Στα ακριανά δωμάτια της δεξιάς πολυκατοικίας επικρατεί πολιτική-δημοσκοπική ευφορία μετά τις ευρωεκλογές. Η Ελληνική Λύση, η Νίκη και η Φωνή Λογικής αθροίζουν συνήθως ποσοστά πέριξ του 20%, «πλαγιοκοπώντας» τη Ν.Δ. που αδυνατεί να δαμάσει τα κύματα φθοράς λόγω των συνεπειών που παράγουν οι κυβερνητικές πολιτικές. Στο Μαξίμου έχουν κατασταλάξει στο συμπέρασμα ότι μέχρι η δημοκρατική αντιπολίτευση να ολοκληρώσει τις εσωτερικές διεργασίες της ο βασικός πολιτικός κίνδυνος έρχεται από τα δεξιά της Ν.Δ. H επικείμενη αύξηση της μετανάστευσης λόγω της γενίκευσης της σύρραξης στη Μέση Ανατολή, οι χειρισμοί στα ελληνοτουρκικά και η έκρηξη του κόστους ζωής συνιστούν το «λίπασμα» για τον ακροδεξιό λαϊκισμό.
Οι ένοικοι του Μαξίμου αμφιταλαντεύονται σε σχέση με την πολιτική διαχείριση των υπερδεξιών σχημάτων. Τα κυβερνητικά φλερτ με τα κόμματα που έχουν ως σημαία το τρίπτυχο «πατρίς, θρησκεία, οικογένεια» μετατρέπονται σε επιθέσεις και τούμπαλιν. Η ηπιότητα της απάντησης του πρωθυπουργού όταν ρωτήθηκε στη συνέντευξη Τύπου στη ΔΕΘ (8 Σεπτεμβρίου) για την ενίσχυση της Ακροδεξιάς στην Ευρώπη προκάλεσε αίσθηση. «Πάντα υπήρχαν κόμματα στα δεξιά της Ν.Δ. που έπαιρναν σεβαστά ποσοστά και δεν είμαι εγώ που θα χαρακτηρίσω τους πολίτες ακροδεξιούς» σημείωσε.
Το φλερτ με τη Λατινοπούλου
Η πρωθυπουργική αναφορά ερμηνεύτηκε ως σήμα προς την πλευρά της Αφρ. Λατινοπούλου. Η επικεφαλής της Φωνής Λογικής δεν προσδιορίζεται ως ακροδεξιά, ασχέτως αν συντάσσεται στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο με τα κόμματα της Μ. Λεπέν και του Β. Όρμπαν. Το ξεκαθάρισε (αρμοδίως;) ο Θάνος Πλεύρης: «Δεν θα την χαρακτήριζα ακροδεξιά» είπε, θυμίζοντας πως «ήταν στη Ν.Δ. και στην ΟΝΝΕΔ».
Στο κυβερνητικό επιτελείο αναγνωρίζουν ότι η προοπτική αυτοδυναμίας είναι ανέφικτη στις επόμενες εκλογές. Από τη στιγμή λοιπόν που θεωρούν ότι ο επανεκλεγείς πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ Ν. Ανδρουλάκης θα εμμείνει στις ράγες του «όχι σε όλα», απλώνουν γέφυρες προς τα δεξιά. Η περίπτωση της Λατινοπούλου θεωρήθηκε η πιο κατάλληλη καθώς δεν είχε τα βαρίδια των επιστολών του Ιησού όπως ο Κ. Βελόπουλος.
Άνοιγμα Γεωργιάδη στη Λατινοπούλου
Τη στόχευση αυτή επιβεβαίωσε ο υπουργός Υγείας -προερχόμενος από τον ΛΑΟΣ- Άδωνης Γεωργιάδης. «Όχι, δεν μπορώ να δω την κυρία Λατινοπούλου ως κυβερνητικό μας σύμμαχο. Αν όμως σε ένα κοινοβούλιο δεν υπάρχει κυβερνητική πλειοψηφία, τότε σε αναγκάζει η ζωή να κάνεις πολλών ειδών συμβιβασμούς» απάντησε σε σχετική ερώτηση λίγες ημέρες μετά την τοποθέτηση του Κ. Μητσοτάκη στη ΔΕΘ.
Τις ίδιες ημέρες οι πιο παρατηρητικοί διέκριναν ένα κείμενο-ανάλυση της Καθημερινής -που διαθέτει ισχυρή επιρροή στους ψηφοφόρους της Ν.Δ.- ιδιαίτερα κολακευτικό για την επικεφαλής της Φωνής Λογικής. Κύκλωσαν, μάλιστα, το εξής απόσπασμα: «Η “Μελόνι του Bαρδάρη” κυρία Λατινοπούλου έχει τσαγανό, γνωρίζει ελληνικά, σέβεται τους συνομιλητές της. Για αυτό κάποια μέρα οι Έλληνες θα κάνουν πρωθυπουργό την Αφροδίτη όπως οι Ιταλοί έκαναν τη Μελόνι. Ή στη χειρότερη περίπτωση υπουργό στη Ν.Δ.».
