Ακατάλυτοι δεσμοί ζωής συνδέουν τον Λεωνίδα με την ΑΥΓΗ από την πρώτη στιγμή της έκδοσης της εφημερίδας. Εκδότης, διευθυντής, αρθρογράφος, υπήρξε το κατεξοχήν πρόσωπο που, ως μέλος της ηγεσίας της Αριστεράς, εκφράζοντας τις ιδεολογικοπολιτικές ωριμάνσεις και διακυμάνσεις μιας μακράς περιόδου, συνέβαλε στη διαρκή εξέλιξη της εφημερίδας, αυτού του σύνθετου πολιτισμικού προϊόντος, από κομματικό όργανο σε αριστερή εφημερίδα γνώμης.
Στα χρόνια του ανώμαλου μετεμφυλιοπολεμικού καθεστώτος, ο Λεωνίδας ως εκδότης της ΑΥΓΗΣ σύρθηκε στα δικαστήρια, με τον αξέχαστο Ηλία Ηλιού ακαταμάχητο νομικό - πολιτικό συμπαραστάτη. Οι δικαστικές διώξεις εις βάρος τής εφημερίδας, όπως και οι διώξεις των αναγνωστών της, υπήρξαν το τίμημα του ανυποχώρητου αγώνα της Αριστεράς για τη δημοκρατική αναγέννηση της χώρας.
Είναι τεράστια η αρθρογραφική παραγωγή του Λεωνίδα στην ΑΥΓΗ - επωνύμως ή συχνά με την υπογραφή "Σχολιαστής". Η παρέμβαση αυτή εξυπηρετούσε τις ανάγκες του πολιτικού αγώνα της Αριστεράς, της "διαφώτισης". Αντανακλούσε όμως υψηλό επίπεδο πολιτισμού. Με ενημέρωση για τις εξελίξεις της παγκόσμιας Αριστεράς, με εκφραστική σαφήνεια και λεπτότητα, με ύφος που αντανακλούσε το "καλό ήθος" της Αριστεράς.
Στην προδικτατορική ΑΥΓΗ μπορεί κανείς να διακρίνει τη διαδρομή τού ανανεωτικού αριστερού ρεύματος που μορφοποιήθηκε με τη διάσπαση του ΚΚΕ το 1968 και την επανέκδοση της εφημερίδας το 1974 ως έντυπης έκφρασης της ανανεωτικής Αριστεράς.
Με τα άρθρα του ο Λ. Κύρκος εκπροσωπούσε το παράδειγμα του διανοούμενου πολιτικού, του ηγέτη - οργανικού διανοούμενου της Αριστεράς. Και ταυτόχρονα επιβεβαίωνε την ικανότητά του να απευθύνεται σε ευρύτερες δυνάμεις.
Ο Λεωνίδας επικοινωνούσε μαζί μας μέχρι τα τελευταία του. Τον Ιανουάριο του 2011, παρά την ανημπόρια του, είχε έρθει στην κοπή της πίτας της ΑΥΓΗΣ. Μας υπενθύμιζε πάντοτε ότι η εφημερίδα επιβίωσε πολλών περιπετειών της Αριστεράς, καλώντας μας να ανιχνεύσουμε δρόμους νέας ενότητας των αριστερών, ακόμη και αμέσως μετά από νέους διαχωρισμούς.
Σταθερά ενδιαφερόταν για την ΑΥΓΗ και τους ανθρώπους της - τους αναγνώστες και τους εργαζόμενους.
Η εφημερίδα μας ανήγγειλε τον θάνατό του με τον τίτλο "Πατριώτης δημοκράτης και πάντα αριστερός". Αυτή την αγωνιστική του ταυτότητα διακρίνουμε και στο τελευταίο μήνυμά του για "τον σοσιαλισμό με δημοκρατία" ("ο κόσμος δεν έχει άλλη λύση"), με "σεβασμό στον άνθρωπο" και την αξία τής μη βίας. Πριν από λίγα χρόνια, "με το κόκκινο αστέρι να σβήνει στο Κρεμλίνο", είχε γράψει για τον "σοσιαλισμό που ξαναγεννιέται", που δεν είναι ουτοπία, αλλά "όραμα για κατάκτηση".
Η ΑΥΓΗ
Δέκα χρόνια μετά
Σαν σήμερα, το 2011, έφευγε ο Λεωνίδας Κύρκος, «ένας πρωτοπόρος, ακαταμάχητος, διορατικός και ασυμβίβαστος ηγέτης της Αριστεράς», που, εκτός από την Αριστερά, σημάδεψε πολλές από τις σελίδες της ιστορίας και αυτής εδώ της εφημερίδας. Δέκα χρόνια μετά, δεν έχουμε παρά να θυμόμαστε το αποχαιρετιστήριο μήνυμά του:
"Φεύγω. Ζήσαμε -η γενιά μου- μια συναρπαστική περιπέτεια. Γνώρισα από κοντά τη φτώχεια, τους κατατρεγμούς, τη φρίκη. Αλλά σε διαλείμματα και τη χαρά. Και έβαλα το λιθαράκι μου στον αγώνα για το φως, το δίκαιο και την ανθρωπιά.
Ένιωσα συντετριμμένος όταν έσβησε το κόκκινο αστέρι στην κορυφή του Κρεμλίνου βουτηγμένο στη βία, στο ψέμα και στην ντροπή. Άλλα πίστεψαν οι άνθρωποι, άλλα λάλησαν οι προφήτες. Όπως άλλος ήταν ο σοσιαλισμός για τον οποίο αγωνιστήκαμε, και γι' αυτόν τον σοσιαλισμό, με δημοκρατία, ελευθερία και σεβασμό στον κάθε άνθρωπο, να συνεχίσετε τον αγώνα, γιατί δεν έχει άλλη λύση ο κόσμος.
Φεύγω, σας χαιρετώ όλους, και εσάς που πορευτήκαμε μαζί, και εσάς τους άλλους της κάθε φορά αντίπερα όχθης, και έχω μόνο ένα να σας πω: σύγκρουση ιδεών, όχι βία και μισαλλοδοξία, δεν οδηγούν πουθενά. Γεια σας".
