Την ανάγκη να θωρακιστεί το "κεκτημένο το οποίο προήλθε από την αποκατάσταση της Δημοκρατίας και από τη μετέπειτα, πλήρως σύμφυτη με τις δημοκρατικές και πολιτισμικές μας ρίζες, συμπόρευση μας με άλλους δημοκρατικούς και ευρωπαϊκούς λαούς στο πλαίσιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης, κι ακόμη περισσότερο στο πλαίσιο του σκληρού πυρήνα της", υπογράμμισε στο μήνυμά του για την 41η επέτειο αποκατάστασης της Δημοκρατίας, ο Π. Παυλόπουλος.
"Έχουμε χρέος", αναφέρει ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας, "να μην επιτρέψουμε την επικράτηση της λήθης ως προς τις αιτίες και τις συνέπειες της επτάχρονης δικτατορίας 1967-1974. Όταν μάλιστα η εγκληματική αυτή εκτροπή έχει στοιχίσει βαθιά -και ως τώρα, δυστυχώς, ανεπούλωτα όπως καταδεικνύει το δράμα της μαρτυρικής Κύπρου- τραύματα στον εθνικό μας κορμό".
Αναφερόμενος στην αποκατάσταση της Δημοκρατίας, ο Π. Παυλόπουλος ανέφερε πως "ενωμένοι τότε, στη συντριπτική μας πλειοψηφία, οι Έλληνες, λόγω και της συνεκτικής και διορατικής ηγεσίας του Κωνσταντίνου Καραμανλή -χωρίς βεβαίως να υποτιμάται η άκρως θετική συμβολή των λοιπών μεγάλων πολιτικών προσωπικοτήτων της εποχής εκείνης- εδραιώσαμε τους δημοκρατικούς θεσμούς πάνω στο στέρεο θεμέλιο του Συντάγματος του 1975", προσθέτοντας πως όλες οι έως τώρα κυβερνήσεις εργάσθηκαν και εργάζονται για την "ουσιαστική ενσωμάτωση της Ελλάδας στην μεγάλη ευρωπαϊκή οικογένειας". Αυτό, σύμφωνα με τον Π. Παυλόπουλο, συνέτεινε αποφασιστικά "όχι μόνο στην κοινωνική και οικονομική πρόοδο της χώρας αλλά και στην εθνική μας ασφάλεια, μέσα από την αποτελεσματική άμυνα έναντι υπαρκτών και επικίνδυνων εξωτερικών απειλών, την οποία ενίσχυσε η δύναμη αποτροπής της ευρωπαϊκής μας υπόστασης".
"Σήμερα, μέσα στη δίνη μιας πρωτόγνωρης κοινωνικής και οικονομικής κρίσης και με το βλέμμα στραμμένο πάντα στα πολύτιμα διδάγματα της κορυφαίας ιστορικής επετείου της 24ης Ιουλίου 1974, καλούμαστε, και πάλι ενωμένοι στον μέγιστο βαθμό, ν' αγωνισθούμε μ' όλες μας τις δυνάμεις για την παραμονή της Ελλάδας στην Ευρωπαϊκή Ένωση και στην Ευρωζώνη, δηλαδή για τη συνέχιση της φυσικής και αυτονόητης εθνικής μας πορείας", τονίζει χαρακτηριστικά στο μήνυμά του ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας, υπογραμμίζοντας πως "όχι μόνον αυτή είναι η σαφής εντολή όλων των πρόσφατων λαϊκών ετυμηγοριών, αλλά και κάθε αντίθετη επιλογή θ' απέβαινε, οφθαλμοφανώς, καταστροφική κοινωνικώς, οικονομικώς αλλά και εθνικώς".
"Και ως προς αυτό το ιστορικό συμπέρασμα δεν μπορεί και δεν πρέπει να καλλιεργούνται ψευδαισθήσεις άγνοιας", επισημαίνει, "τουλάχιστον για όλους εκείνους -που συνθέτουν πάντα, ευτυχώς, τη συντριπτική πλειοψηφία- οι οποίοι σέβονται την Ιστορία μας, τη Δημοκρατία και την αγωνία και τους αγώνες του λαού μας".
Απευθυνόμενος στους "συμπολίτες μας που, καλόπιστα, προβληματίζονται ως προς το μέλλον και την ουσία της ευρωπαϊκής ενοποίησης", διευκρινίζει: "Είναι απείρως προτιμότερο, μένοντας σταθερά και αποφασιστικά στον σκληρό πυρήνα της Ευρωπαϊκής Ένωσης, ν' αγωνισθούμε με τους λαούς της προκειμένου κι εκείνη να διορθώσει τα λάθη της και να ξαναβρεί τις ιδρυτικές της θεμελιώδεις αρχές και αξίες, ιδίως δε αυτές του ανθρωπισμού και της κοινωνικής δικαιοσύνης, που πρέπει να καθορίζουν τους όρους και τις προϋποθέσεις της οικονομικής σύγκλισης υπό όρους βιώσιμης ανάπτυξης".
"Εν πάση δε περιπτώσει είναι αδιανόητο να επιλέξουμε τον μοναχικό, και προδήλως αδιέξοδο, δρόμο της κοινωνικής και οικονομικής εξαθλίωσης και της άκρως διαβρωτικής, έως ολέθριας, εθνικής περιπέτειας", επισημαίνει ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας.
"Τα δικά μας, εκούσια ή ακούσια, λάθη, ιδίως δε λάθη οφειλόμενα στο ότι δεν αντισταθήκαμε, όσο και όταν έπρεπε, στις σειρήνες του λαϊκισμού, δεν επιτρέπεται, επ' ουδενί, να υποθηκεύουν άλλο πια το μέλλον τους και την προοπτική τους (σ.σ.: των επόμενων γενεών)", υπογραμμίζει ο Π. Παυλόπουλος, καταλήγοντας: "Καιρός λοιπόν ν' αναλάβουμε τις ιστορικές ευθύνες που αναλογούν σε καθένα και καθεμιά και, επέκεινα, ν' αρθούμε συλλογικώς στο ύψος των ιστορικών περιστάσεων που βιώνουμε".