Διεμβολισμός της Ν.Δ. από τη Φωνή Λογικής
Οι δημοσκοπήσεις που ακολούθησαν, εντούτοις, θορύβησαν το Μαξίμου σε σχέση με τη δυνητική απήχηση της «Μελόνι του Βαρδάρη». Η Φωνή Λογικής κινείται στο επίπεδο του 5%, ωστόσο τους πονοκεφάλους στο Μαξίμου εντείνει η διαπίστωση ότι οι διαρροές τη Ν.Δ. προς την Αφρ. Λατινοπούλου είναι περίπου διπλάσιες από αυτές προς τον Κ. Βελόπουλο. Στο κυβερνητικό μικροσκόπιο τέθηκε και το γεγονός ότι σύμφωνα με την έρευνα της Prorata τα ποσοστά της Αφρ. Λατινοπούλου στους οικονομικά ασθενέστερους είναι πενταπλάσια από ό,τι στους πιο εύπορους. Από τους συνεργάτες του πρωθυπουργού αναγνωρίζεται ότι η συνταγή της επικεφαλής της Φωνής Λογικής ενδέχεται να «διεμβολίσει» περαιτέρω το γαλάζιο ακροατήριο. Επιχειρεί μάλιστα να αξιοποιήσει την εσωτερική κρίση της παράταξης που ενέχει και ιδεολογικά χαρακτηριστικά, όπως καταδεικνύεται από τις τοποθετήσεις των Αντ. Σαμαρά και Κώστα Καραμανλή. Η Αφρ. Λατινοπούλου προέρχεται από τη Ν.Δ., χαρακτηρίζει τον πρωθυπουργό «αριστερή ψυχούλα» και προκρίνει σκληρή γραμμή στο Μεταναστευτικό. «Να έχουμε κλειστά κέντρα σε ακατοίκητα νησιά, επτασφράγιστα νησιά» ζήτησε στη σκιά των ενδείξεων ότι η Γερμανία προκρίνει την αναζήτηση τρόπων για αύξηση των επιστροφών μεταναστών στις χώρες πρώτης υποδοχής τους, επομένως και στη χώρα μας.
Στην κυβέρνηση, διαβλέποντας ότι το Μεταναστευτικό επιστρέφει στις πρώτες σελίδες της ατζέντας, δρομολογούν την αντεπίθεση προς τη μεριά της Αφρ. Λατινοπούλου. Ο κυβερνητικός εκπρόσωπος με το βλέμμα στους παραδοσιακούς ευρωπαϊστές νεοδημοκράτες απάντησε ότι αυτά τα οποία προτείνουν όσον αφορά το Μεταναστευτικό η Αφρ. Λατινοπούλου και οι ομοϊδεάτες της αν εφαρμοστούν από τη χώρα μας, πέραν του ότι δεν θα έχουν αποτέλεσμα, η Ελλάδα ουσιαστικά τίθεται εκτός Ευρώπης. Το ενδιαφέρον είναι ότι ο Π. Μαρινάκης θύμισε πως το κόμμα της Αφρ. Λατινοπούλου ανήκει στην ακροδεξιά πολιτική οικογένεια, κάτι που είχε αποφύγει ο πρωθυπουργός στη ΔΕΘ.
Σε κάθε περίπτωση, η Αφρ. Λατινοπούλου έστειλε το «σήμα» της στα διάφορα κέντρα προτείνοντας Σαμαρά ή Καραμανλή για την Προεδρία της Δημοκρατίας. Σε αντίθεση με την Αφρ. Λατινοπούλου ο Κυριάκος Βελόπουλος, που είναι ο μεγάλος πόλος της Ακροδεξιάς στο πολιτικό σύστημα, απέρριψε αυτή την εκδοχή: «Δεν θέλουμε Πρόεδρο της Δημοκρατίας ούτε τον Σαμαρά ούτε τον Καραμανλή. Εμείς δεν προσκυνάμε το σύστημα» είπε στη Βουλή.
Ό,τι ακροδεξιό κάνει στη θάλασσα το βρίσκει στο αλάτι
Η γαλάζια παράταξη -για τα πιο μετριοπαθή στελέχη της- ό,τι έκανε ή κάνει στη θάλασσα το βρίσκει στο αλάτι. Επένδυσε στην ξενοφοβία, τοποθέτησε την τριανδρία του ΛΑΟΣ -Βορίδη, Γεωργιάδη, Πλεύρη- στην κυβερνητική βιτρίνα και ψήφισε μαζί με την Ελληνική Λύση τον υφιστάμενο εκλογικό νόμο και τη νέα σύνθεση της ολομέλειας του ΕΣΡ. Μάλιστα, ουδείς από τον άξονα Ηρώδου Αττικού-Μοσχάτο είχε καταδικάσει τον βουλευτή Στρ. Σιμόπουλο που δήλωσε ότι «εμείς τιμούμε τον Μεταξά». Οι παραπάνω επιλογές «νομιμοποιούν την Ακροδεξιά στη συνείδηση των πολιτών» επισημαίνουν οι ίδιοι κύκλοι, που προτείνουν τη στρατηγική διεύρυνσης προς το «φιλελεύθερο Κέντρο». Θεωρούν μάλιστα ότι τα πιο δύσκολα για το κυβερνητικό στρατόπεδο είναι μπροστά. Η ενημέρωση («μασάζ») που προγραμμάτιζε ο Γ. Γεραπετρίτης για την εξωτερική πολιτική αναμένετο «εκρηκτική». Μία εικόνα ηχηρών διαφοροποιήσεων από τους βουλευτές -ο Σαμαράς έδωσε το σήμα από τη Λευκωσία- για τους χειρισμούς στα ελληνοτουρκικά προφανώς δεν θα μείνει αναξιοποίητη από τα υπερδεξιά κόμματα.
