Όταν και ο Σόιμπλε καταφεύγει στην παροχολογία και αρχίζει να τάζει περικοπές φόρων και άλλα σχετικά, φαίνεται πως τα πράγματα δεν είναι καθόλου, μα καθόλου καλά για την κυβέρνηση του Βερολίνου, εκείνη που μια φορά κι έναν καιρό ήταν ο θεματοφύλακας της τεχνοκρατικής ορθοδοξίας στη διαμόρφωση πολιτικής και στην άσκηση της εξουσίας. Για χάρη όμως αυτής της εξουσίας φαίνεται πως πολλά μπορούν να αναθεωρηθούν και να αλλάξουν, ακόμα και να "αλλαξοπιστήσει" ο Σόιμπλε...
Μετά το πατατράκ της Κυριακής στις τοπικές εκλογές στο κρατίδιο του Μεκλεμβούργου - Δυτικής Πομερανίας, με τη CDU της Μέρκελ να συντρίβεται στην τρίτη θέση πίσω απ' τους ακροδεξιούς της Εναλλακτικής για τη Γερμανία (AfD), κάποιοι μιλούν ανοιχτά για το επικείμενο πολιτικό τέλος της γυναίκας που εδώ και δέκα χρόνια είναι ο αδιαμφισβήτητος κυρίαρχος της πολιτικής αρένας στη Γερμανία και την Ευρώπη.
«Η Άνγκελα Μέρκελ έφθασε στο απόγειό της», επομένως υπάρχει μόνον πτώση από εδώ και πέρα, δήλωσε στο “Spiegel” ο αντιπρόεδρος του Σοσιαλδημοκρατικού Κόμματος (SPD) και κυβερνητικού εταίρου της CDU Ραλφ Στέγκνερ. Ο ίδιος θεωρεί πιθανό ότι μετά το "καταστροφικό εκλογικό αποτέλεσμα" της Κυριακής η καγκελάριος θα αναγκαστεί να εγκαταλείψει την υποψηφιότητά της για τις βουλευτικές εκλογές του 2017 ανοίγοντας τον δρόμο στον Χορστ Ζεεχόφερ, τον πρόεδρο της "αδελφής" -της CDU- βαυαρικής Χριστιανοικοινωνικής Ενωσης (CSU).
Ο δελφίνος
Ο Στέκνερ υπενθύμισε κάτι που αποτελεί κοινό τόπο για το βορειοευρωπαϊκό συντηρητικό στρατόπεδο: καθώς τα κόμματα του χώρου είναι σταθερά προσανατολισμένα στην εξουσία, δεν διστάζουν να θυσιάσουν ακόμα και τους πιο προβεβλημένους και αδιαμφισβήτους αρχηγούς τους προκειμένου να μην χάσουν το "μονοπώλιο" της κυβερνητικής εξουσίας. «Ιστορικά η CDU υπήρξε πάντοτε ανηλεής προς τους καγκελαρίους όταν είχε την αίσθηση ότι επίκειται μαζική απώλεια εδρών» σημείωσε ο Στέγκνερ θυμίζοντας, άθελά του προφανώς, το πολιτικό τέλος της Μάργκαρετ Θάτσερ το 1990.
Προς επιβεβαίωση των λεγομένων του ο Χόρστ Ζεεχόφερ έκανε χθες την πρώτη του εμφάνιση ως δελφίνος στο ευρύτερο στρατόπεδο της γερμανικής Δεξιάς. Εξαπέλυσε μάλιστα φαρμακερά βέλη κριτικής κατά της Μέρκελ, ειδικά για την πολιτική της στο προσφυγικό.
Οι συντηρητικοί θα βρεθούν αντιμέτωποι με μια "εξαιρετικά απειλητική" κατάσταση μετά την "καταστροφή" των Χριστιανοδημοκρατών στο Μεκλεμβούργο - Δυτική Πομερανία, είπε ο Βαυαρός ηγέτης σε συνέντευξή του στην εφημερίδα “Sueddeutsche Zeitung” και κατηγόρησε τη Μέρκελ ότι δεν ανταποκρίθηκε στις ανησυχίες των ψηφοφόρων για τη μεταναστευτική κρίση. "Οι ψηφοφόροι έχουν αγανακτήσει με την πολιτική του Βερολίνου" επανέλαβε ο Ζεεχόφερ χαϊδεύοντας τα αυτιά των δυσαρεστημένων.
Η παλιά συνταγή
Βέβαια για τον Σόιμπλε -όπως άλλωστε και για κάθε κυβέρνηση- η παραδοσιακή συνταγή των προεκλογικών υποσχέσεων αποτελεί πάντα έναν τρόπο που μπορεί να συμβάλλει στην αντιστροφή του κλίματος -και στο να ξαναμαζευτούν τα "πρόβατα" στο "μαντρί". Με αυτό κατά νου ο Γερμανός υπουργός Οικονομικών έκανε χθες γαργάρα τις αυστηρές νουθεσίες του για "δημοσιονομική πειθαρχία" κ.λπ. και έταξε στους ψηφοφόρους μειώσεις φόρων 15 δισ. ευρώ (!) μετά τις ομοσπονδιακές εκλογές του Σεπτεμβρίου του 2017, και αυτό παρά τις αυξημένες δαπάνες για τη διαχείριση της προσφυγικής κρίσης. "Η Γερμανία έχει το περιθώριο" διαβεβαίωσε.
Μιλώντας στην Κάτω Βουλή ο Βόλφγκανγκ Σόιμπλε παρουσίασε μια ειδυλλιακή εικόνα της οικονομικής κατάστασης στη χώρα του: η απασχόληση, οι μισθοί και τα φορολογικά έσοδα αυξάνονται, η οικονομία αναπτύσσεται και ο προϋπολογισμός είναι ισοσκελισμένος. «Μετά το 2017, στην επόμενη νομοθετική περίοδο, θα έχουμε περιθώριο να μειώσουμε τους φόρους κατά περίπου 15 δισ. ευρώ» είπε διευκρινίζοντας πως οι περικοπές αυτές θα αφορούν άτομα με χαμηλά και μεσαία εισοδήματα.
Δεν παρέλειψε βεβαίως να αναφερθεί και στον άλλο μεγάλο "πόνο" του γερμανικού πολιτικού και οικονομικού κατεστημένου, τα χαμηλά επιτόκια της ΕΚΤ. Είναι η «μεγάλη και δικαιολογημένη ανησυχία» ισχυρίστηκε ο υπουργός και ξαναμίλησε για "περισσότερες διαρθρωτικές μεταρρυθμίσεις" που έχει ανάγκη όλη Ευρώπη. Σύμφωνα με τον Σόιμπλε, «θα βγούμε από αυτή τη φάση των χαμηλών επιτοκίων μόνο εάν έχουμε βιώσιμη ανάπτυξη στην Ευρώπη. (...) Η παγκόσμια ρευστότητα, που είναι αποτέλεσμα της νομισματικής πολιτικής, είναι ανησυχητικά υψηλή".
