Ένας πολιτικός σεισμός έγινε χθες στη Γερμανία - και δη από κει που δεν το περίμενε κανείς. Έστω σε επίπεδο κρατιδίου, εξελέγη ο πρώτος πρωθυπουργός με τις ψήφους της ακροδεξιάς AfD. Και μάλιστα ο Τόμας Κέμεριχ, υποψήφιος του κόμματος των Φιλελευθέρων, που πήρε μετά βίας 5% και εκπροσωπείται στην τοπική Βουλή της Θουριγγίας, ένας υποψήφιος που δεν έχει να παρουσιάσει κυβέρνηση ούτε πρόγραμμα κυβερνητικού συνασπισμού. Αυτή η εκλογή... κατά λάθος, με τη στοίχιση των Χριστιανοδημοκρατών, των Φιλελευθέρων και της AfD -ενώ τα δύο πρώτα κόμματα διαρρήγνυαν τα ιμάτιά τους ότι ποτέ μα ποτέ δεν θα τα βρουν με τους φασίστες- θα φέρει μετασεισμούς στην κεντρική πολιτική σκηνή.
Ας πάρουμε όμως τα πράγματα από την αρχή. Στο κρατίδιο της Θουριγγίας τα τελευταία πέντε χρόνια κυβερνούσε ο Μπόντο Ράμελο από το κόμμα της Αριστεράς μαζί με τους Σοσιαλδημοκράτες. Στις εκλογές του φθινοπώρου, η Αριστερά αναδείχθηκε μεν πρώτο κόμμα, αλλά δεύτερη τερμάτισε η AfD, η οποία, μάλιστα, στο εν λόγω κρατίδιο έχει ακροδεξιά ηγεσία και με τη βούλα. Τον πρόεδρό της Μπιορν Χέκε μπορεί κανείς να τον αποκαλεί “φασίστα” με την άδεια της Δικαιοσύνης. Οι Σοσιαλδημοκράτες και οι Χριστιανοδημοκράτες κατακρημνίστηκαν, ενώ οι Πράσινοι επίσης μετά βίας κατάφεραν να μπουν στην τοπική Βουλή. Το αποτέλεσμα ήταν να μην υπάρχει δυνατότητα για έναν “κανονικό” κυβερνητικό συνασπισμό, καθώς οι Χριστιανοδημοκράτες αρνούνται να συγκυβερνήσουν με την Αριστερά και -υποτίθεται- όλοι αρνούνται να συνεργαστούν με τους φασίστες. Μετά από μήνες διαβουλεύσεων, ο απερχόμενος πρωθυπουργός Ράμελο κατάφερε να καταλήξει σε μια κυβερνητική συμμαχία Αριστεράς, SPD και Πράσινων, η οποία ναι μεν δεν θα είχε απόλυτη πλειοψηφία στη Βουλή, αλλά θεωρούσε βέβαιο ότι θα έπαιρνε χθες ψήφο εμπιστοσύνης με σχετική πλειοψηφία, στην τρίτη ψηφοφορία, όπως επιτρέπει το σύνταγμα του κρατιδίου. Οι Χριστιανοδημοκράτες σαφώς δεν θα υπερψήφιζαν, αλλά φαίνονταν διατεθειμένοι να αφήσουν τον Ράμελο να γίνει πρωθυπουργός. Οπότε, όταν εμφανίστηκε στο παρά πέντε ο Φιλελεύθερος υποψήφιος, οι πάντες στη Γερμανία πίστευαν ότι κατέβηκε απλώς για να καταγραφεί η αντίθεση στον πρωθυπουργό. Μέχρι που έσκασε η έκπληξη. Στον τρίτο γύρο ο Ράμελο πήρε 44 ψήφους ( δύο παραπάνω από το άθροισμα των βουλευτών των τριών κομμάτων που τον στηρίζουν) και ο Κέμεριχ 45. Εξελέγη δηλαδή με τις 22 ψήφους της Ακροδεξιάς. Άμεση ήταν η αντίδραση των ηγεσιών των Σοσιαλδημοκρατών, των Πράσινων και της Αριστεράς στο Βερολίνο, ενώ τα σχόλια του Τύπου μπορούν να συνοψιστούν στο ερώτημα: Πώς γίνεται να είσαι Φιλελεύθερος με τη στήριξη των φασιστών;
