Οι επιθέσεις εναντίον της ελευθερίας και της δημοκρατίας που εκδηλώνονται ταυτόχρονα στην Ελλάδα και την Ιταλία ενώνουν περισσότερο από την οικονομική κρίση τις δύο χώρες, τόνισε στην "Αυγή" η διευθύντρια της ιταλικής καθημερινής εφημερίδας "Το Μανιφέστο", εκφράζοντας παράλληλα την αλληλεγγύη της σε όλους τους εργαζόμενους της ΕΡΤ.
Συνέντευξη στον Αργύρη Παναγόπουλο
* Στην Ιταλία και ειδικά στο "Μανιφέστο" παρακολουθείτε με μεγάλο ενδιαφέρον το κλείσιμο της ΕΡΤ στην Ελλάδα...
Το κλείσιμο της ΕΡΤ μας έκανε τεράστια εντύπωση. Είχαμε συνηθίσει να μιλάμε για την Ελλάδα με τους όρους της οικονομικής κρίσης. Κάναμε και κάποιες αναλογίες για το αν η Ιταλία θα βρεθεί στην ίδια κατάσταση με την Ελλάδα στο οικονομικό επίπεδο. Η αλήθεια είναι ότι η πραγματικότητα μας ξεπέρασε και αυτή τη στιγμή μοιάζουμε περισσότερο με την Ελλάδα σε ό,τι αφορά την έλλειψη δημοκρατίας. Αρχίζουμε να βλέπουμε ότι η οικονομική κρίση οδηγεί σε ένα αντιδημοκρατικό θεσμικό πλαίσιο. Η κατάσταση αυτή οδηγεί σε καταστάσεις που προηγουμένως δεν θα μπορούσαμε καν να σκεφτούμε, όπως το κλείσιμο της δημόσιας ραδιοτηλεόρασης στην Ελλάδα. Την προηγούμενη μέρα από το κλείσιμο της ΕΡΤ, εάν το έλεγε κανείς, θα υποστηρίζαμε ότι αποτελεί σενάριο επιστημονικής φαντασίας. Αντίθετα, η επίθεση στη δημοκρατία φθάνει σε τέτοια τρομακτικά επίπεδα. Αυτή τη στιγμή στην Ιταλία δεν είναι ώριμη μια τέτοια επίθεση στη δημόσια ραδιοτηλεόραση, που βρίσκεται σε μεγάλη κρίση. Ξέρουμε ότι η παρουσία του Μπερλουσκόνι κρατά στα πόδια του αυτό το δυο-πώλιο. Υπάρχουν όμως πολλές πιέσεις που θέλουν την ιδιωτικοποίηση της δημόσιας ραδιοτηλεόρασης. Η δημοκρατική Ιταλία, τα συνδικάτα, η Αριστερά αιφνιδιαστήκαμε από το κλείσιμο της ΕΡΤ, γιατί, παρόλο που και εδώ στην Ιταλία η δημόσια ραδιοτηλεόραση αντιμετωπίζεται ως χώρος πελατειακών σχέσεων, σαν χώρος που τα κυβερνητικά κόμματα προσλαμβάνουν το προσωπικό, δεν μπορεί να δικαιολογηθεί ένα τόσο τρομερό μέτρο λογοκρισίας. Ο Μπερλουσκόνι έκλεισε το 2002 ορισμένες εκπομπές που δεν του άρεσαν, υποστηρίζοντας ότι ορισμένοι δημοσιογράφοι θα έπρεπε να φύγουν από τη δημόσια RAI, παρ' όλο που είχαν εκπομπές με τεράστια τηλεθέαση. Σε αυτό το μέτωπο δώσαμε και εμείς σκληρές μάχες.
* Πέρα από την επίθεση στη δημοκρατία με την κάθετη λογοκρισία της ΕΡΤ, η καταστολή συμπληρώνεται και με μαζική απόλυση του προσωπικού της. Πριν από λίγο καιρό προσπάθησαν να κλείσουν και το "Μανιφέστο" χρησιμοποιώντας τον "νόμο" της κυβερνητικής πλειοψηφίας...
