Ευρείας κλίμακας, εργώδης και πολύπλευρη είναι η κινητοποίηση της Ε.Ε. σε πολιτικό, διπλωματικό, οικονομικό και στρατιωτικό επίπεδο στον απόηχο των εκρήξεων των ρωσικών βομβών και πυραύλων, που συνεχίζουν να πέφτουν και να συγκλονίζουν τις πόλεις της Ουκρανίας. Το βασικό ζητούμενο είναι να γίνει ασφυκτικός ο κλοιός των πιέσεων γύρω από τη Ρωσία και την ομάδα του Κρεμλίνου, που κρατά την τύχη της στα χέρια του.
Σε μία άνευ προηγουμένου συσπείρωση, συλλογική και συντονισμένη αντίδραση μπροστά στο τεκτονικό ρήγμα που προκαλεί στο ευρωπαϊκό γεωπολιτικό στάτους η ρωσική εισβολή στην Ουκρανία την περασμένη Πέμπτη, το ευρωδυτικό στρατόπεδο προσπαθεί με τη βραδυφλεγή ικανότητα των κυρώσεων να στριμώξει τον Πούτιν - κυρίως να εκμηδενίσει τα περιθώρια των κινήσεών του.
Σε πολιτικό επίπεδο, ως αιχμή του δόρατος αυτής της προσπάθειας φαντάζει πλέον το αίτημα του Ζελένσκι για ένταξη της Ουκρανίας στην Ε.Ε. με διαδικασίες εξπρές. Σε ένα σουρεαλιστικό όσο και δραματικό σκηνικό, ο Ουκρανός Πρόεδρος σε φωτογραφία που ανέβηκε χθες στο Twitter εμφανίζεται φορώντας χακί στολή να υπογράφει τη σχετική αίτηση πάνω σε ένα μικρό ξύλινο γραφείο σε μια μισοφωτισμένη αίθουσα, κατά πάσα πιθανότητα του προεδρικού μεγάρου, η οποία έμοιαζε με οχύρωμα μάχης.
Ωστόσο, πρόκειται περισσότερο για μια πρόταση επικοινωνιακού συμβολισμού, που μπροστά στη συναισθηματική φόρτιση της στιγμής κερδίζει αποδοχή στους κόλπους της Ένωσης, αλλά αντικειμενικά ξαναφέρνει στην επιφάνεια τις χαρακτηριστικές ευρωπαϊκές διαφωνίες. Όπως άλλωστε “υπενθύμισε” ο πρόεδρος του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου Σαρλ Μισέλ, υπάρχουν «διαφορετικές θέσεις και διαφορετικές ευαισθησίες» στους κόλπους της Ε.Ε. όσον αφορά το μακροχρόνιο αίτημα της Ουκρανίας για ένταξη. Μάλιστα, για να μην δημιουργούνται παρεξηγήσεις, διευκρίνισε πως η σχετική διαδικασία έχει ως εξής: «Η Ουκρανία θα υποβάλει επίσημο αίτημα, η Ευρωπαϊκή Επιτροπή θα διατυπώσει την επίσημη θέση της και ακολούθως το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο θα αποφανθεί». Σημειώνεται ότι για την ένταξη μιας χώρας απαιτείται ομόφωνη απόφαση και των 27 μελών.
Σε κάθε περίπτωση, η συσπείρωση της Δύσης και το συμπαγές πολιτικο-διπλωματικό μέτωπο που χτίστηκε από τη μια στιγμή στην άλλη, σε μια αντανακλαστική αντίδραση στις κατάφωρα επιθετικές ενέργειες της Ρωσίας, ήταν σίγουρα ακόμη ένας παράγοντας που ο Πούτιν δεν είχε υπολογίσει σωστά πριν πάρει τις αποφάσεις του.
Πάντως, σύμφωνα με ψύχραιμους αναλυτές, η προσπάθεια να γίνει απολύτως ασφυκτικό το στρίμωγμά του ενδέχεται να αποτελεί μια επιλογή υψηλού ρίσκου. Η έλλειψη οδών διαφυγής για τον Ρώσο Πρόεδρο από το μη αναμενόμενο στρατιωτικό και πολιτικό τέλμα στο οποίο βρίσκεται τώρα ενδέχεται να τον κάνει ακόμη πιο απρόβλεπτο και επικίνδυνο. Σε μια τέτοια περίπτωση, η όλη κατάσταση θα μπορούσε να ξεφύγει και να οδηγηθεί στον παραλογισμό με απρόβλεπτες συνέπειες όχι μόνο για τον λαό της Ουκρανίας, αλλά και για την ασφάλεια όλης της ευρωπαϊκής ηπείρου.
Στο πλαίσιο αυτής της προσπάθειας, και ενώ το χρηματοπιστωτικό σύστημα της Ρωσίας βρίσκεται προ των πυλών της κατάρρευσης ως αποτέλεσμα των κυρώσεων, με ήδη μια ρωσική τράπεζα να χρεοκοπεί και να κλείνει, ο Μακρόν φαίνεται ότι πήρε πάλι την πρωτοβουλία των κινήσεων με απευθείας τηλεφωνικές κλήσεις τόσο στον Πούτιν όσο και στον Ζελένσκι την ώρα που βρίσκονταν σε εξέλιξη οι δραματικές ρωσο-ουκρανικές ειρηνευτικές συνομιλίες στη Λευκορωσία.
Ο Πούτιν φέρεται να έθεσε τους γνωστούς όρους του για αναγνώριση της ρωσικής κυριαρχίας επί της Κριμαίας, αποστρατικοποίηση της Ουκρανίας και αποδοχή καθεστώτος ουδετερότητας για το Κίεβο. Από την πλευρά του, ο Μακρόν ζήτησε να σταματήσουν όλοι οι ρωσικοί βομβαρδισμοί κατά πολιτικών στόχων και να μείνουν ανοιχτοί οι δρόμοι που οδηγούν στο Κίεβο.
Σε μια άλλη κίνησή του το Παρίσι οργάνωσε χθες τηλεδιάσκεψη κορυφής αρχηγών κρατών και κυβερνήσεων με τη συμμετοχή των ΗΠΑ, της Γαλλίας, της Γερμανίας, της Ιταλίας, της Πολωνίας, της Ρουμανίας, του Καναδά, της Ιαπωνίας, καθώς και με ιθύνοντες των ευρωπαϊκών θεσμών και του ΝΑΤΟ. Υπήρξε επίσης συνάντηση Μακρόν, Σολτς, Φον Ντερ Λάιεν στο Μέγαρο των Ηλυσίων με εκπροσώπους των Ευρωπαίων βιομηχάνων με αντικείμενο «τα διακυβεύματα της ευρωπαϊκής οικονομικής κυριαρχίας υπό το πρίσμα των γεγονότων στην Ουκρανία».
