Η χθεσινή απόφαση του ΣτΕ, που κρίνει επί της αρχής ως “απαράδεκτη” την προσφυγή του ΣΕΒ και άλλων περιφερειακών εργοδοτικών οργανώσεων κατά της εγκυκλίου για τις τριετίες, δεν οδηγεί αυτομάτως σε προσαύξηση κατά 10% τους μισθούς των εργαζομένων που έχουν έως και τρεις τριετίες από το 2012 και μετά. Κι αυτό καθώς το ΣτΕ έκρινε ότι η υπουργική απόφαση και η σχετική εγκύκλιος ναι μεν δεν ακυρώνεται, αλλά δεν έχει και δεσμευτικό χαρακτήρα για τον ΣΕΒ και τις άλλες εργοδοτικές οργανώσεις όσον αφορά την εφαρμογή της.
Επίσης, πετάει το μπαλάκι στην ηγεσία του υπουργείου Εργασίας να αποφασίσει αν... επιθυμεί να νομοθετήσει για την κατοχύρωση των τριετιών από το 2019 και μετά.
Με άλλα λόγια, το ΣτΕ μετά από δυόμισι χρόνια έκρινε ότι είναι αναρμόδιο να αποφασίσει για τις τριετίες, κλείνοντας το μάτι και προς την πλευρά του ΣΕΒ.
Αναλυτικά, το Ανώτατο Ακυρωτικό Δικαστήριο με την απόφαση του απέρριψε ως απαράδεκτη την αίτηση ακύρωσης του ΣΕΒ (είχε προσφύγει διά του τότε διευθυντή του Άκη Σκέρτσου) που ζητούσε να ακυρωθεί η εγκύκλιος του υπουργείου Εργασίας της 18ης Φεβρουαρίου 2019, με την οποία δίνονταν οδηγίες για την εφαρμογή του νέου κατώτατου μισθού των 586 ευρώ, του ημερομισθίου των 22,83 ευρώ και την καταβολή τριετιών στους υπαλλήλους και τους εργατοτεχνίτες όλης της χώρας.
Οι σύμβουλοι Επικρατείας έκριναν ότι η επίμαχη υπ' αριθμ. 7613/395/18.2.2019 εγκύκλιος του υπουργού Εργασίας που παρείχε οδηγίες «για την εφαρμογή του κατώτατου μισθού και του κατώτατου ημερομισθίου για τους υπαλλήλους και εργατοτεχνίτες όλης της χώρας» (με ισχύ από 1η Φεβρουαρίου 2019) είναι καθαρά ερμηνευτική εγκύκλιος και δεν μπορεί να προσβληθεί στο ΣτΕ.
Δεν είναι δεσμευτική
Παράλληλα, το ΣτΕ επισημαίνει ότι με την επίμαχη εγκύκλιο το υπουργείο Εργασίας παρέχει υποδείξεις για την ορθή εφαρμογή και συμμόρφωση του ισχύοντος νομικού πλαισίου, που όμως οι υποδείξεις αυτές «δεν είναι καθαυτές δεσμευτικές για τους αποδέκτες και δεν αποτελούν νομική δέσμευση γι' αυτούς».
Παράλληλα, σύμφωνα με το ΣτΕ, «δεν παράγονται δεσμευτικές έννομες συνέπειες από τις υποδείξεις σχετικά με το ύψος των καταβλητέων αποδοχών, η δε προσβαλλόμενη πράξη δεν αποτελεί κατόπιν τούτων εκτελεστή διοικητική πράξη».
Επιπλέον, το Ανώτατο Ακυρωτικό Δικαστήριο επισημαίνει ότι οι εργοδότες «μπορούν να μην συμμορφωθούν αναλαμβάνοντας την ευθύνη για τις προβλεπόμενες τυχόν από τον νόμο κυρώσεις στην περίπτωση που οι ενέργειές τους δεν θα είναι πράγματι νόμιμες».
Να σημειώσουμε και πάλι ότι οι τριετίες στον κατώτατο μισθό και το ημερομίσθιο αποτελούν αυξήσεις αμοιβών που έχουν σχέση με την προϋπηρεσία των εργαζομένων και το επίδομα προϋπηρεσίας («τριετίες»), ισούνται με 10% επί του κατώτατου μισθού, ενώ μπορούν να καταβληθούν έως τρεις τριετίες κατ’ ανώτατο όριο.
