ΑΝΤΑΠΟΚΡΙΣΗ ΑΠΟ ΤΗ ΡΩΜΗ
ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ ΣΤΟΝ ΑΡΓΥΡΗ ΠΑΝΑΓΟΠΟΥΛΟ
«Η Ιταλία θέλει κι αυτή να γυρίσει σελίδα, θέλει τη δική της ανατροπή και 'Η Άλλη Ευρώπη με τον Τσίπρα'» αποτελεί τη μαγιά για να δημιουργήσουμε τις προϋποθέσεις για την ενωτική και πλειοψηφική εκπροσώπηση της Αριστεράς» τόνισε στην «Αυγή» ο Μάρκο Ρεβέλι, καθηγητής Πολιτικής Επιστήμης στο Πανεπιστήμιο του Τόρινο και από τους ιδρυτές του «Ψηφοδελτίου Τσίπρα», εν όψει της πανιταλικής – εθνικής συνδιάσκεψης της «Άλλης Ευρώπης» το Σαββατοκύριακο στη Ρώμη. Στη συνδιάσκεψη θα παρευρεθεί και θα χαιρετήσει ο Νίκος Παυλίδης από την Κ.Ε. του ΣΥΡΙΖΑ, ενώ ο Νάσος Ηλιόπουλος, εκ μέρους της Πολιτικής Γραμματείας του ΣΥΡΙΖΑ, συμμετείχε χθες Σάββατο στο Μιλάνο σε ημερίδα για θέματα εργασίας μαζί με τον Τζιάνι Ριναλντίνι, τον πρώην γενικό γραμματέα της FIOM.
Ο Ρέντζι ανακοίνωσε ότι έρχεται ένας προϋπολογισμός λιτότητας που θα τον ακολουθήσει... ένας άλλος προϋπολογισμός λιτότητας. Πώς είναι η κατάσταση στην Ιταλία;
Η κυβέρνηση Ρέντζι δείχνει διαρκώς και περισσότερο τα ουσιαστικά συντηρητικά και τελικά αντιδημοκρατικά χαρακτηριστικά της. Πολλά από τα χαρακτηριστικά που είχαμε καταγγείλει εδώ και καιρό επιβεβαιώνονται. Προσπαθεί να διαβάλει και να καταστρατηγήσει το Σύνταγμα, καταργώντας το δικαίωμα εκλογής της Γερουσίας από τους πολίτες. Προωθεί έναν απαράδεκτο εκλογικό νόμο, που επιδιώκει παραδώσει τη χώρα στα χέρια ενός κόμματος με ένα σχετικά μικρό ποσοστό ψήφων, διασφαλίζοντας τον πλήρη έλεγχο και των δύο σωμάτων του Κοινοβουλίου. Προσπαθεί να καθυποτάξει την εσωτερική αντιπολίτευση για να μετατρέψει το Δημοκρατικό Κόμμα σε ένα απλό απόστημα του αρχηγού.
Την ίδια στιγμή, η οικονομική πολιτική που εφαρμόζει είναι πλήρως υποταγμένη στον νεοφιλελευθερισμό και στο καθεστώς των Βρυξελλών και του Βερολίνου. Ο Ρέντζι πνίγει τη χώρα μας. Οι αποκαλούμενες μεταρρυθμίσεις που προωθεί δεν είναι σε τίποτα διαφορετικές από τις «μεταρρυθμίσεις» των Μνημονίων που επέβαλαν στην Ελλάδα και που σήμερα προσπαθείτε να καταργήσετε. Εφαρμόζει την πολιτική που με αξιοπρέπεια αντιπαλέψατε στο Σύνταγμα.
Ο Ρέντζι διέγραψε ήδη το μεγαλύτερο τμήμα των δικαιωμάτων των εργαζόμενων, έκανε μια μετωπική επίθεση στα συνδικάτα, νομιμοποίησε τις συλλογικές απολύσεις, απειλεί την πλήρη κατάργηση των εθνικών συλλογικών συμβάσεων, προχωρά σε βίαιη μείωση των πόρων στην Τοπική και Περιφερειακή Αυτοδιοίκηση, επιδεινώνει οι υπηρεσίες προς τους πολίτες.
