Η κυβέρνηση με κάθε ευκαιρία δείχνει ότι είναι μεταξύ των χωρών που παρακολουθούν τα σχέδια του Τραμπ· είναι μεταξύ των «προθύμων» και ας μην το δηλώνει. Στηρίζει ουσιαστικά τις θέσεις των ΗΠΑ στον ΟΗΕ ενώ στέλνει Patriot και στο Κατάρ, μετά τη Σαουδική Αραβία.
Στην πρόσφατη συζήτηση στο Συμβούλιο Ασφαλείας του ΟΗΕ (του οποίου μέλος είναι και φέτος η Ελλάδα) για το άνοιγμα του Στενού του Ορμούζ με τη χρήση βίας, η Ελλάδα στηρίζει το σχετικό Ψήφισμα που έχει υποβάλει το Μπαχρέιν. Βάσει της πρότασης του Μπαχρέιν, καλείται ο ΟΗΕ να εξουσιοδοτεί -μεμονωμένα ή μέσω εθελοντικών πολυεθνικών ναυτικών συνεργασιών που ενημερώνουν το Συμβούλιο Ασφαλείας- όσους θέλουν να χρησιμοποιούν αμυντικά μέτρα στο Ορμούζ ώστε να αποτρέπουν τις ενέργειες του Ιράν. Μια τέτοια απόφαση οδηγεί αυτομάτως στην εμπλοκή περισσότερων χωρών· κάτι που θέλει διακαώς ο Τραμπ και ο Νετανιάχου.
Η στήριξη που παρέχει η Ελλάδα σε αυτό το Ψήφισμα έρχεται να συμπληρώσει την επικοινωνία του Γ. Γεραπετρίτη με τον Ιρανό ομόλογό του Αμπάς Αραγτσί, με τον οποίον συζήτησε το θέμα της ελεύθερης ναυσιπλοΐας στο Στενό του Ορμούζ. Ο υπουργός Εξωτερικών ζήτησε από το Ιράν να πάρει μέτρα για την ελεύθερη ναυσιπλοΐα με ό,τι αυτό σημαίνει. Η απάντηση Αραγτσί ήταν η αναμενόμενη. Το κλείσιμο του Στενού είναι ευθύνη του επιτιθέμενου, δηλαδή των ΗΠΑ και του Ισραήλ και όχι ευθύνη της Τεχεράνης. Ο Ιρανός υπουργός έστειλε το μήνυμα της ιρανικής ηγεσίας «υπενθυμίζοντας τη νομική υποχρέωση των χωρών βάσει του Διεθνούς Δικαίου να εμποδίζουν τους επιτιθέμενους να χρησιμοποιούν το έδαφος και τις εγκαταστάσεις τους για να σχεδιάζουν, να υποστηρίζουν και να εκτελούν επιθετικές επιχειρήσεις κατά άλλων χωρών». Ο κ. Αραγτσί με την απάντησή του ουσιαστικά υπενθύμισε στον Έλληνα ομόλογό του ότι η Τεχεράνη θεωρεί και την Ελλάδα χώρα που υποστηρίζει το Ισραήλ, αφού παρέχει αγαθά και υπηρεσίες στρατιωτικού χαρακτήρα στο Ισραήλ.
Το τηλεφώνημα Γεραπετρίτη στον Αραγτσί, αρχικώς προκάλεσε εντύπωση γιατί έγινε χωρίς μια κάποια προηγούμενη κίνηση της Αθήνας. Υπάρχει, βεβαίως, το ενδιαφέρον των ναυτιλιακών εταιρειών, ιδιοκτητών των υπό ελληνική σημαία πλοίων που είναι εγκλωβισμένα στον Περσικό. Η μάχη όμως για το Ψήφισμα του Μπαχρέιν στο Συμβούλιο Ασφαλείας του ΟΗΕ αναδεικνύει την πραγματική διάσταση της κίνησης Γεραπετρίτη. Για μία ακόμα φορά η ελληνική κυβέρνηση δείχνει την προθυμία της να στηρίξει επιλογές των ΗΠΑ και του Ισραήλ.
Κάτι αντίστοιχο είχαμε και με τη γνωστοποίηση της κατάρριψης ιρανικών πυραύλων από την ελληνική συστοιχία των Patriot που βρίσκονται στο έδαφος της Σαουδικής Αραβίας. Ήταν μία ανακοίνωση με αποδέκτη την Ουάσιγκτον και το Τελ Αβίβ: «Είμαστε εδώ και συμβάλλουμε όπως μπορούμε». Και αυτό παρά το γεγονός ότι μια τέτοια ανακοίνωση οδηγεί σε εμπλοκή. Να ξαναπούμε ότι στην Ουκρανία, για παράδειγμα, που μετέχουν ευρωπαϊκές δυνάμεις-χειριστές οπλικών συστημάτων, κανείς δεν υπερηφανεύεται ότι ρίχνει ρωσικούς πυραύλους ή drones. Γιατί δεν θέλει να σηματοδοτήσει την εμπλοκή του.
