Τις λέξεις που κρύφτηκαν μέσα στα ποιήματα των πολιτικών εξόριστων στη Μακρόνησο και έγιναν φωνή αντίστασης, αλλά και πηγή ζωτικής δύναμης, ξέθαψε από το χώμα, αλλά και τη λήθη, αποτυπώνοντάς τες στην κάμερα, ο Ελβετός σκηνοθέτης Ολιβιέ Ζισουά δημιουργώντας το 2012 ένα ελεγειακό κινηματογραφικό δοκίμιο με τίτλο "Σαν πέτρινα λιοντάρια στη μπασιά της νύχτας".
Το ντοκιμαντέρ, μετά τη διεθνή βραβευμένη πορεία του, θα προβληθεί με την παρουσία του σκηνοθέτη τη Δευτέρα 15 Σεπτεμβρίου στις 8.30 μ.μ στην αυλή των Μουσείων Μακρονήσου και Άι Στράτη, με ελεύθερη είσοδο για το κοινό. Η προβολή συνδιοργανώνεται από την Πανελλήνια Ένωση Κρατούμενων Αγωνιστών Μακρονήσου και το Μουσείο Πολιτικών Εξόριστων Άη Στράτη, σημαντικούς φορείς μνήμης με τους οποίους συνεργάστηκαν οι δημιουργοί της ταινίας κατά τη διαδικασία της έρευνας.
Η ταινία αφηγείται τα ποιητικά χρονικά της ζωής των εξόριστων πάνω στο νησί, καταγράφει τον τρόμο και την επιβίωση πάνω σε αυτόν τον άνυδρο βράχο που μετατράπηκε σε κολαστήριο χιλιάδων αντιστεκόμενων κομμουνιστών και καταδεικνύει τον φόβο, την αναμονή, τα εξουθενωτικά καψόνια και τα βασανιστήρια. Το ντοκιμαντέρ συνδυάζει τα ποιητικά γραπτά εξόριστων ποιητών, όπως ο Γιάννης Ρίτσος και ο Τάσος Λειβαδίτης, τις ομιλίες αναμορφωτικής προπαγάνδας που μετέδιδαν τα μεγάφωνα των στρατοπέδων του νησιού κατά την περίοδο 1947-1950 και σημαντικά φωτογραφικά και κινηματογραφικά αρχεία. Πρόκειται για ένα ποιητικό κινηματογραφικό ταξίδι στα ερείπια και τις μνήμες εξορίας της Μακρονήσου.
Οι εξόριστοι διανοούμενοι, ποιητές και συγγραφείς, παρά τις στερήσεις και τα βασανιστήρια, κατάφεραν να γράψουν ποιήματα στα οποία περιγράφουν τον αγώνα για επιβίωση μέσα σε αυτό το σύμπαν εγκλεισμού. Τα κείμενα αυτά, εκ των οποίων κάποια θάφτηκαν στα στρατόπεδα, βρέθηκαν αργότερα. Η ταινία αναμιγνύει τα ποιητικά αυτά γραπτά με τις ομιλίες αναμορφωτικής προπαγάνδας που μεταδίδονταν ακατάπαυστα από τα μεγάφωνα των στρατοπέδων.
Ο Ζισουά σημειώνει για την ταινία πως "οι ποιητές συνήθως γράφουν για να υμνήσουν τη φύση, να εκφράσουν ερωτικά αισθήματα ή ακόμα υπαρξιακές αγωνίες. Σπάνιοι είναι εκείνοι που δημιούργησαν ποιητικό έργο πίσω από συρματοπλέγματα, κάτω από βασανιστήρια. Όταν, κατά λογοτεχνική τύχη, διάβασα τα ποιήματα αυτά, 'είδα' εικόνες ενός φρικτού παρελθόντος, τις οποίες θέλησα να φέρω αντιμέτωπες με εικόνες του παρόντος: αυτές των ερειπίων των στρατοπέδων της Μακρονήσου. Θέλησα να ψάξω στους σωρούς από πέτρα και σκυρόδεμα για αποτυπώματα των όσων συνέβησαν, να τα αντιπαραθέσω στα ουρλιαχτά των μεγαφώνων που μετέδιδαν εθνικιστικά συνθήματα, να τα τοποθετήσω δίπλα στις φωτογραφίες των εξόριστων".
Info
Δευτέρα 15 Σεπτεμβρίου στις 8.30 μ.μ στην αυλή των Μουσείων Μακρονήσου και Άη Στράτη (Αγίων Ασωμάτων 31, Θησείο), με ελεύθερη είσοδο για το κοινό.
