Το δημοσίευμα των Financial Times (F.T.) για τις ραδιουργίες Βενιζέλου, Μπαρόζο, Σαμαρά και λοιπών μερκελιστών, έχει ήδη κάνει τον κύκλο του. Όπως ήταν φυσικό, αντιμετωπίστηκε με σιωπή από τον κ. Σαμαρά και τους λαλίστατους τελάληδές του ή με εξυπνάδες και δικαιολογίες επιπέδου κατηχητικού από τον Βαγγέλη Βενιζέλο. Ο οποίος απείλησε ότι δεν φεύγει, ό,τι κι αν γίνει, διότι οι εκλεκτοί του θα κερδίσουν τις δημοτικές εκλογές!
Αναφερόταν φυσικά στους κ.κ. Μπουτάρη και Καμίνη, αυτούς που «ξέχασαν» να κυνηγήσουν τις εταιρείες οι οποίες έκλεψαν τα δημοτικά τέλη, αυτούς που ταυτίστηκαν πλήρως με τη μνημονιακή και μισάνθρωπη πολιτική των κυβερνήσεων της διαπλοκής.
Ασχέτως, όμως, της ακρίβειας ή όχι στην περιγραφή της συνωμοσίας σε βάρος του Γ. Παπανδρέου, οι FT δεν είναι και το αθωότερο των εντύπων. Η γερμανική έκδοση της εφημερίδας -να μην το ξεχνάμε- είχε βγει τη μέρα των ελληνικών εκλογών στις 17 Ιουνίου 2012, με κύριο άρθρο στα ελληνικά και περιεχόμενο τρομοκρατικό για τους Έλληνες ψηφοφόρους (τι θα παθαίναμε αν έβγαινε ο ΣΥΡΙΖΑ). Εκφράζει πάντα την εξωφρενική νεοφιλελεύθερη πολιτική και τις εγκληματικές της παρενέργειες σε χώρες που απέφυγαν να υποδουλωθούν αμαχητί (Σερβία, Βενεζουέλα, Ουκρανία κ.λπ.).
Ενορχηστρωμένη απογύμνωση
Η αβασάνιστη, ωστόσο, αποδοχή του δημοσιεύματος των F.T. εμπεριέχει κινδύνους. Όπως το να παρασυρθούμε διότι γνωρίζουμε τον Β. Βενιζέλο και να ξεχάσουμε τις άλλες χυδαιότητες του ίδιου εντύπου, είτε στην ευρωπαϊκή του έκδοση είτε στην πρωτότυπη, την αμερικάνικη και την επιλογή του χρόνου δημοσίευσης.
Είναι τυχαίο ότι παράλληλα με το ξεσκέπασμα του ρόλου Βενιζέλου, ο πρώην υπουργός Οικονομικών των Ηνωμένων Πολιτειών, Τίμοθι Γκάιτνερ, αποκαλύπτει πώς φαγώθηκε ο αντιπαθέστατος Μπερλουσκόνι;
Έχουμε εκλογές σε 10 μέρες στις χώρες της Ευρωπαϊκής Ένωσης και τα εξαπτέρυγα της διεθνούς διαπλοκής βγάζουν στη σέντρα Βενιζέλο, Μπαρόζο και την ιταλική Κεντροαριστερά για τα υπόγεια καμώματα σε βάρος των -καλώς ή κακώς- εκλεγμένων πρωθυπουργών και την αντικατάστασή τους με ανδρείκελα τύπου Παπαδήμου, Μάριο Μόντι κ.λπ.
Το θέμα έχει και ουρές που αφορούν τους κάποτε αξιοσέβαστους -για κάποιους- προέδρους Δημοκρατίας Παπούλια και Ναπολιτάνο.
Το ερώτημα παραμένει: γιατί η διεθνής και ντόπια πλουτοκρατία, τραπεζίτες, χρηματιστές, έμποροι όπλων και μεγαλοεργολάβοι αδειάζουν τώρα τον κ. Βενιζέλο;
Γιατί σιωπά ο κ. Σαμαράς, αντί να επιβεβαιώσει τα φληναφήματα του αντιπροέδρου του;
Διότι τόσο οι προστάτες του όσο κι ο ίδιος ο πρωθυπουργός βλέπουν ότι στις ευρωεκλογές η Δεξιά θα υποστεί μια μεγάλη ήττα. Και πως το εύρημα ότι θα είναι ήττα μόνον αν το άθροισμα Ν.Δ. - Ελιάς υπολείπεται αυτού του ΣΥΡΙΖΑ, παύει να ισχύει έπειτα από την απειλή του κ. Βενιζέλου για απόσυρση από το κυβερνητικό σχήμα αν μαυριστεί! Έτσι, ο κ. Σαμαράς ρίχνει τον αντιπρόεδρό του στα σκουπίδια και κάνει το κορόιδο για τη δική του συμμετοχή στη συνωμοσία, μπας και μαζέψει τους «ρεαλιστές» ψηφοφόρους του ΠΑΣΟΚ, φοροφυγάδες, κρατικοδίαιτους κ.ά.
Παραληρούντες παραλυμένοι
Ο κ. Βενιζέλος, μεθυσμένος από την έμπνευσή του να απειλήσει τον λαό με αστάθεια αν δεν ψηφιστεί επαρκώς, έβαλε και κάποιο Γρηγοράκο να πει ότι αν πέσει η κυβέρνηση και έρθει ο ΣΥΡΙΖΑ, η Ελλάδα θα γίνει Ουκρανία.
Ομολογώ ότι νόμιζα πως τόση χυδαιότητα μόνον ένας Πάγκαλος διαθέτει. Ο ίδιος Πάγκαλος που έτρεχε να μαζέψει τα αποφάγια τα οποία έπεφταν από το καλάθι του Αντρέα Παπανδρέου, ο ίδιος «μπαρουτοκαπνισμένος αντιστασιακός» του Καρτιέ Λατέν που πρόταξε την ευρεία περιφέρειά του στους Γερμανούς, μετά το πούλημα του Οτσαλάν.
Η μόνη προσωρινή διέξοδος του κ. Βενιζέλου, που μετράει μέρες στην ηγεσία του ΠΑΣΟΚ, είναι κάποια θετικά αποτελέσματα στον α' γύρο των αυτοδιοικητικών εκλογών. Δηλαδή να βγουν πρώτοι τα πουλέν του, οι κ.κ. Μπουτάρης και Καμίνης. Άλλως πως, ο δρόμος από τη λουδοβίκεια έπαρση στο ναπολεόντειο τρικαντό είναι κοντά.
Στο χέρι των κατοίκων των τριών μεγάλων πόλεων είναι να τους στείλουν στον άπλυτο σκουπιδοτενεκέ όσο το δυνατόν πιο σύντομα. Καμιά ανοχή στους ιμιτασιόν. Ψήφο δαγκωτό σε Μηταφίδη, Σακελλαρίδη, Δρίτσα.
