Η τόσο σημαντική αλλά και αγαπημένη Αρλέτα δεν εμφανίζεται συχνά ζωντανά και γι' αυτό αποτελεί γεγονός διαφορετικό και άλλης βαρύτητας η αυριανή της συναυλία. Αύριο, λοιπόν, Κυριακή 6 Σεπτεμβρίου, η Αρλέτα θα δώσει στο «Βεάκειο» του Πειραιά μία από τις, σπάνιες πια, προσωπικές συναυλίες της, και μάλιστα εφ' όλης της ύλης. Μαζί της στη σκηνή θα έχει εκλεκτή παρέα τους Νένα Βενετσάνου, Γιάννη Ζουγανέλη, Ντόρα Μπακοπούλου και Γιάννη Σπανό, ενώ άπαντες θα συνοδεύσει πενταμελές σχήμα (πιάνο, κιθάρα, πνευστά - κρουστά, κοντραμπάσο και ντραμς) εξαίρετων σολίστ.
Με την ευκαιρία αυτή, η τόσο ευαίσθητη και προσωπικότατη ερμηνεύτρια μάς μίλησε, όχι μόνο για τη συναυλία της, αλλά και για το σήμερα του ελληνικού τραγουδιού, τις κακοδαιμονίες της Ελλάδας, τις τελευταίες πολιτικές εξελίξεις, μα και το πώς βλέπει το μέλλον και τι περιμένει από αυτό.
Συνέντευξη στον Θάνο Μαντζάνα
* Αυτή η συναυλία σημαίνει για εσάς κάτι ιδιαίτερο, διαφορετικό ή περισσότερο από άλλες εμφανίσεις σας;
Επειδή τραγουδώ πολύ σπάνια, και ειδικά σε μεγάλους χώρους, σημαίνει πολλά για εμένα αυτή η συναυλία. Επίσης έχω μαζί μου ανθρώπους που αγαπώ και αυτό είναι πολύ σημαντικό. Η συγκεκριμένη εποχή που ζούμε μου θυμίζει έντονα τον πρώτο καιρό που τραγουδούσαμε στις μπουάτ. Τότε τα τραγούδια είχαν άλλο βάρος, αυτό αισθάνομαι και τώρα...
* Ποιος είναι ο λόγος για τον οποίο επιλέξατε συγκεκριμένα καθέναν και καθεμία από εκείνους που θα συμμετέχουν; Και γιατί, αλήθεια, αυτή τη φορά απουσιάζει ο, όχι απλώς συνεργάτης, αλλά και καλός σας φίλος, Λάκης Παπαδόπουλος;
Ο Λάκης είχε ένα μικρό πρόβλημα και δυστυχώς δεν μπορούσε να έρθει. Με τον Λάκη όμως και με τη σχέση που έχουμε δεν χανόμαστε, θα ξανασυναντηθούμε στη σκηνή οπωσδήποτε. Οι άνθρωποι που θα τραγουδήσουμε μαζί είναι φίλοι και γνωστοί, κυρίως φίλοι όμως. Τον Ζουγανέλη τον ξέρω πολλά χρόνια, η Νένα Βενετσάνου είναι φίλη μου, η Ντόρα Μπακοπούλου με έχει συνοδεύσει πολλές φορές και είναι από τις καλύτερες πιανίστριες στον κόσμο. Και ο Γιάννης Σπανός είναι απλώς... ο Γιάννης Σπανός! Ένας μεγάλος συνθέτης, αν και χαμηλών τόνων, εκείνος μου έδωσε την πρώτη μου επιτυχία, ανάμεσα σε κάποια από τα πρώτα κομμάτια που τραγούδησα και ήταν δικά του.
* Θα ήθελα να σταθείτε λίγο στη Νένα Βενετσάνου και στη Ντόρα Μπακοπούλου, αντίστοιχα, μια ερμηνεύτρια και μια κλασική πιανίστα με τις οποίες δεν έχετε συνδεθεί μουσικά στο παρελθόν και σίγουρα δεν θα περίμενε κανείς να τις δει σε προσωπική σας συναυλία.
