Του Κλέαρχου Τσαουσίδη
Με ξενοφοβικούς ή φασίστες (ας διαλέξουν) που επιστρατεύουν μέχρι και μαθητές στη νεοναζιστική τους λογική, με αγρότες να χτίζουν το δικό τους κράτος, με τους κλέφτες να εξαπολύουν τόνους λάσπης στα στελέχη του ΣΥΡΙΖΑ, αναρωτιέμαι πόσο υπηρετούν το Ελληνικό Δημόσιο οι εντεταλμένοι για την ασφάλεια, δικαιοσύνη και εκπαίδευση. Για να το πω πιο απλά: είναι δημόσιο το Ελληνικό Δημόσιο ή άθυρμα στα χέρια συντεχνιών και σκληρών ιδιωτικών συμφερόντων; Το επί δεκαετίες χτισμένο γαλαζοπράσινο κράτος θα λειτουργήσει νόμιμα ή θα αποτελεί φρένο σε κάθε προσπάθεια εκδημοκρατισμού;
Προσφάτως δημοσιοποιήθηκε απόφαση του Συμβουλίου της Επικρατείας που δικαιώνει τον -τότε, το 2006- φοιτητή Αυγουστίνο Δημητρίου, ο οποίος βασανίστηκε δημοσίως και σακατεύτηκε από τραμπούκους που φορούσαν το εθνόσημο.
Η δικαίωση αφορά την αγωγή για αποζημίωση και έπεται της απόφασης των ποινικών δικαστηρίων που έριξαν στα μαλακά τούς τότε επικεφαλής των αστυνομικών δυνάμεων στη Θεσσαλονίκη. Βασικό τους επιχείρημα ότι ο φοιτητής έπεσε μόνος του και χτύπησε το κεφάλι του σε ζαρντινιέρα!
Το ανώτατο δικαστήριο έκρινε ότι οι ασφαλίτες είχαν παράνομη συμπεριφορά και καταχράστηκαν της εξουσίας τους. Έτσι, επιδίκασε το ποσό των 300.000 ευρώ ως αποζημίωση στον παθόντα.
Όλα καλά; Όχι. Οι δικηγόροι του Ελληνικού Δημόσιου υποστήριξαν ότι ο Δημητρίου ήταν ο ίδιος υπεύθυνος, κατά 95%, για τον σοβαρότατο τραυματισμό του. Ό,τι έλεγαν δηλαδή κι οι τραμπούκοι.
Το κράτος έχει συνέχεια!
Ναι, ξέρω, η ιστορία άρχισε στο ΣτΕ επί των προηγουμένων κυβερνήσεων. Και ποιος εμπόδισε τις νέες ηγεσίες του υπουργείου Προστασίας του Πολίτη να παραιτηθούν του δικαιώματος παράστασης μια και η όλη υπόθεση βρομάει; Έγινε εν αγνοία τους αυτή η αθλιότητα; Ενδεχομένως. Τώρα τι θα κάνουν με αυτούς τους κυρίους; Δεν θέλω να πιστέψω ότι ειδικά ο κ. Τόσκας έκρινε πως η μείωση του ποσού της αποζημίωσης στο θύμα των ασφαλιτών συνάδει με την ηθική της Αριστεράς. Αλλά, έστω και εκ των υστέρων, μπορεί ή όχι να επιβάλει την ηθική τάξη;
Το αθάνατο Ελληνικό Δημόσιο ζητάει επίσης από τον Δήμο Θεσσαλονίκης να πληρώσει τα ποσά τα οποία η ελληνική Δικαιοσύνη έκρινε -και σε δεύτερο βαθμό- ότι υπεξαίρεσαν ο κ. Παπαγεωργόπουλος και συνεργάτες του. Τι κι αν φωνάζουν οι δημοτικοί σύμβουλοι που πρόσκεινται στον ΣΥΡΙΖΑ ότι οι δημότες δεν χρωστάνε να πληρώσουν δυο φορές τα -μέχρι στιγμής βεβαιωμένα- 17 εκατομμύρια ευρώ που υπεξαιρέθηκαν. Το υπουργείο Οικονομικών, το σημερινό υπουργείο Οικονομικών, θεωρεί ότι ο δήμος οφείλει να πληρώσει. Δεν θα σταθώ στις ολιγωρίες της διοίκησης Μπουτάρη. Μένω στο αποτέλεσμα. Εμείς που ατυχήσαμε να είμαστε δημότες Θεσσαλονίκης και πληρώνουμε δημοτικά τέλη περισσότερα από το ηλεκτρικό ρεύμα, τώρα θα πληρώσουμε και τα κερατιάτικα; Το ότι οι καταδικασθέντες οφείλουν να πληρώσουν με όσα περιουσιακά τους στοιχεία δεσμεύτηκαν αφήνει αδιάφορους τους γραφειοκράτες του υπουργείου και τη διοίκηση του δήμου;
Κανείς δεν ήξερε...
Η κλοπή των χρημάτων του δήμου, όμως, δεν είχε υποπέσει στην αντίληψη ούτε των υπαλλήλων των ασφαλιστικών ταμείων (που εξέδιδαν ασφαλιστικές ενημερότητες), ούτε της εφορίας (ομοίως), ούτε των παρέδρων του Ελεγκτικού Συνεδρίου που τα έβρισκαν όλα καλά; Με έγγραφο της 8ης Αυγούστου 2006 (0042/2006 Πράξη), το τριμελές Κλιμάκιο του Ελεγκτικού Συνεδρίου «κηρύσσει ως ορθώς έχοντες τους λογαριασμούς του Δήμου Θεσσαλονίκης, οικονομικού έτους 2000, σύμφωνα με τα οριζόμενα στο σκεπτικό».
Σημειώνω ότι ήδη είχαν αρχίσει οι καταγγελίες για τις καταχρήσεις στον Δήμο Θεσσαλονίκης, αλλά ποιος έδινε σημασία;
Τελευταίο κρούσμα για το ότι οι μεγαλόσχημοι δύνανται να κάνουν ό,τι θέλουν με τους νόμους. Π.χ. ο εκδότης και μεγαλομέτοχος του ΔΟΛ Σταύρος Ψυχάρης λησμόνησε να υποβάλει δήλωση πόθεν έσχες επί 9 χρόνια. Τα αρμόδια για τον έλεγχο των δηλώσεων αυτών όργανα δεν έκαναν ούτε μια διασταύρωση για το ποιοι δεν τις κατέθεταν, ειδικά όταν επρόκειτο για τους επικεφαλής μεγάλων οργανισμών;
Ο κ. Ψυχάρης ευθύνεται (ηθικά φυσικά, διότι το αδίκημα παραγράφηκε αν δεν κάνω λάθος). Αυτοί που δεν ελέγχανε, οι υπάλληλοι της αρμόδιας αρχής, πώς αντιμετωπίζονται από την τυφλή Δικαιοσύνη;
Το νέο νομικό πλαίσιο για τη δημόσια διοίκηση θα είναι μια τρύπα στο νερό αν δεν προβλέπει ποινικές κυρώσεις και δέσμευση περιουσιακών στοιχείων των ξεχασιάρηδων ελεγκτών. Αλλιώς, ούτε σε 10.100 μέρες δεν θα δείτε το κράτος να χάνει το βάθος του και το φαιό του χρώμα...