Αν και επισήμως η ελληνική κυβέρνηση δηλώνει ότι απέχει από οποιαδήποτε εμπλοκή στον πόλεμο κατά του Ιράν -ακολουθώντας την κεντρική ευρωπαϊκή γραμμή- δεν χάνει ευκαιρία να υποδηλώσει με κάποιον τρόπο ότι δεν είναι μακριά από τις ενέργειες και αποφάσεις των ΗΠΑ. Μια τακτική που ενέχει κινδύνους, κυρίως για τη διπλωματική θέση της χώρας μας στην επόμενη φάση μετά την κρίση στη Μέση Ανατολή.
Συνεχής η συνεργασία με τις χώρες του Κόλπου
Η πολιτική της κυβέρνησης φαίνεται και από τις πρόσφατες επισκέψεις του υπουργού Άμυνας Νίκου Δένδια στις χώρες του Κόλπου και συγκεκριμένα στα Εμιράτα, στο Κατάρ και στη Σαουδική Αραβία. Η ελληνική κυβέρνηση με τις επαφές αυτές δηλώνει ότι η Ελλάδα είναι παρούσα και συμπαραστέκεται στους συμμάχους της.
Οι συζητήσεις Δένδια αφορούσαν ζητήματα ασφάλειας, άμυνας και σταθερότητας. Δηλαδή την ενίσχυση της συνεργασίας στον τομέα της άμυνας, συμμετέχοντας σε πρωτοβουλίες περιφερειακής ασφάλειας και προστασίας κρίσιμων υποδομών. Η Αθήνα, βεβαίως, επιμένει ότι τη συγκεκριμένη ώρα όλες αυτές οι επαφές και οι συμφωνίες που κλείνονται δεν σηματοδοτούν εμπλοκή στον πόλεμο.
Patriot και στο Κατάρ
Όπως φαίνεται, οι επισκέψεις Δένδια δεν περιορίζονται μόνο σε διπλωματικές συζητήσεις. Με πρωτοβουλία της Ρένας Δούρου, βουλευτές και βουλεύτριες του ΣΥΡΙΖΑ-Π.Σ. έφεραν στη Βουλή το θέμα με ερώτησή τους για την «εν κρυπτώ αποστολή ελληνικών πυραύλων Patriot στο Κατάρ».
Οι βουλευτές και βουλεύτριες ρωτούν συγκεκριμένα τους υπουργούς Εξωτερικών και Εθνικής Άμυνας εάν «αληθεύει ότι η Ελλάδα έστειλε το 20% με 25% των πυραύλων Patriot από το απόθεμα του οπλοστασίου της σε αμερικανική βάση στο Κατάρ, στενό σύμμαχο της Τουρκίας, εμπλέκοντας έτσι περαιτέρω τη χώρα μας στον γενικευμένο πόλεμο κατά του Ιράν». Θέτουν επίσης το ζήτημα του πώς εντάσσεται αυτή η ενέργεια στο κυβερνητικό αφήγημα διά στόματος του κ. υπουργού Εξωτερικών περί «επιστροφής στη διπλωματία», αφήνοντας τις πολεμικές επιχειρήσεις και υποστηρίζοντας τη διπλωματική οδό ως «εκείνη που θα φέρει τα πιο βιώσιμα αποτελέσματα».
Εκτός από το ζήτημα της μη ενημέρωσης της Βουλής, οι βουλευτές του ΣΥΡΙΖΑ θέτουν το πρόβλημα της ενδεχόμενης ανεπαρκούς κάλυψης του ελληνικού χώρου και της δημιουργίας «παραθύρου τρωτότητας», με δεδομένη την ύπαρξη ελληνικής συστοιχίας Patriot στη Σαουδική Αραβία σε συνδυασμό με τις μεγάλες καθυστερήσεις αναπλήρωσης των αποθεμάτων βλημάτων. Τέλος, βάζουν το ζήτημα του «ενιαίου κυβερνητικού συντονισμού ως προς τη λήψη και υλοποίηση» των σχετικών αποφάσεων.
Πρέπει να τονίζουμε ότι οι αραβικές χώρες του Κόλπου είναι αυτές που ανέχονται τις πράξεις του Ισραήλ σε βάρος των Παλαιστινίων - και όχι μόνο. Η στενή τους σχέση με τις ΗΠΑ είναι δεδομένη και είναι εξόχως προβληματική στη σημερινή συγκυρία. Τα πλήγματα από το Ιράν (χωρίς να δικαιολογούνται) είναι αποτέλεσμα και της δικής τους πολιτικής.
