Ο ΣΕΒ, διά του ΙΟΒΕ, φαίνεται ότι έδωσε την ευλογία του για μια μετριοπαθή αύξηση των κατώτατων μισθών από τον Μάιο. Η «πιάτσα» μιλάει για 700 ευρώ, δηλαδή κάτι λιγότερο από 50 ευρώ μηνιαίως. Βεβαίως -και αυτομάτως-, το ΙΟΒΕ ζήτησε νέα μείωση του μη μισθολογικού κόστους, δηλαδή μείωση των ασφαλιστικών εισφορών, ώστε ουσιαστικά να περιοριστεί η επιβάρυνση των επιχειρήσεων από την όποια αύξηση.
Οι μικρομεσαίες επιχειρήσεις, παρά το γεγονός ότι έχουν υποστεί τεράστιες ζημιές από την πανδημία, δια των εκπροσώπων τους έχουν ταχθεί υπέρ μιας αύξησης των κατώτατων μισθών στην περιοχή των 800 ευρώ, όπως ζητάει η αξιωματική αντιπολίτευση. Έχουν ταχθεί ακόμη υπέρ της μείωσης των ειδικών φόρων στα καύσιμα προκειμένου να αυξηθεί επιπλέον το διαθέσιμο εισόδημα προς κατανάλωση.
Την ίδια στιγμή, καθώς τα στοιχεία της αβεβαιότητας -πανδημία, πληθωρισμός- γίνονται, παρά τις προβλέψεις, πιο έντονα, ο κίνδυνος μια νέα μικρή αύξηση να εξατμιστεί πριν ακόμη δοθεί είναι ορατός.
Βεβαίως, και σε αυτό το μέτωπο η κυβέρνηση, όπως όλα δείχνουν, περισσότερο θα εστιάσει στο μέτωπο της επικοινωνίας παρά στην ουσία του μέτρου και στο πώς μπορεί να επιδράσει στην αύξηση της ενεργού ζήτησης, που είναι και το ζητούμενο.
Την ίδια στιγμή, τα συνδικάτα επιδεικνύουν εντυπωσιακή αφωνία. Και πρόκειται για χαρακτηριστική περίπτωση που επιβάλλεται προληπτική δράση και όχι εκ των υστέρων διαμαρτυρία. Αντ’ αυτού, «μασημένα λόγια».
Με 100 και πλέον νεκρούς την ημέρα, με ένα ΕΣΥ σε κατάσταση παράκρουσης και υπερκόπωσης, με την ακρίβεια να διογκώνεται καθημερινά, μήπως οι καιροί επιβάλλουν άλλες τακτικές;
