Κοντολογίς έφτασε και η ώρα της κάλπης. Η στιγμή εκείνη που μετριέται η επιρροή των κομμάτων, η επάρκεια των δημοσκόπων και το μπόι του λαού που καλείται να αποφασίσει για το μέλλον του.
Παλιότερα, η ημέρα των εκλογών επονομαζόταν και γιορτή της δημοκρατίας, κατάλοιπο παλαιότερων εποχών που η δυνατότητα να αποφασίζει κάποιος ήταν ποινικά κολάσιμη πράξη, που τιμωρούνταν με φυλάκιση, εξορία και διάφορες άλλες ευφάνταστες και επώδυνες τιμωρίες βασανισμού.
Η σύγχρονη δημοκρατία, αν μη τι άλλο, μας δίνει τη δυνατότητα να σκεφτόμαστε, να αποφασίζουμε και εντέλει να πράττουμε σοφά, παρότι εξακολουθούμε να ψηφίζουμε για τη ζωή και την αξιοπρέπειά μας.
Οι δυνατότητες πληροφόρησης σήμερα όμως είναι απεριόριστες. Σε βαθμό μάλιστα που η υπερπληροφόρηση υπερβαίνει την αξιολόγηση.
Τα πολιτικά κόμματα, πλέον των 50 ζωή να ’χουνε, είχαν τη δυνατότητα να ενημερώσουν τους πολίτες για τις απόψεις τους μέσω των διακαναλικών συνεντεύξεων που τους δόθηκε η δυνατότητα να παραχωρήσουν και τα κανάλια υποχρεώθηκαν βάσει νόμου να τις μεταδώσουν.
Βέβαια, οι ώρες αυτής της μετάδοσης, που συχνά ήταν πολύ μεταμεσονύχτιες, δεν έδωσαν την ευκαιρία στους ψηφοφόρους να τις παρακολουθήσουν επαρκώς κι έτσι, αν θέλουμε να είμαστε στοιχειωδώς ειλικρινείς, θα πρέπει να παραδεχθούμε ότι ο μόνος Έλληνας πολίτης που γνωρίζει με μεγαλύτερη ακρίβεια τις απόψεις όλων των κομμάτων είναι εκείνη η δίσμοιρη διερμηνέας της ελληνικής νοηματικής, που υποχρεώθηκε να διερμηνεύσει όλες αυτές τις συνεντεύξεις Τύπου. Κάποιες φορές μάλιστα βρισκόταν σε δύο ή τρία κανάλια την ίδια ακριβώς στιγμή, φορώντας τα ίδια ακριβώς ρούχα, αλλά υποθέτω πως αυτό ήταν αποτέλεσμα τεχνολογικών δυνατοτήτων, διότι διαφορετικά δεν μπορεί να εξηγηθεί.
Εν πάση περιπτώσει, ας ευχηθούμε να αποζημιώθηκε επαρκώς από την Ελληνική Δημοκρατία γι' αυτή την εργασία, παρότι μάλλον είναι δύσκολο να έχει γίνει αυτό εφικτό. Βλέπετε, πέρα από το γεγονός ότι αναγκάστηκε να μάθει όλους αυτούς τους περίεργους όρους που χρησιμοποιεί η ελληνική Αριστερά, με τις σύνθετες λέξεις και τα διπλά νοήματα, έπρεπε να υποστεί και τη μεγαλύτερη τιμωρία: της διερμηνείας των απόψεων των πολιτικών κομμάτων που διαγωνίζονταν για τον πατριωτισμό και την ελληνικότητά τους στη βάση τού πόσο λάθος μπορούσαν να μιλήσουν την ελληνική γλώσσα. Και σε αυτές τις εκλογές αυτοί οι σχηματισμοί, εκτός από περισσότεροι της Αριστεράς, είναι ομολογουμένως και πάρα, μα πάρα πολύ «πατριώτες» όλοι τους. Σημεία των καιρών μάλλον.
Καλή ψήφο την Κυριακή!
