Άλλα τα μάτια του λαγού κι άλλα της κουκουβάγιας, λέει η λαϊκή σοφία, αν και προκειμένω θα μπορούσε να διασκευαστεί στο... άλλα τα μάτια του Μανουέλ Βαλς κι άλλα του Αντώνη Σαμαρά.
Μπορεί αυτή τη στιγμή η Γαλλία να θεωρείται ο μεγάλος ασθενής της Ευρώπης, δεν παύει ωστόσο να είναι η δεύτερη μεγαλύτερη οικονομία της Ευρωζώνης και ο ένας από τους δύο πυλώνες του γαλλογερμανικού άξονα. Δυσάρεστες αποφάσεις με την ανοχή της Γαλλίας είναι εφικτό να ληφθούν, όπως φαίνεται τα τελευταία χρόνια, αλλά σίγουρα όχι κόντρα στη Γαλλία.
Τουλάχιστον αυτό δείχνει η μέχρι τώρα εμπειρία στην Ευρωπαϊκή Ένωση, γι' αυτό και ο Γάλλος πρωθυπουργός Βαλς δηλώνει με περισσή άνεση, μια μέρα μετά την παραδοχή του ότι η χώρα του δεν θα μπορέσει να πιάσει τους στόχους του ελλείμματος ούτε το 2015, ότι θα πάει σε λίγες μέρες να δει τη Γερμανίδα καγκελάριο Άνγκελα Μέρκελ και να της ξεκαθαρίσει ότι η Ε.Ε. πρέπει να δώσει τέλος στις πολιτικές της λιτότητας.
Μάλιστα, ο Βαλς δεν ξεχνά να υπογραμμίσει την αλληλεξάρτηση των δύο χωρών και τους μοχλούς πίεσης που διαθέτει και το Παρίσι έναντι του Βερολίνου: «Θα συναντηθώ με τους ηγέτες της Γερμανίας, θα πάω στο Βερολίνο, το Αμβούργο και τη Στουτγκάρδη για να συναντηθώ με επιχειρηματίες. Υπάρχουν πολλές γαλλικές επιχειρήσεις, οι οποίες επενδύουν εκεί» είπε ανακοινώνοντας το ταξίδι του στη Γερμανία στις 21 και 22 Σεπτεμβρίου.
Τι θέλει ο Βαλς; Να σταματήσουν οι πιέσεις από το Βερολίνο -και τις Βρυξέλλες- για επιτάχυνση της δημοσιονομικής εξυγίανσης στη Γαλλία, που δεν καταφέρνει, αν και συνεχώς δεσμεύεται, να ρίξει το έλλειμμά της στο κατά Μάαστριχ νόμιμο 3%.
Παρά την εκπαραθύρωση του προηγούμενου υπουργού Οικονομικών -που λέγεται ότι έγινε για να κατευναστεί το Βερολίνο- η γαλλική κυβέρνηση θέλει περισσότερο χρόνο για να μειώσει τις δαπάνες της, καθώς εκτιμά ότι κάθε κλείσιμο της στρόφιγγας τώρα θα πνίξει ακόμη περισσότερο την εύθραυστη ανάπτυξη.
«Η ανάπτυξη είναι πολύ αδύναμη στην Ευρώπη» δηλώνει ο Βαλς αποφεύγοντας επιδεικτικά να αναφερθεί στα προβλήματα της δικής του χώρας. «Χρειάζεται να σταματήσουμε τις πολιτικές λιτότητας και να κάνουμε τα πάντα για να ενθαρρύνουμε τις επενδύσεις».
Το αίτημα του Βαλς -αλλά και της Ιταλίας, της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας, της γερμανικής αντιπολίτευσης και της πλειονότητας των οικονομολόγων- φτάνει σε ώτα μη ακουόντων στο Βερολίνο.
Κατά την πρώτη ανάγνωση του προϋπολογισμού του 2015 στη γερμανική Βουλή -του πρώτου ισοσκελισμένου μετά το 1969- τόσο η καγκελάριος Μέρκελ όσο και ο υπουργός Οικονομικών Βόλφγκανγκ Σόιμπλε εμφανίστηκαν «υπερήφανοι» για τα επιτεύγματα της πολιτικής της λιτότητας και αποφασισμένοι να μην αυξήσουν τις δημόσιες επενδύσεις, κάτι που θα ήταν προς όφελος και των γερμανικών υποδομών αλλά και των οικονομιών των εταίρων.
Επιπλέον η Μέρκελ ζήτησε από τους εταίρους της, χωρίς να κατονομάσει το Παρίσι, να τηρήσουν «επιτέλους» τους κανόνες στους οποίους έχουν συμφωνήσει.
Το μπρα ντε φερ για την τήρηση των κανόνων του Συμφώνου Σταθερότητας μεταξύ Παρισιού και Βερολίνου είναι σε πλήρη εξέλιξη, αλλά γίνεται με πολύ χαμηλούς τόνους και χωρίς τις αυστηρές -έως ταπεινωτικές- κορώνες που χρησιμοποιούνται όταν η Ελλάδα... δεν κάνει τα μαθήματά της.
Άλλωστε κανείς δεν έχει ξεχάσει -όσο κι αν το στηλιτεύει συχνά πυκνά ο Σόιμπλε- ότι, όταν η Γερμανία ήταν ο μεγάλος ασθενής, πριν από ελάχιστα χρόνια, η Γαλλία έβαλε πλάτη για να χαλαρώσουν οι κανόνες του Συμφώνου Σταθερότητας.
