Η προχθεσινή συζήτηση στην Πολιτική Γραμματεία του ΣΥΡΙΖΑ-Π.Σ. καθώς και ο συσχετισμός που καταγράφηκε στην ψηφοφορία για τον χρόνο διεξαγωγής του συνεδρίου έδειξαν πέρα από κάθε αμφιβολία ένα πράγμα. Ότι το κόμμα παραμένει βαθιά και επί της ουσίας διχασμένο σε μια πλειοψηφία και μια μειοψηφία 56-44 που δεν έχουν αποκαταστήσει σημεία επαφής, πόσο μάλλον συνεννόησης.
Η προχθεσινή ήταν η πρώτη συνεδρίαση οργάνου του κόμματος μετά την εκλογή του Στ. Κασσελάκη. Είχαν προηγηθεί μόνο η συνεδρίαση και η ψηφοφορία στην Κοινοβουλευτική Ομάδα, όπου και πάλι είχε καταγραφεί ένα 28-16. Η κατάσταση αυτή δεν είναι διατηρήσιμη επί μακρόν. Ακόμα και αν όλοι κάνουν τυπικά τη δουλειά τους, η μη εξομάλυνση λειτουργεί ως σαράκι και φθείρει τους πάντες, πλειοψηφία, μειοψηφία, και ακόμα περισσότερο μια μεγάλη μάζα μελών, φίλων και ψηφοφόρων που έχουν επενδύσει στην υπόθεση του ΣΥΡΙΖΑ-Π.Σ., πολλοί από αυτούς ήδη εδώ και μια δεκαετία που ιδρύθηκε.
Για να αποκατασταθούν η ισορροπία και η εύρυθμη λειτουργία του κόμματος μετά από πολλαπλές ήττες και τραυματικές διαδικασίες θέλει δουλειά πολλή και χρειάζεται εμφατική προσπάθεια από την ηγεσία, που έχει προφανώς το προνόμιο της πρωτοβουλίας των κινήσεων, καλή πίστη και ανοχή από τη μειοψηφία.
Τα κόμματα λύνουν τα θέματα που ανακύπτουν στα όργανά τους με συζητήσεις, διαφωνίες, συνθέσεις, τροπολογίες και ψηφοφορίες, ώστε να προκύψει μια πολιτική πρόταση ισχυρή και ενιαία. Ο ΣΥΡΙΖΑ-Π.Σ. έχει συνδέσει την περίοδο της νικηφόρας πορείας του με την επίτευξη τέτοιων προωθητικών συνθέσεων. Μπορεί να το επαναλάβει.