Το "Μανιφέστο" έχει ζήσει πολλές δύσκολες καταστάσεις και ίσως για τον λόγο αυτό μπορούμε να εκφράσουμε την πιο θερμή μας αλληλεγγύη προς όλους τους εργαζόμενους της ΕΡΤ. Η ελευθερία και η δημοκρατία αποτελούν καθολικά και αδιαπραγμάτευτα αγαθά, κανένα πρωθυπουργικό ή τροϊκανό διάταγμα δεν μπορεί να τα διαγράψει. Βλέπουμε με ιδιαίτερη ικανοποίηση το κίνημα αλληλεγγύης στην ΕΡΤ από τον ελληνικό λαό και θα ήθελα να υπογραμμίσω ότι στην Ιταλία ο περισσότερος κόσμος έχει το ίδιο αίσθημα και αισθάνεται δίπλα σε όσους διαδηλώνουν για την ελευθερία της έκφρασης και την αξιοπρέπεια της εργασίας. Κάνουν μεγάλο λάθος αυτοί που νομίζουν ότι το κοινό θεωρεί την ενημέρωση σαν ένα κουτί οδοντόκρεμας ή ένα σαπουνάκι, που θα πρέπει να βρίσκεται στα ράφια της αγοράς και ότι δεν θα πρέπει να υπάρχει δημόσια οικονομική στήριξη. Η ευρωπαϊκή αντίληψη για την ενημέρωση λέει ακριβώς το αντίθετο, όπως βλέπουμε στη Βρετανία, τη Γερμανία ή τη Γαλλία, όπου υπάρχει μια ισχυρή στήριξη στη δημόσια ενημέρωση. Στην Ιταλία έχουμε το βασίλειο του Μπερλουσκόνι και πολλές φορές βάζουν εμάς του "Μανιφέστο" στο ίδιο τσουβάλι με τις πελατειακές εφημερίδες που λαμβάνουν δημόσια χρηματοδότηση χωρίς να βγαίνουν καν στο περίπτερο. Το "Μανιφέστο" αποτελεί στην πράξη τον μόνο πραγματικό συνεταιρισμό καθημερινής εφημερίδας που σέβεται όλους τους κανόνες και την εργατική νομοθεσία και ασκήσαμε πιέσεις καταφέρνοντας με αγώνες να επιβάλουμε μια μεταρρύθμιση του τομέα που ξεδιάλυνε αρκετά το πελατειακό τοπίο σε ό,τι αφορά τη δημόσια στήριξη στους εκδοτικούς οργανισμούς.
* Πώς αντιμετωπίζετε τη σημερινή "τρικομματική" σας κυβέρνηση;
Η σημερινή κυβέρνηση αποτελεί τη συνέχεια της κυβέρνησης των τεχνικών, των καθηγητών και των τραπεζιτών του Μόντι, σήμερα η ίδια πολιτική γραμμή εφαρμόζεται από τους πολιτικούς και τα κόμματα που στηρίζουν την κυβέρνηση. Για πρώτη φορά είδαμε την Κεντροαριστερά με την Κεντροδεξιά να κυβερνούν μαζί! Συνεχίζουν αυτό που είχαν αρχίσει προηγουμένως με τον Μόντι. Ο πρόεδρος της Δημοκρατίας Ναπολιτάνο έθεσε ως όρο για την επανεκλογή του τον σχηματισμό της "κυβέρνησης των πλατιών συμφωνιών", όπως οδήγησε προηγουμένως στον σχηματισμό της κυβέρνησης Μόντι. Απέτρεψαν κάθε πιθανότητα σχηματισμού μιας διαφορετικής κυβέρνησης από την Κεντροαριστερά και το κόμμα του Γκρίλο. Οι ψηφοφόροι της Κεντροαριστεράς ψήφισαν για μια άλλη κυβέρνηση και βρέθηκαν με την... προηγούμενη. Δεν είναι και αυτή μια άλλη επίθεση στη δημοκρατία; Ο Μπερσάνι με τον Βέντολα ζήτησαν την ψήφο των πολιτών για τον σχηματισμό μιας άλλη κυβέρνησης. Πήραν την ψήφο των πολιτών, κερδίζοντας μάλιστα με μικρή διαφορά. Γιατί σχηματίστηκε μια διαφορετική κυβέρνηση;
