ΤΟΥ ΔΗΜΗΤΡΗ ΧΡΗΣΤΟΥ
Δυστυχώς, έτσι είναι η πολιτική και ακόμα περισσότερο αυτή που αφορά εξωτερικές σχέσεις των χωρών. Δεν πάει να λέει η Ευρώπη ότι προασπίζεται τις δημοκρατικές αξίες και ότι αντιστέκεται στους παραβάτες. Όταν στη μέση υπάρχουν οικονομικά και γεωστρατηγικά συμφέροντα, οι αρχές μπορούν να περιμένουν. Θυμάμαι την απάντηση της Χίλαρι ως υπουργού Εξωτερικών των ΗΠΑ μετά την πρώτη της επίσκεψη στο Πεκίνο. Δημοσιογράφος που ήταν στην αποστολή τη ρώτησε γιατί δεν έθεσε τα ζητήματα των δημοκρατικών ελευθεριών στους Κινέζους συνομιλητές της. Η απάντηση ήταν κυνικά αφοπλιστική. "Με τους τραπεζίτες σου δεν τσακώνεσαι" απάντησε η Χίλαρι και τα πράγματα μπήκαν στη θέση τους.
ΑΦΟΡΜΗ για τον πρόλογο αυτό, η συμπεριφορά της Ε.Ε. απέναντι στην Τουρκία του Ερντογάν. Του Ερντογάν, που, όταν ρωτήθηκε τι περιμένει να φέρει ο πρωθυπουργός Νταβούτογλου από τη σύνοδο κορυφής στις Βρυξέλλες, απάντησε: "Τα τρία δισεκατομμύρια που μας υποσχέθηκαν"! Τα οποία τρία εκατομμύρια θέλουν να γίνουν έξι, ώστε η Τουρκία να ανταποκριθεί και να μη βομβαρδίζει την Ελλάδα με πρόσφυγες. Έτσι, η πρωτοφανής ενέργεια να καταλάβει η τουρκική κυβέρνηση με τη βοήθεια των αστυνομικών δυνάμεων τη μεγαλύτερη σε κυκλοφορία εφημερίδα της Τουρκίας, τη "Zaman", και να τη μετατρέψει από αντιπολιτευόμενη σε φιλοκυβερνητική, διορίζοντας στη θέση του διευθυντή πολιτικό επίτροπο, έγινε δευτερευούσης σημασίας θέμα! Οι βίαιες καταστολές σε ειρηνικές διαδηλώσεις, αντιμετωπίζονται με πρωτοφανή μετριοπάθεια. Εκατοντάδες νεκροί στα νότια, στις κουρδικές περιοχές βρέθηκαν σε ψυγεία (!) όπως αποκαλύφθηκε την προηγούμενη εβδομάδα, αλλά αυτό αξιολογήθηκε ακόμα πιο χαμηλά, ήταν τριτευούσης σημασίας θέμα.
ΟΙ ΚΡΥΦΕΣ και φανερές προβοκάτσιες του συστήματος Ερντογάν σε τρομοκρατικές ενέργειες και η κήρυξη πολέμου στη διάρκεια της προεκλογικής εκστρατείας για να εκβιάσει την ψήφο των πολιτών που είχαν δώσει ένα ηχηρό 13% στο φιλοκουρδικό κόμμα του Ντεμιρτάς δεν αξιολογήθηκαν. Οι σχεδιαζόμενες διώξεις σε βάρος της ηγεσίας αυτού του νόμιμου κόμματος δεν προκαλούν ανησυχία. Οι παραβιάσεις του εναέριου χώρου της Ελλάδας από την τουρκική αεροπορία έχουν γίνει πλέον κανονικότητα. Δυστυχώς, στην περίπτωση της Τουρκίας του Ερντογάν προέχει η τουρκική αγορά ως φτηνός παραγωγός και δυναμικός καταναλωτής.
ΟΜΩΣ με κλειστά μάτια και φιμωμένα στόματα δεν λύνονται τα προβλήματα. Όλοι άλλωστε γνωρίζουν τον ρόλο της Τουρκίας στον πόλεμο στη Συρία, ότι η αντοχή των τζιχαντιστών οφείλεται στις ενισχύσεις από το τουρκικό έδαφος. Όλοι γνωρίζουν ότι το λαθρεμπόριο καυσίμων που κάνει ο ISIS γίνεται μέσω Τουρκίας. Όλοι γνωρίζουν ότι η Τουρκία όχι μόνο δεν συγκλίνει στα δημοκρατικά στάνταρντς, αλλά αντιθέτως η ηγεσία της προωθεί την ισλαμοποίηση του κοσμικού κράτους. Η Τουρκία ενίοτε γίνεται και επικίνδυνη. Πολύ επικίνδυνη για την παγκόσμια τάξη. Η κατάρριψη του ρωσικού αεροσκάφους με τον θάνατο ενός πιλότου ήταν μια χονδροειδής επιχείρηση να εκβιάσει την ανάμειξη του αμερικανικού παράγοντα μέσω του ΝΑΤΟ στην αναμέτρησή της με τη Ρωσία! Οι δημοκρατικές ουμανιστικές αξίες αφήνουν το καθεστώς Ερντογάν παγερά αδιάφορο. Για να ανταποκριθεί στις ελάχιστες και αυτονόητες υποχρεώσεις του, απαιτεί να του δείξουν το χρήμα!
ΜΕΤΑ από όλα αυτά, η Ε.Ε. οφείλει να απαιτήσει από την τουρκική ηγεσία, εφόσον δηλώνει ότι ενδιαφέρεται ειλικρινά να ενταχθεί κανονικά στην Ένωση, να γίνει και μια κανονικά δημοκρατική χώρα. Ο Ερντογάν σε όλα αυτά απαντάει ότι "εμείς δεν αλλάζουμε. Αλλάξτε εσείς". Μπορεί λοιπόν η Ε.Ε. να δεχτεί τους προκλητικούς όρους της Άγκυρας, που διαρκώς εκβιάζει τους πάντες και τα πάντα; Θα μπορούσαν να γίνουν αποδεκτοί οι όροι που θέτει ο Νταβούτογλου. Μπορεί να δεχτεί, για παράδειγμα, η Κύπρος να αποσύρει όλες τις ενστάσεις που μπλοκάρουν την σύνδεση Τουρκίας - Ε.Ε., δηλαδή να αφοπλιστεί με την τουρκική κατοχή να παρατείνεται ως έχει;
ΟΛΑ αυτά τα γράφουμε όχι γιατί υποτιμάμε τη σημασία της Τουρκίας για τις εύθραυστες ισορροπίες σε αυτή την ταραγμένη περιοχή. Όμως υπάρχει το μεγάλο ερώτημα για όλους: Μπορεί η Τουρκία να γίνει, από παράγοντας αστάθειας και εκβιασμών της Δύσης, παράγοντας σταθερότητας; Η απάντηση είναι ότι, με το καθεστώς Ερντογάν στην εξουσία, αυτό είναι εξαιρετικά δύσκολο.
