Χρειάστηκαν χρόνια και μια κυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ προκειμένου η ΔΑΚΕ να βγάλει από το συρτάρι τις "αγωνιστικές περγαμηνές" της και να στηρίξει με τη στάση της μια απεργιακή κινητοποίηση. Για τα μάτια των εργολάβων βέβαια, αλλά αυτά είναι λεπτομέρειες...
Βέβαια, χρειάστηκε η άνωθεν παρέμβαση. Μέχρι τη συνάντηση με τον πρωθυπουργό Αλ. Τσίπρα η γαλάζια παράταξη συμφωνούσε με την αναστολή της απεργίας. Σύμφωνα με πληροφορίες χρειάστηκε τηλεφώνημα του Μ. Βορίδη, ο οποίος, σε πλήρη συνεννόηση με τον Κυρ. Μητσοτάκη, έδωσε γραμμή για αλλαγή πλεύσης. Είχε προϊδεάσει με την τοποθέτησή του στη Βουλή, που ζητούσε από το Ελεγκτικό Συνέδριο να ακυρώσει την τροπολογία της κυβέρνησης. Ακολούθησε η ανακοίνωση της Ν.Δ., όπου επαναλαμβάνεται η πάγια θέση για "εναλλακτικές και πιο οικονομικές μορφές παροχής υπηρεσιών μέσω της σύμπραξης με ιδιωτικούς φορείς". Έτσι λοιπόν εξηγείται το πώς άλλαξε η θέση της ΔΑΚΕ ώστε να μπλοκαριστεί η αναστολή της απεργίας.
Μιλάμε για τη ΔΑΚΕ ΟΤΑ του προσφάτως ελεγχθέντος πειθαρχικά Β. Πολυμερόπουλου και τη ΔΑΚΕ του Β. Σπανάκη, τον οποίοι οι ίδιοι οι ΔΑΚίτες κατηγορούσαν για καλπονοθεία. Για τη στάση του ΠΑΜΕ και λοιπών αριστερών δυνάμεων, ας κρίνουν οι ίδιοι οι συνδικαλιστές ποιον εξυπηρετούν με τις αποφάσεις τους.
