Μισθούς 200-250 ευρώ και ελεύθερες απολύσεις φέρνουν οι περιβόητες... επενδύσεις Σαμαρά, όπως προκύπτει από τη συνάντηση που είχε ο υπουργός Ανάπτυξης Κ. Χατζηδάκης με εκπροσώπους 11 πολυεθνικών εταιρειών την περασμένη εβδομάδα.
Σύμφωνα με δημοσιεύματα οι εταιρείες έθεσαν συγκεκριμένους όρους για να προχωρήσουν σε επενδύσεις στη χώρα και κυρίως να μειωθούν ακόμα περισσότεροι οι κατώτατοι μισθοί (και βέβαια να μην υπάρχουν Συλλογικές Συμβάσεις Εργασίας), ιδιαίτερα των νέων, μέχρι και τα επίπεδα των 200 ευρώ τον μήνα! Όπως τόνισαν, "σε μια χώρα όπου η ανεργία στους νέους έχει φθάσει σε απίστευτα επίπεδα, δεν αντιλαμβανόμαστε γιατί πρέπει να υπάρχει η δέσμευση του κατώτατου ημερομισθίου" σημείωσαν στη συνάντηση οι εκπρόσωποι των Nestle, Barilla Hellas, Αθηναϊκής Ζυθοποιίας, Henkel Hellas, Philip Morris και άλλων πολυεθνικών.
Επίσης ορισμένοι από τους εκπροσώπους ζήτησαν ουσιαστικά ελεύθερες απολύσεις, δηλαδή χωρίς να προηγείται η παραμικρή χρονική προειδοποίηση στον εργαζόμενο.
Έτσι, μετά τις δηλώσεις του γ.γ. του υπουργείου Οικονομικών Γ. Μέργου, τις διαδοχικές δηλώσεις της Ελληνίδας επιτρόπου Μ. Δαμανάκη σύμφωνα με τις οποίες οι Βρυξέλλες έχουν αποφασίσει να θέσουν άμεσα θέμα μείωσης του κατώτατου μισθού προκειμένου να ενισχυθεί η ανταγωνιστικότητα (όχι μόνο της ελληνικής, αλλά και της ευρωπαϊκής οικονομίας για να ανταγωνιστούν τις αναδυόμενες οικονομίες) ζητούν τώρα οι πολυεθνικές, να καθιερωθούν άμεσα μισθοί Κίνας, επιβεβαιώνοντας έτσι ότι το θέμα του κατώτατου μισθού όχι μόνο δεν έχει κλείσει, αλλά αποτελεί προτεραιότητα τόσο των δανειστών, δηλαδή της τρόικας, όσο και των υποψήφιων επενδυτών που θέλει να προσελκύσει η κυβέρνηση.
Αυτόνομη Παρέμβαση: Μέχρι που θα φθάσει η εξαθλίωση;
“Πόσο 'φιλικότερη' να γίνει η Ελλάδα στις επενδύσεις; Πόση ανεργία αντέχουμε ακόμη; Πόσες αυτοκτονίες είναι ικανές να σας πείσουν ότι το σχέδιό τους δεν βγαίνει; Η ανταγωνιστικότητα, που χρησιμοποιήθηκε πολλές φορές σαν άλλοθι την τελευταία δεκαετία, είτε για να επιβάλουν ελαστικοποίηση των εργασιακών σχέσεων, είτε για μειώσεις των μισθών, αποδείχτηκε ότι δεν αυξάνεται με την εξαθλίωση της κοινωνίας. Το μισθολογικό κόστος είναι ήδη μηδαμινό και τα μέτρα φτωχοποίησης το μόνο που φέρνουν είναι ουσιαστική κατάργηση της κατανάλωσης και εξουθένωση της οικονομίας" τονίζει σχολιάζοντας τη συνάντηση του Κ. Χατζηδάκη με τους εκπροσώπους των 11 πολυεθνικών η Αυτόνομη Παρέμβαση.
Όπως ακόμα τονίζει, “δεν φταίνε ούτε οι απεργίες ούτε οι πορείες ούτε οι ήδη εξαθλιωμένοι μισθοί για την ύφεση και την έλλειψη ανταγωνιστικότητας. Φταίνε τα Μνημόνια και οι πολιτικές συρρίκνωσης της οικονομίας. Όσο συγκεντρώνετε τον πλούτο σε λίγους, όσο πιέζονται οι εργαζόμενοι και οι συνταξιούχοι, ανάπτυξη δεν μπορούμε να περιμένουμε. Άλλωστε οι χώρες με χαμηλότερους βασικούς μισθούς από τον δικό μας δεν έχουν μεγαλύτερη ανάπτυξη. Δεν βλέπουμε να τρέχουν να επενδύσουν στη Βουλγαρία, στη Ρουμανία και τα Σκόπια”, καταλήγει η Α. Παρέμβαση.
