Του Άγγελου Μανταδάκη
Πώς γίνεται σε έναν ποδοσφαιρικό αγώνα η μπάλα να βρίσκεται αποκλειστικά στην κατοχή της μίας ομάδας; Σαφώς η άλλη ομάδα έχει αποχωρήσει από το γήπεδο, οπότε αυτή που έμεινε κάνει προπόνηση... Κάτι παρόμοιο συμβαίνει με τους φίλους και εταίρους μας. Σε όλες τις φάσεις της διαπραγμάτευσης έλεγαν σταθερά ότι "η μπάλα είναι στα χέρια σας, στο γήπεδό σας. Από εσάς εξαρτάται η πορεία του ματς...".
Την ώρα που γράφονται αυτές οι γραμμές, είναι βέβαιο ότι οι διαπραγματεύσεις κορυφώνονται. Η ελληνική πλευρά διεκδίκησε όλο αυτό το διάστημα μια έντιμη συμφωνία με τους πιστωτές της, μια συμφωνία που θα επιτρέψει στη χώρα να επιστρέψει σε κανονικούς ρυθμούς. Παρουσίασε ένα πρόγραμμα μεταρρυθμίσεων που καλύπτει μεγάλο φάσμα θεμάτων: από την πάταξη της φοροδιαφυγής, την εξυγίανση της Δημόσιας Διοίκησης, την αντιμετώπιση του φαινομένου της διαπλοκής, το μαύρο χρήμα και πλήθος άλλων που μας κατατρέχουν στην καθημερινότητα.
Οι σαράντα επτά σελίδες που κατέθεσε η Ελλάδα στους θεσμούς είναι και οι μοναδικές που υπάρχουν στο τραπέζι της διαπραγμάτευσης και συνιστούν ολοκληρωμένη πρόταση για τη στήριξη μιας αναπτυξιακής πορείας του τόπου. Φυσικά, το πακέτο αυτό δεν είναι το άπαν για το πολιτικό μας σχέδιο. Είναι, όμως, μια προσπάθεια συμβιβασμού, με υποχωρήσεις που γίνονται από την ελληνική πλευρά προκειμένου να προχωρήσει η αναζήτηση κοινού τόπου προ της συμφωνίας.
Η Ελλάδα και η μεγάλη πλειοψηφία του ελληνικού λαού δεν επιθυμούν τη ρήξη. Και αυτό το διακηρύσσουν μέχρι την τελευταία στιγμή. Θέλουν συνεννόηση με δίκαιους όρους. Δεν αναγνωρίζουν στον εαυτό τους τον τίτλο του "απατεώνα" ή του "χαραμοφάη" της Ε.Ε., ο οποίος δουλεύει λιγότερο από τους εταίρους του, συνταξιοδοτείται νωρίτερα, παρ' όλα αυτά έχει τις βαρύτερες δαπάνες και τα λιγότερα δημόσια έσοδα.
Δεν αναγνωρίζει η Ελλάδα στον εαυτό της τον τίτλο του κακού παιδιού... Άλλωστε, όπου υπάρχει γερμανική ανάμειξη, προκύπτει κι ένα μεγάλο σκάνδαλο με επίκεντρο τη Γερμανία. Το 2002 και το 2003 η Γερμανία κατηγορήθηκε για υπερβολικά ελλείμματα και προτάθηκαν σε βάρος της επιτήρηση και μέτρα, τα οποία δεν εφαρμόστηκαν.
Η συνεχής, επομένως, αναφορά στην Ελλάδα που κατέχει την μπάλα και καθορίζει τις εξελίξεις δεν είναι τίποτε άλλο από ωμός εκβιασμός. "Είστε ένοχοι, δεν κάνατε μεταρρυθμίσεις, τρώτε τα δανεικά, δηλαδή το υστέρημα του Γερμανού ή του Ολλανδού φορολογούμενου. Άρα ήρθε η ώρα να πάρετε εσείς τα μέτρα που δεν πήρατε!".
Η ελληνική κυβέρνηση έδωσε και δίνει μάχη για τη σωτηρία της ελληνικής οικονομίας. Απέναντί της δεν έχει μόνο τους πιστωτές και το μνημονιακό κατεστημένο, αλλά μια οικονομία τραυματισμένη βαριά και μια Δημόσια Διοίκηση διαλυμένη εξαιτίας της πολιτικής που εφάρμοσαν οι μνημονιακές και οι παλαιότερες κυβερνήσεις του δικομματισμού. Θα λέγαμε ότι η σημερινή κυβέρνηση πληρώνει για όλους.
Ανεξάρτητα από την έκβαση των διαπραγματεύσεων που ακόμη γίνονται, η Ελλάδα για πρώτη φορά διαπραγματεύτηκε ουσιαστικά τη θέση και τον ρόλο της και αυτή η διαπραγμάτευση είναι ο καθρέφτης των ιδεών και των αξιών της Αριστεράς. Άλλωστε, τίποτα δεν τελειώνει εδώ. Η ίδια η Ευρωπαϊκή Ένωση είναι πεδίο διαπραγματεύσεων και μάλιστα σκληρό σε όλα τα επίπεδα.
