Η Παγκόσμια Ημέρα των Ζώων καθιερώθηκε το μακρινό 1931 σε ένα συνέδριο περιβαλλοντιστών στη Φλορεντία ως ένας τρόπος για την ευαισθητοποίηση κοινού και ειδικών για τα υπό εξαφάνιση άγρια ζώα. Από τότε η γιορτή διευρύνθηκε και περιλαμβάνει όλα τα είδη του ζωικού βασιλείου. Ως Παγκόσμια Ημέρα των Ζώων έχει καθιερωθεί η 4η Οκτωβρίου, μια ημέρα που συμπίπτει με τον εορτασμό της μνήμης του Αγίου Φραγκίσκου της Ασίζης, ο οποίος έχει αναγορευτεί από την Καθολική Εκκλησία ως προστάτης των ζώων και του περιβάλλοντος. Σήμερα, λοιπόν, γιορτάζουν όλα τα ζώα του πλανήτη.
Γιορτάζουν τα 72 δισεκατομμύρια «παραγωγικά» ζώα που φονεύονται κάθε χρόνο για να ικανοποιήσουν τις διατροφικές προτιμήσεις του ανθρώπινου είδους. Γιορτάζουν σήμερα τα εκατομμύρια πειραματόζωα που βρίσκουν φρικτό θάνατο στα εργαστήρια διαφόρων εταιρειών. Γιορτάζουν σήμερα τα χιλιάδες ζώα που ζουν φυλακισμένα σε ζωολογικούς κήπους και ενυδρεία. Γιορτάζουν σήμερα τα υπό εξαφάνιση άγρια ζώα που είτε δολοφονούνται είτε χρόνο με τον χρόνο χάνουν τον ζωτικό για την επιβίωσή τους χώρο. Γιορτάζουν σήμερα τα εκατομμύρια πουλιά που πέφτουν νεκρά από τους χομπίστες με τις καραμπίνες. Γιορτάζουν σήμερα τα εκατομμύρια ζώα της θάλασσας που σαρώνονται ανεξέλεγκτα από βιομηχανικά δίχτυα, τα οποία αφήνουν πίσω τους μονάχα νεκρούς βυθούς. Γιορτάζουν σήμερα τα χιλιάδες ζώα-σκλάβοι που εργάζονται ακατάπαυστα, με ένα σαμάρι να έχει γίνει μέρος της ύπαρξής τους.
Γιορτάζουν σήμερα τα άστεγα ζώα που, αναζητώντας λίγη τροφή μέσα στις πόλεις μας, βρίσκουν να φάνε μονάχα φόλες. Γιορτάζουν σήμερα τα έγκλειστα ζώα κάποιων άθλιων κυνοκομείων, αλλά κι αυτά που αν δεν βρουν ανάδοχο, οδηγούνται στην ευθανασία. Γιορτάζουν σήμερα τα εκατομμύρια ζώα που καίγονται στις πυρκαγιές και πνίγονται στις πλημμύρες. Σήμερα γιορτάζουν τα ζώα-πρόσφυγες που αναγκάζονται να μεταναστεύσουν από τον τόπο τους αναζητώντας αλλού τροφή και ασφάλεια.
Ας μην γελιόμαστε λοιπόν. Δεν είναι ημέρα γιορτής σήμερα για τα ζώα. Είναι δισεκατομμύρια τα ζώα που δεν γιορτάζουν σήμερα, με μοναδική εξαίρεση αυτά που συγκατοικούν αρμονικά και ισότιμα με ανθρώπους που τα σέβονται και εκτιμούν την προσωπικότητα και την ιδιαιτερότητά τους. Αυτά τα λίγα, τα τυχερά, που αποτελούν το άλλοθι μιας ανθρωπότητας που έμαθε να υποτιμά και να σκοτώνει. Μιας ανθρωπότητας που αντιλαμβάνεται τα ζώα σαν αντικείμενα που βρίσκονται στον πλανήτη για να ικανοποιούν τις ανθρώπινες ανάγκες, την ανθρώπινη ματαιοδοξία, αλλά και τον ανθρώπινο σωβινισμό απέναντι σε όντα κατώτερα, υποδεέστερα και χωρίς δικαιώματα. Γι’ αυτά τα ζώα δεν είναι ημέρα γιορτής η σημερινή. Είναι μονάχα μια ευκαιρία να ακουστούν οι φωνές τους. Φωνές που διεκδικούν τον χώρο που τους αναλογεί στον πλανήτη. Φωνές που διεκδικούν σεβασμό στην ατομικότητα και στην προσωπικότητά τους. Φωνές που διεκδικούν τα δικαιώματά τους. Φωνές πιο δυνατές από τις κραυγές που πνίγονται στα σφαγεία, στα κλουβιά και στα εργαστήρια.
Σήμερα δεν είναι ημέρα γιορτής, αλλά διαμαρτυρίας. Όχι από αγάπη προς τα ζώα, αλλά ως ελάχιστη ένδειξη σεβασμού προς αυτά. Γιατί τα ζώα δεν έχουν ανάγκη την αγάπη μας, αλλά τον σεβασμό μας, αναγνωρίζοντάς τους πως βρίσκονται στον πλανήτη μαζί με εμάς και όχι για εμάς. Και όταν λέμε τα ζώα, εννοούμε όλα μα όλα τα μη ανθρώπινα ζώα που πληρώνουν καθημερινά με τη ζωή και την ελευθερία τους δικές μας επιλογές. Επιλογές που μπορεί και πρέπει να αλλάξουν αν θέλουμε έναν κόσμο ηθικό και βιώσιμο που δεν θα χρειάζεται να γιορτάζει την Παγκόσμια Ημέρα των πλέον κακοποιημένων και καταπιεσμένων πλασμάτων, των Ζώων.
