Στην πρώτη - πρώτη φάση της αμέσως προηγούμενης μεγάλης κρίσης, της χρηματιστηριακής - οικονομικής που τελικά έφερε τα Μνημόνια, στην κοιτίδα του παγκόσμιου καπιταλισμού χρειάστηκε να προσφύγουν στα δημόσια ταμεία για να αποτρέψουν την πλήρη κατάρρευση του συστήματος. Στη συνέχεια, βέβαια, κι αφού είχε μεσολαβήσει μια δειλή προσπάθεια ρύθμισης από τον Ομπάμα, την οποία φρόντισε να αποδυναμώσει πλήρως ο Τραμπ, τα «λευκά κολάρα» των τραπεζών και οι σπεκουλαδόροι της Γουόλ Στριτ ξαναβρήκαν τον ύπνο τους και συνέχισαν όπως πρώτα. Όπως και στην Ε.Ε., όπου τα Μνημόνια διέσωσαν τους τραπεζίτες και τις τράπεζες της κεντρικής Ευρώπης σε βάρος μερικών εκατομμυρίων ανθρώπων.
Ωστόσο, η κρατική παρέμβαση είχε ανοίξει μια ρωγμούλα στην ιδεολογική ηγεμονία των νεοφιλελεύθερων, στο κυρίαρχο αφήγημα για τον θάνατο του κράτους. Το κατά πόσο αυτή η ρωγμούλα μπορεί να μεγαλώσει είναι θέμα των δυνάμεων της Αριστεράς -κανείς δεν πρόκειται να σου χαρίσει την ιδεολογική ηγεμονία, άλλωστε...- και της δυνατότητάς της να εκμεταλλευτεί τη νέα ρωγμούλα, η οποία δημιουργείται ακριβώς αυτές τις μέρες.
Μιλάμε, φυσικά, για τις πατέντες και τον σχετικό προβληματισμό τον οποίο ο Μητσοτάκης προσπάθησε να ειρωνευτεί μιλώντας μέσα στη Βουλή, με το γνωστό αλαζονικό του ύφος, για πρόταση Τσίπρα να κρατικοποιηθούν οι εταιρείες - μετά ήρθε ο Βαρβιτσιώτης τζούνιορ και μίλησε ευθέως για κρατικοποίηση και στο Μαξίμου άρχισαν να σφυρίζουν αδιάφορα. Κυρίως διότι αυτό που είπε ο υπουργός τους δεν ήταν παρά ο αντίλαλος προβληματισμών των βασικών παικτών της Ευρωπαϊκής Ένωσης, οπότε τι να απαντήσει ο ένοικος του Μαξίμου...
Βέβαια, το γεγονός ότι οι ευρωπαϊκές ηγεσίες άρχισαν να συζητούν το μέχρι πρότινος αδιανόητο, τον διαμοιρασμό της πατέντας, έχει μια απλή εξήγηση: όπως είχε συμβεί και με την κρίση του 2008-2009, η Κίνα ξαναβγαίνει πρώτη και κλείνει όλο και ταχύτερα την ψαλίδα από τις ΗΠΑ, που πάντως ακολουθούν από κοντά, ενώ η Γηραιά Ήπειρος ξαναμετατρέπεται σε μαύρη τρύπα της παγκόσμιας ανάκαμψης. Τι να κάνει, λοιπόν, η κυρίαρχη ευρωδεξιά και οι φίλιές της ιδεολογικά δυνάμεις; Την ανάγκη φιλοτιμίαν ποιούμενη, αποδέχεται τις προτάσεις της Αριστεράς να προσπεράσουμε τις πατέντες μπας και επιταχυνθεί ο εμβολιασμός και ξαναστηθούν οι κοινωνίες μας στα πόδια τους. Ρωγμούλα είναι, αλλά από τις ρωγμές ξεκινάνε όλα...
