υγιεινής αναπήρων, ενώ οι σκύλοι οδηγοί τυφλών είναι ευπρόσδεκτοι με τους χρήστες/στριες τους. Υπάρχει ταυτόχρονη διερμηνεία στην ελληνική νοηματική γλώσσα για κωφούς/ες και ακουστική περιγραφή στα ελληνικά για τυφλούς/ές.