Η Νένα είναι φίλη μου, της το πρότεινα και δέχτηκε πρόθυμα. Και η Ντόρα με έχει συνοδεύσει ξανά, έτσι, χωρίς να έχουμε συνεργαστεί, σε μεγαλύτερη έκταση και χωρίς καμία πρόβα. Απλώς ήταν στο κοινό, ανέβηκε πάνω και με συνόδευσε στο πιάνο. Είναι ένας άνθρωπος πολύ ανοιχτός μέσα στον χώρο που κινείται και αυτό μου αρέσει πολύ. Η Ντόρα υπηρετεί την εφ' όλης της ύλης καλή μουσική και αυτό το εκτιμώ πολύ.
* Τα τελευταία δύο χρόνια σάς βλέπουμε ευτυχώς και πάλι να παίζετε πιο συχνά ζωντανά αλλά έχετε πάρα πολύ καιρό να κάνετε κάτι δισκογραφικά. Δεν σας ενδιαφέρει πλέον αυτό το σκέλος, δεν βρίσκετε τους κατάλληλους συνεργάτες και τραγούδια ή είναι κάποιος άλλος λόγος, ανεξάρτητος από εσάς, που σας εμποδίζει να δισκογραφήσετε και πάλι;
Δεν είναι και τόσα πολλά τα χρόνια, έχω περάσει και μεγαλύτερο διάστημα δισκογραφικής αποχής, δεκατρία χρόνια, ενώ τώρα είναι επτά με οκτώ. Έχω σκοπό να κάνω τουλάχιστον άλλους δύο δίσκους, ήδη υπάρχει το υλικό για τον πρώτο και αρκετό για τον δεύτερο. Αυτές μάλλον θα είναι οι τελευταίες μου δισκογραφικές δουλειές και ελπίζω να τις ολοκληρώσω.
* Πιστεύετε ότι γράφονται σήμερα τραγούδια ανάλογης ουσίας και αξίας με εκείνα των Μ. Θεοδωράκη και Μ. Χατζιδάκι ή και του Γιάννη Σπανού και άλλων συνθετών της εποχής που ξεκινούσατε και εσείς;
Κάθε εποχή είναι διαφορετική... Πρόσφατα άκουσα έναν δίσκο ο οποίος μου άρεσε πάρα πολύ και είχε όλα τα στοιχεία μιας πολύ καλής δουλειάς και στα τρία σκέλη που την συναποτελούν, σύνθεση, στίχο και ερμηνεία. Δεν θα αναφέρω ποιος είναι αλλά ήταν ένας δίσκος που μου άρεσε πάρα πολύ.
* Με την ευκαιρία, υπάρχουν κάποιες αλλά και κάποιοι από τις νέες ερμηνεύτριες και ερμηνευτές που ξεχωρίζετε από τους υπόλοιπους και, αν ναι, γιατί;
Δεν τους έχω ακούσει όλους και όλες και έτσι δεν μπορώ να κρίνω, μπορώ όμως να αναφερθώ σε μια περίπτωση που μου άρεσε πολύ, τη Φωτεινή Βελεσιώτου. Έχει μια φωνή που μπορεί να ερμηνεύσει πολλά είδη μουσικής και της εύχομαι τα καλύτερα γιατί είναι πραγματικά εξαιρετική τραγουδίστρια.
* Τα ενενηκοστά γενέθλια του Μίκη Θεοδωράκη σας έκαναν να αισθανθείτε κάτι ιδιαίτερο; Θα θέλατε, θα είχατε κάτι να του ευχηθείτε με αφορμή αυτή την επέτειο;
Του εύχομαι να φτάσει τα... διακόσια και επίσης να μας δώσει και άλλα έργα, ακόμα και τώρα. Είναι ένας εξαιρετικά δυνατός άνθρωπος και πιστεύω ότι μπορεί να το κάνει. Για τον Θεοδωράκη, όπως και για τον Χατζιδάκι, δεν έχω να πω τίποτα άλλο, ό,τι τυχόν «ανάποδο» και να έχουν κάνει ως άνθρωποι δεν είναι τίποτα μπροστά σε αυτά που μας έχουν προσφέρει!