Ψεύδεται λέγοντας ότι ο προϋπολογισμός δεν θα έχει αυξήσεις φόρων και περικοπές, ενώ αυξάνει τους φόρους και περικόπτει τις υπηρεσίες. Εφαρμόζει το πλήρες πλαίσιο των diktat που του υπαγορεύει η Ευρώπη.
Υπάρχει κάποια αντίδραση σ' αυτή την πολιτική;
Υπάρχουν αρκετές γραμμές αντιπολίτευσης σ' αυτή τη καταστροφική πολιτική και κινούνται σε διαφορετικούς τομείς της κοινωνίας. Καταγράψαμε μια ανάκαμψη της αντίδρασης των εργαζόμενων και κυρίως από το μεγαλύτερο ιταλικό συνδικάτο, τη CGIL, και το μεγαλύτερο συνδικάτο Εργατών Μετάλλου, τη FIOM, που κατέληξε σε μια πετυχημένη γενική απεργία.
Ο γραμματέας της FIOM Μαουρίτσιο Λαντίνι έκανε πρόταση για τη δημιουργία ενός κοινωνικού συνασπισμού, την οποία συμμερίζονται αρκετές συλλογικότητες και οργανώσεις της κοινωνίας των πολιτών. Προτείνει στην ουσία την ενότητα όλων αυτών που χωρίζει ο νεοφιλελευθερισμός.
Σε αρκετές περιφέρειες θα οδηγηθούμε σε εκλογές σε λίγες εβδομάδες. Σε ορισμένες, με τη σταθερή στήριξη της «Άλλης Ευρώπης», δημιουργήθηκαν ενωτικά ψηφοδέλτια, που φτάνουν να συμπεριλαμβάνουν και τον κόσμο από την αριστερή πτέρυγα του Δημοκρατικού Κόμματος ή κόσμο που αποχώρησε από το Δημοκρατικό Κόμμα. Όλα αυτά τα ψηφοδέλτια μιλούν για μια αριστερή πολιτική εναλλακτική προς την κυβέρνηση. Στην Περιφέρεια της Γένοβας είναι πολύ πιθανό να δούμε μεγάλη μετατόπιση ψήφων από το Δημοκρατικό Κόμμα στο ενωτικό ψηφοδέλτιο της Αριστεράς. Στις Περιφέρειες της Φλωρεντίας και της Ανκόνα δίνουμε ενωμένοι τη μάχη, με την «Άλλη Ευρώπη» να αποτελεί τον συνδετικό πυρήνα αυτών των πρωτοβουλιών.
Η αντίδραση αυτή καταγράφεται στην κοινωνία;
Οι δημοσκοπήσεις δείχνουν σε εβδομαδιαία βάση πτώση της δημοτικότητας του Ρέντζι. Από την άλλη πλευρά, αυξάνεται η συναίνεση προς τον Γκρίλο και διαφαίνεται ότι θα μπορούσε να υπάρξει μια ισχυρή συναίνεση προς ένα σχήμα της Αριστεράς και ειδικά εκεί που εμφανίζεται ενωμένη.
Τι επιδιώκει με την Εθνική Συνδιάσκεψή της «Η Άλλη Ευρώπη;»
«Η Άλλη Ευρώπη», έναν χρόνο μετά τη δημιουργία της, κάνει ένα σημαντικό βήμα για να δημιουργήσει το «κοινωνικό σώμα» της, έπειτα από μια διαδρομή που συμμεριστήκαμε με χιλιάδες άτομα και δεκάδες δεκάδων συνελεύσεις σε όλη τη χώρα. Εκλέξαμε για πρώτη φορά αντιπροσώπους και θα συναντηθούμε στη Ρώμη το Σάββατο 18 και την Κυριακή 19 Απριλίου για να συζητήσουμε πώς θα διευκολύνουμε τη δημιουργία του νέου πολιτικού υποκειμένου, του κοινού σπιτιού της Αριστεράς και των δημοκρατικών. Θα εκλέξουμε για πρώτη φορά και όργανα. Δεν θέλουμε να φτιάξουμε μια άλλη πολιτική ομάδα ή ένα καινούργιο ανάμεσα στα άλλα κόμματα, αλλά να έχουμε μια ουσιαστική φωνή στην κοινωνία. «Η Άλλη Ευρώπη» απλώς τίθεται στην υπηρεσία μιας ιδρυτικής ενωτικής διαδικασίας, το κοινό σπίτι των αριστερών και δημοκρατικών.
