Ναι, το ξέρω πως η είδηση υπολείπεται του ειδικού πολιτικού βάρους που οι καιροί απαιτούν. Ναι, για ένα ταπεινό μονόστηλο πρόκειται, που δεν συνάδει με το προεδρικό κλίμα των ημερών. Αλλά, όπως και να το κάνεις, η ζωή ενός παιδιού, είτε κινδυνεύει να χαθεί από απεργία πείνας είτε κρέμεται από ένα χειρουργικό ράμμα, δεν παύει να έχει ξεχωριστή αξία. Ναι, δεν πρέπει να πεθάνει στα χέρια ενός εκδικητικού κράτους ο Νίκος Ρωμανός γιατί κανένα παιδί δεν περισσεύει. Όπως δεν έπρεπε να πεθάνει πάνω στο χειρουργικό τραπέζι ένα βρέφος που είχε την ατυχία να έρθει στη ζωή σε ένα Κέντρο Υγείας του Μάκη Βορίδη.
Ο υπουργός Υγείας έγινε πριν λίγα εικοσιτετράωρα αποδέκτης επιστολής μαιευτήρα από την Τήνο που τη νύχτα της 1ης Δεκεμβρίου κατάφερε να κρατήσει ζωντανό νεογέννητο βρέφος παρά τις εγκληματικές ελλείψεις που έχουν καταστήσει μη λειτουργικό το Κέντρο Υγείας του νησιού. Γράφει λοιπόν ο γιατρός Νικόλαος Διαμαντάκης:
«Όταν έφτασα στο Κέντρο Υγείας Τήνου, υπέστην σοκ από το μέγεθος της παραμέλησης, των ελλείψεων και της ανεπάρκειας. Δεν υπήρχε αναισθησιολόγος, δεν υπήρχε τράπεζα αίματος, δεν υπήρχε διαθέσιμο νοσηλευτικό προσωπικό, ενώ το ιατροφαρμακευτικό υλικό στην πλειονότητά του ήταν ακατάλληλο ή ανύπαρκτο (λ.χ. τα ράμματα είχαν λήξει)...». Τελικά το έμβρυο γεννήθηκε χωρίς επιπλοκές για την υγεία της μητέρας του, με τον γιατρό να κάνει λόγο για «θαύμα» καθώς στη συνέχεια διαπίστωσε ότι «η διαθέσιμη στο Κέντρο Υγείας θερμοκοιτίδα ήταν εκτός λειτουργίας και είχε λήξει, ενώ επίσης δεν υπήρχε η δυνατότητα να γίνει συρραφή της τομής που είχε γίνει στη μητέρα του». Θαύμα λοιπόν.
Επειδή, όμως, η εύρυθμη λειτουργία του Κέντρου Υγείας Τήνου δεν αποτελεί ευθύνη του Πανελληνίου Ιερού Ιδρύματος Ευαγγελιστρίας Τήνου, αλλά της Πολιτείας και του υπουργείου Υγείας συγκεκριμένα και επειδή τα παιδιά δεν γεννιούνται με τη βοήθεια της Μεγαλόχαρης, ας απαντήσει επιτέλους κάποιος πώς είναι δυνατόν αυτός ο τόπος να μεταβεί στη μετά Μνημόνιο εποχή; Με τη βοήθεια της Παναγίας της Τήνου και την ελεημοσύνη των πιστών ή με θαύματα; Κανένα παιδί δεν ζει με θαύματα. Τα παιδιά ζουν και μεγαλώνουν με τροφή, με φάρμακα, με στέγη, με υγιείς γονείς, με σχολεία, με κατανόηση και ανοχή. Όταν στερούνται όλα αυτά τα προαπαιτούμενα, τότε θα ξεψυχούν ζωντανά και δεν θα λείπουν από κανέναν Βορίδη.
Πέτρος Κατσάκος
