Πέθανε την Κυριακή, δύο μόλις ημέρες μετά τα εξηκοστά ένατα γενέθλιά του και την κυκλοφορία του εικοστού όγδοου κατά σειρά δίσκου του Blackstar, ο David Bowie, στο σπίτι του στη Νέα Υόρκη. Όπως αποκαλύφθηκε από την πρώτη ανακοίνωση της οικογένειάς του, έδινε γενναία και αξιοπρεπή, χωρίς να διαρρεύσει τίποτα στη δημοσιότητα, μάχη με τον καρκίνο για ενάμιση χρόνο, την οποία όμως δυστυχώς τελικά έχασε.
O David Robert Jones, όπως ήταν το αληθινό του όνομα, γεννήθηκε στις 8 Ιανουαρίου 1947 στο Μπρίξτον του Λονδίνου. Εκδήλωσε το ενδιαφέρον και την κλίση του για τη μουσική από πολύ μικρή ηλικία και ήταν ανάμεσα σε αυτά που διδάχθηκε -όπως και η ζωγραφική, η οποία παρέμεινε πάθος του- στο τεχνικό γυμνάσιο όπου φοίτησε. Σε ηλικία δεκαπέντε ετών σχημάτισε το πρώτο του συγκρότημα, στο οποίο έπαιζε σαξόφωνο, το πρώτο από τα αρκετά όργανα που θα μάθαινε να παίζει με επάρκεια στη συνέχεια. Διαλύθηκε σύντομα και τότε σχημάτισε άλλο, στο οποίο ήταν πλέον η ηγετική φυσιογνωμία, όντας ο βασικός συνθέτης και ερμηνευτής των τραγουδιών τους.
Και αυτό όμως αποδείχτηκε εφήμερο και, αφού υιοθέτησε το ψευδώνυμο Bowie για να μην τον συγχέουν με τον σχεδόν εντελώς συνονόματό του τραγουδιστή των Αμερικανών Monkees, λίγους μήνες μετά τα εικοστά γενέθλιά του κυκλοφορούσε ήδη τον πρώτο προσωπικό δίσκο του. Για δύο χρόνια όμως προσπαθούσε σκληρά αλλά άσκοπα, ενώ παράλληλα έκανε μαθήματα χορού και μιμικής με τον φημισμένο Lindsay Kemp, που θα του ήταν πολύ χρήσιμα στη συνέχεια. Η πρώτη του μεγάλη στιγμή και η αρχή του φαινομένου Bowie ήρθε με το κλασικό single Space Oddity, που έδωσε και τον τίτλο στον δεύτερο δίσκο του.
Ακολούθησαν τρία άλμπουμ με εντονότατα θεατρικά στοιχεία και με καθένα από αυτά να χαρακτηρίζεται από μια διαφορετική «περσόνα», από αυτές που θα αποτελούσαν ένα από τα δομικά στοιχεία του έργου του. Αποκορύφωμά τους το τρίτο, το αριστουργηματικό The Rise and Fall of Ziggy Stardust and the Spiders from Mars του '72, που ήταν και αυτό που τον έκανε σταρ. Οι «μεταμορφώσεις» του στη συνέχεια ήταν ατελείωτες και πάρα πολλά τα ιδιώματα και τα στυλ με τα οποία ασχολήθηκε, καθώς, περισσότερο και από χαμαιλέοντας, όπως τον έλεγαν, ήταν ένας ακούραστος και διαρκής ανανεωτής του ίδιου του εαυτού του, γι' αυτό και της μουσικής του. Από τη λεγόμενη «λευκή soul» πέρασε, κατά τη διάρκεια της πιο ζοφερής περιόδου της ζωής του, όταν είχε τρομερά μεγάλο πρόβλημα με τα ναρκωτικά, με την «τριλογία του Βερολίνου», στο πειραματικό rock και διαδοχικά στη χορευτική μουσική, σε ένα ιδιότυπο pop rock, στον έντονα κιθαριστικό ήχο με τον σχηματισμό των Tin Machine και εντέλει, από τις αρχές περίπου της δεκαετίας του '90, σε ένα ύφος που συνδύαζε επιλεκτικά και εξαιρετικά ευρηματικά στοιχεία από ό,τι είχε κάνει μέχρι τότε, παράλληλα με την όλο και πιο έντονη χρήση των ηλεκτρονικών ηχητικών πηγών.
