Μήνα τον μήνα, εβδομάδα την εβδομάδα, πληθαίνουν δραματικά οι στρατιές των ανέργων στην Ευρώπη εξαιτίας της διαρκούς και άγριας λιτότητας που μας επιβάλλουν οι ευρωνεοφιλελεύθεροι. Ισπανία και Ελλάδα, Ελλάδα και Ισπανία "διεκδικούν" τη μαύρη "πρωτιά" του ποσοστού ανεργίας, που φουσκώνει διαρκώς, ενώ από κοντά τρέχουν και άλλες χώρες της Ευρωένωσης.
Ξεπέρασε το 17,5% η Πορτογαλία, που προχθές γιόρτασε την επέτειο της Επανάστασης των Γαρυφάλλων (25 Απριλίου 1974), η προσφάτως καρατομηθείσα Κύπρος ξεπέρασε το 14%, αλλά και η Γαλλία τρέχει ήδη με ποσοστό που ξεπερνάει το 11,5%. Ο Ολάντ, ένα χρόνο μετά την εκλογή του, όχι μόνο δεν αντιμετώπισε το καυτό πρόβλημα, αλλά "παρακολουθεί" τις δραματικές εξελίξεις και ταυτόχρονα τη δική του φθορά μπροστά στη δικαιολογημένη απογοήτευση και οργή.
Ενώ οι άνεργοι είναι τα συνήθη θύματα των συνεχιζόμενων συνταγών ευρωλιτότητας, οι δογματικοί ευρωνεοφιλελεύθεροι, με επικεφαλής τη συμμορία της Μέρκελ, απλώς βλέπουν τα χρέη και τα ελλείμματα να... συντηρούνται ή να αυξάνονται και την ευρύτερη κοινωνική ισοπέδωση να προχωρά. Με την επιβολή της άγριας ευρωλιτότητας οι γκουρού της διαπιστώνουν τώρα ότι και για το 2012 η σχέση του χρέους προς το ΑΕΠ έφτασε το 90,6% (από 87,3% που ήταν τα προηγούμενα χρόνια). Ακόμη και στην Ιταλία της κυβέρνησης Μόντι το χρέος έφτασε, το 2012, στο 127%, ενώ για το 2013 η επίσημη εκτίμηση το ανεβάζει στο 130% (είναι το τρίτο χρέος μετά το ελληνικό και της Πορτογαλίας).
Αν τα μεγέθη για ελλείμματα και χρέος δείχνουν απρόσωπα, τα μαύρα μεγέθη της ανεργίας είναι δεκάδες εκατομμύρια συνάνθρωποί μας που θυσιάζονται στον Μολώχ του νεοφιλελευθερισμού. Ακόμη και στην πρόσφατη σύνοδο των G20 στην Ουάσιγκτον εκφράστηκαν ισχυρές αντιθέσεις για τον τρόπο αντιμετώπισης της οικονομικής κρίσης, που όμως άλλη μια φορά κατέληξαν σε επικοινωνιακούς "συμβιβασμούς", ενώ ο καθένας τραβάει τον δρόμο του. Στην Ευρωζώνη θα συνεχιστεί το σερβίρισμα της αυστηρής λιτότητας με σφραγίδα Μέρκελ, ενώ π.χ. η Ιαπωνία έβαλε μπροστά μια ταχύτατη χαλάρωση και στις ΗΠΑ ακολουθείται χαλάρωση "υπό έλεγχο".
Έναν χρόνο πριν από τις εκλογές βγήκε και ο πρόεδρος της Κομισιόν Μπαρόζο να πει δυο κουβέντες για τα όρια και τα προβλήματα της λιτότητας και αμέσως είδε τον Σόιμπλε να τον κατσαδιάζει. Ο Μπαρόζο, που σκέφτεται την επανεκλογή του, παραδέχεται τώρα δημοσίως αυτό που πολλοί ευρωκράτες συζητούσαν καιρό, ότι δηλαδή το τσουνάμι της οργής των Ευρωπαίων πολιτών έρχεται απειλητικό να... βυθίσει την ευρωλιτότητα.
Όλοι βλέπουν πλέον ανήσυχοι να γιγαντώνεται ένα αντιευρωπαϊκό κλίμα, που αποτυπώνεται καθαρά και στα δεδομένα που εμφανίζει το Ευρωβαρόμετρο. Με την ανεργία, όπως ήδη είπαμε, να αφηνιάζει και την ευρωλιτότητα να σκορπίζει κοινωνική βαρβαρότητα, είναι αναμενόμενη η καταγραφή ιστορικών χαμηλών αποδοχής της Ευρωένωσης. Μάλιστα τα χαμηλά ποσοστά καταγράφονται και σε χώρες του πλούσιου Βορρά, όπως π.χ. η ίδια η Γερμανία (από 36% έφτασε στο 59% η μη εμπιστοσύνη στην Ε.Ε. ως θεσμό). Αν τώρα πάμε σε χώρες του Νότου, όπως η Ισπανία, τότε έχουμε το 72% να μην εμπιστεύονται την Ε.Ε.! Τέτοια δεδομένα είναι σοκ για τους ευρωκράτες και εφιάλτης για όσους εκτελούν τέτοιες πολιτικές καταστροφής. Έχουμε ξαναγράψει ότι ο σημερινός ευρωμονόδρομος δεν έχει προοπτική και, όπως είναι πλέον καταφανές στους περισσότερους, η κρίση δεν είναι απλώς οικονομική, αλλά βαθιά κοινωνική και πολιτική.
Οι κινητοποιήσεις των πολιτών, των συνδικάτων, των κινημάτων, των δυνάμεων που αγωνίζονται για μια άλλη Ευρώπη είναι η ελπίδα, το εργαλείο μας για να εμποδιστούν οι νεοφιλελεύθερες δηλητηριώδεις συνταγές και για ριζική αντιστροφή πορείας.
* Για την παρουσίαση του Διεθνούς Τύπου συνεργάστηκαν: Αναστασία Γιάμαλη, Κάκη Μπαλή, Δημήτρης Στούμπος, Μιχάλης Τρίκκας. Για παρατηρήσεις, σχόλια επικοινωνήστε στο [email protected]
