"Κάπως έτσι θα ξεκίναγε και ο Μένης ένα μυθιστόρημά του. Θα περιέγραφε την ατμόσφαιρα της κακοκαιρίας, ώστε να δείξει πως κάποιοι φανατικοί της τέχνης συγκεντρώνονται παρ' όλες τις αντίξοες συνθήκες σε ένα θέατρο, ώστε να παρακολουθήσουν", ανέφερε ο Βαγγέλης Ραπτόπουλος στη συνάντηση που πραγματοποίησαν οι "Βικτωριανοί" τη Δευτέρα το βράδυ στο γεμάτο από κόσμο θέατρο "Τριανόν", προκειμένου να αποτίσουν λογοτεχνικό φόρο τιμής στον συγγραφέα.
Στη συνάντηση, όπου ήταν διάχυτη η συναισθηματική φόρτιση για τον χαμό του Μένη Κουμανταρέα, παρευρέθηκαν πολλοί φίλοι του συγγραφέα, όπως ο Γιώργος Μαρκόπουλος, ο Τάκης Αναστόπουλος και ο Στέλιος Ελληνιάδης, ενώ η Εύα Κοταμανίδου, ο Στέλιος Μάινας, ο Βαγγέλης Ραπτόπουλος, η Σμαράγδα Σμυρναίου και η Ελιάνα Χουρμουζιάδου, διάβασαν πολλά από τα κείμενά του.
Εκεί ήταν και ο Τίτος Πατρίκιος, ο οποίος, μη έχοντας ξεπεράσει, όπως εξομολογήθηκε, τον χαμό του Κουμανταρέα, αναφέρθηκε στο συγγραφικό έργο του εκλιπόντος φίλου του: "Η απεικόνιση μιας εποχής που πέρασε, από τον Μένη, είναι τόσο δυνατή, που παραμένει ζωντανή ακόμα και για τα πράγματα που ζούμε τώρα. Κι αν δεν υπάρχουν σήμερα οι βιοτεχνίες που περιέγραψε ο Μένης", είπε ο Τίτος Πατρίκιος, παραπέμποντας στη "Βιοτεχνία Υαλικών", κατά πολλούς κορυφαίο έργο του Κουμανταρέα, "υπάρχει το πρόβλημα της ανεργίας, της αναζήτησης εργασιακού εξόδου, που τόσα χρόνια πριν ο Μένης είναι σαν να προέβλεψε τη σημερινή μας κατάσταση. Αυτή είναι η μεγάλη δυναμική της πεζογραφίας του".
Παράλληλα, ο Τίτος Πατρίκιος αναφέρθηκε στο πώς ο Κουμανταρέας κατάφερε μέσω της συγγραφής να αναπλάσει όχι μόνο μια ολόκληρη εποχή της Αθήνας και της Ελλάδας, αλλά και εκτός αυτής, αφού: "Η ματιά του και το γράψιμό του δεν έμειναν μόνο στη γειτονιά του, ούτε στην πόλη του, ούτε ακόμα και στην πατρίδα του, αλλά επεκτάθηκε παντού".
Στον ρόλο του Κουμανταρέα ως αθηναιογράφου αναφέρθηκε η Χουρμουζιάδου και στο πώς η πλατεία Βικτωρίας αποτέλεσε πολλές φορές το φυσικό τοπίο μέσα στο οποίο διαδραματίζονταν οι ιστορίες του.
Από το βιβλίο του "Σεραφείμ και Χερουβείμ", όπου κυκλοφορούν κίτρινα τραμ και μαύρα ταξί, ενώ καλοντυμένοι άνθρωποι απολαμβάνουν κάτω από τις μουριές της πλατείας το παγωτό τους και άλλοι βγαίνουν νωχελικά από τον σταθμό του ηλεκτρικού, έως το "Τόμπυ και Λόλυ", όπου πλέον πλήθη από διάφορες φυλές αναδύονται ορμητικά από τον σταθμό του ηλεκτρικού.
Παράλληλα, η Χουρμουζιάδου μίλησε για τη βοήθεια που προσέφερε ο Κουμανταρέας στους νέους συγγραφείς. "Το να γράφεις", είπε η Χουρμουζιάδου, "χρειάζεται τροφοδοσία από πολλά και ετερόκλητα ερεθίσματα. Χρειάζεται μια θέση δράσης μέσα στον κόσμο και συνάμα μια θέση παρατηρητή, κάπου στην περιφέρεια ή και -γιατί όχι- στο περιθώριο. Νομίζω ότι ο Μένης", κατέληξε η συγγραφέας, "όλα αυτά στη ζωή του τα πραγματοποίησε".
Ανδριανόπουλος Βασίλης