Ο δεύτερος γάμος του με το διάσημο μοντέλο Iman (με την οποία απέκτησαν μια κόρη το 2000, ενώ με την πρώτη του σύζυγο είχαν έναν γιο, τον σαραντατετράχρονο σκηνοθέτη Duncan Jones) και η εγκατάστασή του στη Νέα Υόρκη στα τέλη της δεκαετίας του '90 οδήγησαν σε μια σχεδόν αναγέννησή του, που το πιο λαμπρό δείγμα της ήταν το εκπληκτικό album του 2002 Heathen. Αφαιρώντας συλλογές κ.λπ., κυκλοφόρησε συνολικά είκοσι οκτώ δίσκους -συμπεριλαμβανομένων δύο με τους Tin Machine-, διατηρώντας πάντα ένα τουλάχιστον υψηλό επίπεδο μέχρι και αυτό που έμελλε να είναι το κύκνειο άσμα του, το πραγματικά θαυμάσιο Blackstar.
O David Bowie άλλαξε περισσότερες από μία φορές την πορεία της σύγχρονης μουσικής, καθώς, ενώ ο ίδιος επηρεάστηκε από λίγους (και όχι απαραίτητα μουσικούς), επηρέασε σχεδόν τους πάντες, στον χώρο του rock και όχι μόνον. Όπως είχε ειπωθεί χαρακτηριστικά, «αυτοί που δεν τον αναφέρουν ως επιρροή είναι μόνον όσοι τον αντιγράφουν αναίσχυντα»! Ας μας επιτραπεί να τον αποχαιρετήσουμε με το τραγούδι του που πάντα μας «μιλούσε» περισσότερο και το οποίο πιστεύουμε ότι πλέον του αξίζει όσο σε ελάχιστους άλλους: Το «Heroes»...
Δηλώσεις για τον Μπόουι
Ίγκι Ποπ: "Ήταν το φως της ζωής μου"
* Πολ Μακάρτνεϊ: «Ο Ντέιβιντ ήταν ένας μεγάλος σταρ και λατρεύω τις στιγμές που περάσαμε μαζί. Η μουσική του έπαιξε αποφασιστικό ρόλο στη βρετανική μουσική σκηνή και είμαι υπερήφανος καθώς σκέφτομαι την επιρροή που είχε στο παγκόσμιο μουσικό στερέωμα».
* Ρόλινγκ Στόουνς: «Νιώθουμε σοκ και βαθιά θλίψη για τον θάνατο του αγαπημένου μας φίλου Ντέιβιντ Μπόουι. Ήταν ένας τόσο υπέροχος και ευγενικός άνθρωπος και ταυτόχρονα ένας εξαιρετικός και γνήσιος καλλιτέχνης».
* Μαντόνα: «Είμαι καταρρακωμένη». «Ταλαντούχος. Μοναδικός. Ιδιοφυής. Αλλαξε τη ζωή μου. Το πνεύμα του θα ζει για πάντα».
* Ίγκι Ποπ: «Η φιλία με τον Ντέιβιντ ήταν το φως της ζωής μου. Δεν έχω γνωρίσει ποτέ ξανά κάποιον τόσο ιδιοφυή. Ήταν ο καλύτερος».
* Ντέιβιντ Κάμερον, πρωθυπουργός της Βρετανίας: "Μεγάλωσα ακούγοντας και παρακολουθώντας την ιδιοφυΐα της ποπ Ντέιβιντ Μπόουι. Ήξερε να ανακαλύπτει και πάλι τον εαυτό του καλύτερα από τον καθένα, ερχόταν πάντοτε τη σωστή στιγμή. Μια τεράστια απώλεια".
* "Είμαι πάρα πολύ θλιμμένος με την είδηση του θανάτου του" δήλωσε στο BBC ο αρχιεπίσκοπος του Καντέρμπουρι. "Θυμάμαι τον εαυτό μου να κάθομαι ώρες ατελείωτες και να ακούω τα τραγούδια του, κυρίως κατά τη δεκαετία του 1970. Ήταν ένας απίστευτος χαρακτήρας".
ΘΑΝΟΣ ΜΑΝΤΖΑΝΑΣ