* Πώς είδατε όσα συνέβησαν στη χώρα μας από τη στιγμή που προκηρύχθηκε το δημοψήφισμα μέχρι τώρα;
Πολλά από αυτά θα ήταν εντελώς γελοία, αν δεν ήταν τόσο επικίνδυνα. Γιατί αυτή η χώρα δεν αντέχει άλλες μεγάλες περιπέτειες και δυστυχώς έχω την αίσθηση ότι υπάρχει φόβος για τέτοιες... Ήδη περνάμε μεγάλες και ελπίζω να μην γίνουν ακόμα μεγαλύτερες.
* Είστε σε γενικές γραμμές ικανοποιημένη από τους χειρισμούς του Αλέξη Τσίπρα και της κυβέρνησης του;
Όχι, αλλά προσωπικά δεν είμαι ευχαριστημένη ποτέ και από καμίας κυβέρνησης τους χειρισμούς. Νομίζω ότι σε όλη τη διαδρομή από την ίδρυση του ελληνικού κράτους μέχρι σήμερα μόνον ίσως σε μία περίπτωση βλέπω σωστούς χειρισμούς, αυτήν του Ελευθέριου Βενιζέλου. Ενας Κρητικός που κατάφερε να αυξήσει την τότε έκταση της Ελλάδας στο διπλάσιο, ενώ παράλληλα γλίτωνε από απόπειρες δολοφονίας. Και αν είχε ακολουθηθεί η εκπαιδευτική μεταρρύθμιση που είχε γίνει τότε, επί Γεωργίου Παπανδρέου, ίσως να ήμασταν διαφορετικά τώρα... Γιατί πιστεύω ότι το μεγάλο πρόβλημα στην Ελλάδα ήταν και παραμένει η παιδεία.
* Πώς κρίνετε αντίστοιχα τη στάση της Αριστερής Πλατφόρμας και των άλλων διαφωνούντων της κυβέρνησης και του ΣΥΡΙΖΑ; Θεωρείτε ότι είναι μια ακόμα εκδήλωση της παιδικής ασθενείας της ελληνικής Αριστεράς, της μόνιμης τάσης της να διασπάται;
Δεν ασχολούμαι με... πλατφόρμες! Για εμένα η πλατφόρμα είναι αυτή που έβαζαν τα μπαμπάκια στο χωριό, εκείνη ξέρω μόνο...
* Τι περιμένετε και τι ελπίζετε σχετικά με τις προσεχείς εκλογές, τις δεύτερες σε διάστημα μικρότερο του ενός έτους;
Τίποτα, ελπίζω μόνο να είναι το μη χειρότερο... Ελπίζω γενικώς!
* Τέλος, είστε αισιόδοξη για το μέλλον του ελληνικού τραγουδιού; Το ίδιο ισχύει και για εκείνο της χώρας στην οποία γεννιέται και αναπτύσσεται;
Κάποια στιγμή μπορεί να βγουν πολύ σημαντικά πράγματα, οφείλω να πω ότι κάποια μπορεί και να έχουν βγει ήδη και να μην το ξέρω. Γιατί το τραγούδι είναι το μόνον ίσως πράγμα που δεν σταμάτησε να παράγεται ποτέ και επίσης το μόνο στο οποίο δεν είχαν αποκλειστεί οι γυναίκες. Πιστεύω ότι κάποια στιγμή το ελληνικό τραγούδι θα ανακάμψει, για να υπάρχει όμως τραγούδι πρέπει να υπάρχει και... χώρα. Πρέπει να υπάρχει μια κοινωνική βάση, αλλιώς είναι αδύνατο...
Δεν έχουμε παρά να ευχηθούμε σε αυτό τον σπουδαίο άνθρωπο και την αληθινά ξεχωριστή δημιουργό και ερμηνεύτρια τα καλύτερα, να είναι υγιής και να συνεχίσει έτσι, δίνοντας μας τα τόσα πολλά που ξέρει και μπορεί να δίνει για πολλά ακόμα χρόνια...
