Η δήλωση του Μάριο Σοάρες στην "Αυγή" της Κυριακής, με την οποία ο ιστορικός ηγέτης των Σοσιαλιστών της Πορτογαλίας επικρίνει την πολιτική της Μέρκελ για την Ευρώπη και εκφράζει ανοικτά την υποστήριξή του στον Αλέξη Τσίπρα και τον ΣΥΡΙΖΑ, είναι ενδεικτική της μεταστροφής που συντελείται σε ευρύτερες πολιτικές και κοινωνικές δυνάμεις της Ε.Ε. Ο Μάριο Σοάρες, βεβαίως, έβλεπε εδώ και καιρό με ικανοποίηση την άνοδο του ΣΥΡΙΖΑ και το εξέφραζε δημοσίως.
Εκτός όμως από τον ιστορικό ηγέτη των Σοσιαλιστών της Πορτογαλίας, και άλλα στελέχη σοσιαλδημοκρατικών κομμάτων από τη Γαλλία, τη Γερμανία, την Αυστρία και άλλες χώρες εξέφρασαν αντιρρήσεις στην πολιτική της λιτότητας που επέβαλε η Μέρκελ. Ανάλογη μεταβολή, ίσως ακόμη πιο ριζοσπαστική, συντελείται και στο κόμμα των Πρασίνων. Δεν είναι τυχαίο, άλλωστε, το ότι οι Οικολόγοι που συμμετέχουν στα ψηφοδέλτια του ΣΥΡΙΖΑ, είναι μέλη των Πράσινων της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Όλα αυτά δείχνουν ότι οι δυνάμεις που αντιδρούν στην πολιτική Μέρκελ διευρύνονται πολύ πέραν των δυνάμεων της ευρωπαϊκής Αριστεράς, η οποία από την αρχή εξέφρασε με κατηγορηματικό τρόπο τη διαφωνία της στην πολιτική της σκληρής λιτότητας που επέβαλαν η Μέρκελ και οι σύμμαχοί της.
Όλες αυτές οι δυνάμεις, μέσα στην πολλαπλότητα και τη διαφορετικότητά τους, αλλά και λαϊκές δυνάμεις που αποδεσμεύονται από τις κυρίαρχες πολιτικές οικογένειες της Ευρωπαϊκής Ένωσης, χάρη και στη διεύρυνση της επιρροής του ΣΥΡΙΖΑ και του Podemos, μπορούν και πρέπει να απαιτήσουν αλλαγή πλεύσης στην Ευρώπη. Το "ελληνικό πρόβλημα", η κρίση χρέους, που δεν είναι μόνο ελληνικό, αλλά και ευρωπαϊκό πρόβλημα, και η απαίτηση να μπει τέλος στη λιτότητα, μπορούν να αποτελέσουν τη βάση ευρύτερων συγκλίσεων. Η διαδικασία αυτή της (επαν)οικοδόμησης της κοινωνικής Ευρώπης δεν θα είναι χωρίς προβλήματα, ασυγχρονίες και αντιφάσεις, όπως συμβαίνει με την κίνηση της Ιστορίας. Όσο περισσότερο ενισχύονται οι δυνάμεις της ιστορικής και της ριζοσπαστικής Αριστεράς, όπως ο ΣΥΡΙΖΑ και οι Podemos, τόσο πιο επιτακτική θα γίνεται η ανάγκη για βαθιές αλλαγές στην πολιτική, αλλά και στην αρχιτεκτονική της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Όταν το κάλεσμα της Ιστορίας βοά, δεν κρύβεσαι πίσω από "ιερά κείμενα", δίνεις τη μάχη για να συνδιαμορφώσεις το μέλλον, αλλιώς παραμονεύει η χλεύη...
Σταύρος Καπάκος
