"Τα θεμέλιά μου στα βουνά
και τα βουνά σηκώνουν οι λαοί στον ώμο τους
και πάνω τους η μνήμη καίει
άκαυτη βάτος.
Μνήμη του λαού μου σε λένε Πίνδο και σε λένε Άθω..."
Οδυσσέας Ελύτης, "Άξιον Εστί"
Τα κινήματα των πολιτών σώζουν, να τα ακούσουμε.
Άγραφα, Αμοργός, Άνδρος, Ακαρνανικά, Αστερούσια, Βαρδούσια, Βέρμιο, Ελικώνας, Εύβοια, Ζήρεια, Ικαρία, Καβομαλιάς, Κύθηρα, Λασίθι, Μαίναλο, Οίτη, Οξυά, Πάνειο, Σκύρος, Τήνος... και η λίστα δεν έχει τέλος.
Αλήθειες για την αιολική βιομηχανία και την ενέργεια
Οι μπετονιέρες και οι τεράστιες νταλίκες θα διανύσουν πολλά χιλιόμετρα μέσα στο δάσος για να φτάσουν στα ψηλά του βουνού. Θα χρειαστούν μεγάλες διαπλατύνσεις και νέες διανοίξεις, πολλές εκατοντάδες δέντρα θα κοπούν, οι μελέτες δεν λένε την αλήθεια. 500 κυβικά μέτρα μπετόν, 60 τόνοι σίδερο, εκχερσώσεις, μπάζα, για μια ανεμογεννήτρια ύψους 120 μ., το «πάρκο» με τις α/γ θα έχει πολλές, θα έχει και δεκάδες πυλώνες να μεταφέρουν το ρεύμα, με διάρκεια ζωής στις δύσκολες συνθήκες λιγότερο από 15 χρόνια, όλα αυτά για το καλό του περιβάλλοντος, του πλανήτη, για απεξάρτηση από τα ορυκτά καύσιμα.
Για απολιγνιτοποίηση με ΑΠΕ μας έλεγαν, μόνο που μειώσαμε τον λιγνίτη, τον αντικαταστήσαμε με φυσικό αέριο, ιδιωτικοποιήσαμε, στήσαμε και το χρηματιστήριο ενέργειας και τα είδαμε τα αποτελέσματα. Ο λιγνίτης -φθηνός και εγχώριος- δίνει ενέργεια βάσης, όπως και το φ.α. -εισαγόμενο, ενίοτε πολύ ακριβό-, είναι ορυκτά καύσιμα ρυπογόνα και τα δυο, το ένα μπορεί να αντικαταστήσει το άλλο. Ας διαλέξουμε ενέργεια βάσης με κριτήριο την ενεργειακή ασφάλεια και επάρκεια, το φθηνό κόστος για τον καταναλωτή κι όχι τα κέρδη των ομίλων, ντόπιων και ξένων.
Η αιολική ενέργεια είναι διαλείπουσα, όπως και η ηλιακή, δεν μπορεί να αντικαταστήσει ενέργεια βάσης, εκτός κι αν έχουμε αποθήκευση. Αλλά η αποθήκευση, είτε με μπαταρίες είτε με υδρογόνο είτε με άλλες στα σπάργανα τεχνολογίες μη εφαρμόσιμες σε μεγάλες κλίμακες, έχει πολύ δρόμο ακόμα να διανύσει και η λύση του προβλήματος, ακόμα κι αν βρεθεί, θα αργήσει πολύ. Οπότε, αν μιλάμε για απολιγνιτοποίηση το 2028 μέσω ΒΑΠΕ, δεν λέμε την αλήθεια, όπως δεν τη λέγαμε εδώ και χρόνια και πέσαμε στην παγίδα του φ.α.
Μα τότε γιατί τέτοια ένταση επενδύσεων, τέτοιος χαμός από αιολικά εργοστάσια, τέτοια διαφήμιση, τέτοια παραπλάνηση; Είναι το νέο ιδιαίτερα επικερδές πεδίο των εγχώριων ομίλων, είναι κι οι πολυεθνικές εταιρείες παραγωγής α/γ που, αφού στένεψαν οι αγορές στις προηγμένες χώρες τους -ξεπερασμένη πια εκεί η αιολική ενέργεια-, δεν χρειάστηκε να ψάξουν πολύ για βολική ενεργειακή αποικία. (Έτσι εξηγούνται οι ευρωπαϊκές επιδοτήσεις, που φτάνουν και το 40%, αλλιώς τα κόστη θα ήταν εντελώς απαγορευτικά, ή νομίζουμε ότι δεν κινούνται οι πολιτικές για την ενέργεια από τις μπίζνες των λόμπι αλλά από την έγνοια για το περιβάλλον;)
Κάπως έτσι φτάσαμε στη σημερινή δυστοπία, με την αιολική φαραωνική εκβιομηχάνιση να απειλεί με ανεπανόρθωτη καταστροφή τα πολυτιμότερα φυσικά μας οικοσυστήματα, τοπία σε βουνά και νησιά, να υποβαθμίζει τη βιοποικιλότητα, να πλήττει επαγγέλματα της υπαίθρου, να κάνει ζημιά στον τουρισμό.
Θα το αφήσουμε να συντελεστεί το έγκλημα, έχουμε τέτοιο δικαίωμα από τα παιδιά μας;
*Ο Χρήστος Παναγής είναι μέλος του ΣΥΡΙΖΑ-Π.Σ.