Πρέπει να προσφέρουμε μια ελπίδα στη μεγάλη μάζα των εργαζόμενων και των απλών ανθρώπων που σήμερα δεν έχουν πολιτική εκπροσώπηση. Αυτή είναι η πρόκλησή της «Άλλης Ευρώπης», αξιοποιώντας τις εμπειρίες της ιταλικής Αριστεράς και αυτές της διεθνούς και ευρωπαϊκής αριστεράς και κυρίως του ΣΥΡΙΖΑ και του Podemos.
Υπάρχει όμως και μια καχυποψία προς τα ήδη υπάρχοντα κόμματα της Αριστεράς;
«Η Άλλη Ευρώπη» δεν μπορεί να απονομιμοποιεί κανένα. Ζητήσαμε από τον κόσμο της Αριστεράς να αποδεχτεί ένα γενικό κείμενο και μάλιστα μέσα στην περίοδο του Πάσχα. Η τεράστια πλειοψηφία όσων υπέγραψαν το κείμενο «Βρισκόμαστε σε ένα σταυροδρόμι» ζητά τη δημιουργία του κοινού σπιτιού των αριστερών και δημοκρατικών στο μεσοπρόθεσμο διάστημα, πιθανώς έως το καλοκαίρι.
Υπάρχουν όμως και πολύ μικρά τμήματα της «Άλλης Ευρώπης» που εκτιμώ πως διακατέχονται από σεχταριστικές αντιλήψεις, που αντιμετωπίζουν εχθρικά μέσα σε αυτή τη διαδρομή την παρουσία των πολιτικών κομμάτων, των στελεχών και του κόσμου τους, με θέσεις που προσωπικά εκτιμώ πως πηγάζουν από μια λαϊκίστικη θεώρηση, γιατί προσπαθούν να αντικαταστήσουν την αντιπαράθεση Δεξιάς και Αριστεράς με αυτή μιας γενικόλογης αντιπαράθεσης από τα κάτω και από τα πάνω. Είναι μια διφορούμενη αντίληψη που κατακερματίζει τις ενωτικές προσπάθειες και πρωτοβουλίες. Από τον ΣΥΡΙΖΑ έχουμε την πολύτιμη εμπειρία να αντιμετωπίζουμε τα προβλήματα κάνοντας ένα βήμα πίσω, για να κάνουμε πολλά βήματα μπροστά. Χρειαζόμαστε ένα εποικοδομητικό πνεύμα συνεργασίας. Την Κυριακή θα βγούμε πιο ενισχυμένοι για να συνεχίσουμε τις προσπάθειές μας για ένα ενωτικό εγχείρημα, βαθιά πλουραλιστικό, ριζοσπαστικό και πραγματιστικό. Στόχος μας είναι να κατακτήσουμε μια πλειοψηφική συναίνεση και όχι να δημιουργήσουμε μια νέα πολιτική μαρτυρία.
Στην ουσία θέτετε την πρόκληση του ΣΥΡΙΖΑ και του Podemos για αριστερή διακυβέρνηση από ένα νέο σχήμα;
Πρέπει να σκεφτόμαστε με γενναιοδωρία και μεγαλοσύνη. Αν δεν ανατρέψουμε την κυβερνητική πολιτική, δεν υπάρχει μέλλον για τη χώρα μας. Θα έβλεπα θετικά τη συμμετοχή της «Άλλης Ευρώπης» τουλάχιστον σαν παρατηρητές στο Κόμμα της Ευρωπαϊκής Αριστεράς. Δεν θα ήθελα να εμφανιστούμε σαν ένα άλλο κόμμα της ευρωπαϊκής Αριστεράς, αλλά πρέπει να είναι σαφές ότι η πολιτική μας οικογένεια, πέρα από την κοινοβουλευτική ομάδα της GUE, είναι η ευρωπαϊκή Αριστερά, με την οποία συμμεριζόμαστε προγραμματικές θέσεις, στόχους και προσδοκίες. Είμαστε ή δεν είμαστε με τον Τσίπρα;
