ΤΟΥ ΔΗΜΗΤΡΗ ΧΡΗΣΤΟΥ
Μεγάλος θόρυβος στα αντιπολιτευόμενα Μέσα για την επιλογή από τον υπουργό Ενέργειας Πάνο Σκουρλέτη του συζύγου της βουλευτού Χαράς Καφαντάρη Αργύρη Αργυρίου, ως προέδρου της ΔΕΠΕΝΕ Α.Ε. Θόρυβος που ανατροφοδοτήθηκε και φούντωσε κυρίως από την παρέμβαση του ευρωβουλευτή του ΣΥΡΙΖΑ Δ. Παπαδημούλη. Μάλιστα, όταν εντόπισα το σχετικό δημοσίευμα σε site, ο τίτλος του (δημοσιεύματος) ήταν: "Κράζει ο Παπαδημούλης τον ΣΥΡΙΖΑ για τον σύζυγο της Καφαντάρη". Ο κ. ευρωβουλευτής είχε γράψει στον προσωπικό του λογαριασμό στο twitter: "Η χώρα χρειάζεται αξιοκρατία στη στελέχωση της διοίκησης. Η επιλογή συγγενών πολιτικών προσώπων, ακόμη κι όταν είναι άξια, δίνει λάθος σήμα".
ΔΕΝ ΕΧΩ καμία διάθεση να αναζητήσω κίνητρα, σκοπιμότητες και συνωμοσίες. Το θέμα αυτό με ενδιαφέρει επί της αρχής. Όπως έγραψα σε ένα σύντομο σημείωμα στο Facebook "Στην Αριστερά που εγώ βρήκα και αυτή που θέλω να αφήσω πίσω μου, τα ζευγάρια στη ζωή έχουν τα ίδια ακριβώς δικαιώματα στον δημόσιο βίο". Το πρόβλημα λοιπόν δεν είναι η συζυγική σχέση, αλλά η αξιοκρατία. Αν η αξιοκρατία παραβιάζεται και μάλιστα επιλεκτικά, τότε υπάρχει θέμα και μάλιστα σοβαρό. Αν δεν παραβιάζεται, τότε οι ενστάσεις και οι διαφωνίες είναι εκ του πονηρού.
ΤΑ ΚΙΝΗΤΡΑ της αντιπολίτευσης για να προκαλέσει ζημιά στην κυβέρνηση είναι κατανοητά. Ποιο όμως ήταν το κίνητρο του Δ. Παπαδημούλη; Τηλεφώνησε στον αρμόδιο υπουργό και σύντροφό του Πάνο Σκουρλέτη για να μάθει πώς έχει η υπόθεση; Να πληροφορηθεί ότι ο σύζυγος της κ. Καφαντάρη είναι ένας επιτυχημένος με ολοκληρωμένη καριέρα έμπειρος επιστήμονας γεωλόγος με δύο μεταπτυχιακά; Έμαθε ότι ο Αρ. Αργυρίου είναι μέλος της Γραμματείας του Τμήματος Ενέργειας του ΣΥΡΙΖΑ; Ζήτησε να μάθει οι άλλοι συνυποψήφιοι για τη θέση τι προσόντα διέθεταν; Γνωρίζει τις ακριβώς είναι η ΔΗΠΕΝΕ στην οποία επιλέχτηκε για τη θέση ο "κατηγορούμενος" ως επιστήμονας; Η ΔΗΠΕΝΕ, λοιπόν, είναι η Δημόσια Επιχείρηση Ενεργειακών Επενδύσεων, η οποία θα αναλάβει το έργο του αγωγού φυσικού αερίου από τη Ρωσία Greek Stream που θα έρχεται από την Τουρκία.
ΑΝ ΑΥΤΑ δεν έχουν καμία απολύτως σημασία, ποια ήταν η αντίδραση του Δ. Παπαδημούλη στην περίπτωση της επιλογής για τη θέση του προέδρου στην ΕΥΔΑΠ του Γ. Μπενίση, συντρόφου της Ρένας Δούρου, και την υπουργοποίηση της Τασίας Χριστοδουλοπούλου, συντρόφου του υπουργού Θ. Δρίτσα, στην πρώτη κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ, για να μείνουμε μόνο σε αυτές τις περιπτώσεις; Η αντίληψη εγώ καριέρα εσύ σπίτι κι ας είσαι εσύ καλύτερη από μένα παραπέμπει σε άλλες εποχές και σε άλλους πολιτικούς χώρους.
Η ΕΝΣΤΑΣΗ του Δ. Παπαδημούλη ανοίγει ακόμα ένα σοβαρό θέμα. Για να φτάνει σε τόσο λεπτά ζητήματα αρχών, υποθέτει κανείς ότι μέσα στον ΣΥΡΙΖΑ και στην κυβέρνηση η αξιοκρατία είναι εξασφαλισμένη σε υψηλά επίπεδα. Οι φιλικές σχέσεις και οι συγγένειες καθώς και τα ενδοσυνιστωσιακά συμφέροντα αντιμετωπίζονται αποτελεσματικά και με αυστηρότητα; Έχει γίνει τόσο μεγάλη πρόοδος, που το μόνο που είχε ξεφύγει ήταν οι σχέσεις των συζύγων; Και, εν τέλει, πόσο δημοκρατικό και αξιοκρατικό είναι να είσαι, ας πούμε, ο καλύτερος για ένα συγκεκριμένο έργο και να χάνεις το δικαίωμα να επιλεγείς επειδή η σύζυγος είναι βουλευτής;
ΑΣΦΑΛΩΣ, ο Δ. Παπαδημούλης είναι και έξυπνος, και έμπειρος. Καλό είναι όμως να μη χάνει κανείς το μέτρο. Δικαίωμα κριτικής έχουμε όλοι. Και οι κρίνοντες κρίνονται. Η κριτική, για να είναι όμως ωφέλιμη για το ευρύτερο σύνολο, πρέπει να είναι τεκμηριωμένη και φυσικά τα κριτήρια να βρίσκουν εφαρμογή σε όλες τις αντίστοιχες περιπτώσεις. Η κριτική με κριτήρια κατ' επιλογή δεν μπορεί να είναι πειστική. Κι ας μην ξεχνάμε πως άντρες και γυναίκες έχουν την προσωπικότητα τους, τουλάχιστον στην Αριστερά, είναι ισότιμοι, με τα ακριβώς ίδια δικαιώματα. Αν δεν είναι, τότε το πρόβλημα το έχει η Αριστερά.
