Τα επιμελητήρια της χώρα είναι έξαλλα με την Κεραμέως και απειλούν θεούς και δαίμονες.
Άσχετα αν δεν συζητιέται πουθενά.
Τι έχει γίνει: με τροπολογία της τελευταίας στιγμής, η Κεραμέως επιτρέπει στους αποφοίτους κολεγίων να εγγράφονται στα επιστημονικά επιμελητήρια.
Και επιμελητήρια όπως το Τεχνικό και το Οικονομικό Επιμελητήριο είναι στα κάγκελα.
Γιατί με τον τρόπο αυτό η Κεραμέως παραδίδει άδειες ασκήσεως επαγγέλματος σε απόφοιτους ιδιωτικών κολεγίων.
Και εξισώνει τα πτυχία τους με πτυχία αποφοίτων τετραετούς και πενταετούς φοίτησης των δημόσιων πανεπιστημίων.
Ακόμα κι αν τα κολέγια παρείχαν την καλύτερη εκπαίδευση, θα ήταν άδικο.
Γιατί εξομοιώνει ένα πτυχίο για το οποίο απαιτούνται πέντε χρόνια σπουδών με ένα για το οποίο απαιτούνται τρία.
Μόνο και μόνο επειδή αυτός που τελειώνει σε τρία έχει πληρώσει δίδακτρα.
Αλλά η συζήτηση δεν έχει νόημα. Όλοι ξέρουμε το επίπεδο σπουδών που παρέχουν τα κολέγια τριετούς φοίτησης.
Και μάλιστα χωρίς κανείς να τα αξιολογεί. Ώστε να ξεχωρίζουμε τουλάχιστον τους αξιοπρεπείς από τους σκιτζήδες.
Μόνο για τα δημόσια πανεπιστήμια ισχύουν αυτά.
Τρεις παρατηρήσεις λοιπόν. Πρώτον, οι νεοδημοκράτες επαγγέλλονται όπου σταθούν κι όπου βρεθούν ριζικές μεταρρυθμίσεις, αλλά όλες τις προωθούν νύχτα, με τροπολογίες της τελευταίας στιγμής σε άσχετα νομοσχέδια.
Δεύτερον, κόπτονται υπέρ της αριστείας και το μοναδικό πράγμα που τους ενδιαφέρει είναι να εξισώσουν τα πανεπιστήμια με τα κολέγια. Χωρίς όρους και χωρίς συζήτηση.
Και τρίτον, είναι οι υπερασπιστές της μεσαίας τάξης, αλλά τώρα, που η μεσαία τάξη θα γκρινιάξει, θα βγουν και θα φωνάζουν για τις συντεχνίες που θέλουν να διασφαλίσουν τα ιδιοτελή τους συμφέροντα.
Όπου συντεχνιακό συμφέρον είναι η απαίτηση τα επαγγελματικά δικαιώματα που κατοχυρώνει κάποιος να είναι ανάλογα με τη διάρκεια των σπουδών του.
Τόσο αυθαίρετο και παράλογο, ε;
Το ζήτημα λοιπόν δεν είναι αν η αντίδραση είναι συντεχνιακού τύπου, αλλά αν είναι εύλογη ή παράλογη.
Και σε κάθε περίπτωση το ζήτημα δεν είναι το πώς χαρακτηρίζονται οι αντιδράσεις, αλλά το τι κάνει η Κεραμέως.
Κι αυτό που κάνει η Κεραμέως είναι να παίρνει επαγγελματικά δικαιώματα από τους απόφοιτους των δημόσιων πανεπιστημίων και να τα χαρίζει τους ιδιοκτήτες των κολεγίων.
Οι οποίοι, με τη σειρά τους, θα τα πουλήσουν στους πελάτες τους.
Η πρόθεση της Κεραμέως και της κυβέρνησης λοιπόν δεν είναι να χτυπήσει κάποια συντεχνία, αλλά να ωφελήσει μια ομάδα επιχειρηματιών.
Και μόνο όσοι αγοράζουν υπηρεσίες από αυτούς τους επιχειρηματίες έχουν δικαίωμα να αποκτήσουν επαγγελματικά δικαιώματα παρακάμπτοντας το δημόσιο πανεπιστήμιο.
Στην ίδια λογική έκανε και κάτι άλλο η Κεραμέως.
Έδωσε το δικαίωμα στους απόφοιτους των ιδιωτικών ΙΕΚ να μπαίνουν στα πανεπιστήμια με κατατακτήριες εξετάσεις.
Δικαίωμα που οι απόφοιτοι των δημόσιων ΙΕΚ δεν έχουν.
Κι αυτό είναι επίσης τεράστιο δώρο προς τους κολεγιάρχες.
Το τρίτο που κάνει η Κεραμέως είναι μια λυσσαλέα προσπάθεια να μειώσει τους εισακτέους στα ΑΕΙ.
Γι’ αυτό θεσπίζει διάφορους «κόφτες» στο Λύκειο, όπως η Τράπεζα Θεμάτων και η βάση του 10.
Η οποία, όμως, για να μπεις σε ιδιωτικό κολλέγιο, δεν υπάρχει.
Γι’ αυτό κλείνει μαζικά τα ιδιωτικά ΙΕΚ.
Και γι’ αυτό ψάχνεται να μειώσει την κρατική χρηματοδότηση στα ΑΕΙ ελπίζοντας ότι στο τέλος θα αναγκαστούν να επιβάλουν δίδακτρα.
Και όλα αυτά αποκτούν πραγματικό νόημα μόνο αν τα δεις από τη σκοπιά τής εξυπηρέτησης προς τα κολέγια.
Για μπίζνες πρόκειται λοιπόν. Όχι για εκσυγχρονισμό και αριστεία.
