Το καλό που σας θέλω, αυτές τις μέρες μην κυκλοφορείτε πολύ στον δρόμο.
Όχι τουλάχιστον ασκεπείς.
Πέφτει κόσμος απ' τα σύννεφα.
Με τα περί Μπαλτάκου αποκαλυπτήρια.
Νομίζεις πως όταν ο Ψωμιάδης αποκαλούσε τη Χ.Α. «αδελφόν κόμμα», δεν ήξερε τι έλεγε;
Μη σου περάσει δε από το μυαλό πως, εκεί μέσα, είναι μόνο ο Μπαλτάκος των γνωστών «υγειών εθνικών φρονημάτων».
Κινδυνεύεις να ξαναπέσεις από τα σύννεφα.
«Δεν μπορεί να υπάρχει στην κυβέρνηση ακροδεξιός θύλακος», εξανέστη ο Βενιζέλος.
Αυτός κι αν έπεσε από τα σύννεφα, το αθώο το βρέφος.
Είμαι περίεργος να δω το ευρωψηφοδέλτιο της Ν.Δ., μετά τις τελευταίες εξελίξεις.
Νομίζω καταλαβαινόμαστε.
Έρχεται, λέει, η Μέρκελ στην Αθήνα όπου νάναι.
Προκειμένου να βάλει ένα χεράκι στον προεκλογικό αγώνα του Σαμαρά.
Στο πλαίσιο της ευρωδεξιάς αλληλεγγύης, ξέρεις.
Ότι και καλά θα τον ωφελήσει εκλογικά.
Μωραίνει Κύριος, ως γνωστόν.
Πόσο πιο χαμηλά μπορεί άραγε να σύρει το ΠΑΣΟΚ ο Βενιζέλος;
Και μαζί του την Κεντροαριστερά, τη σοσιαλδημοκρατία, την Ελιά και ό,τι συναφές τέλος πάντων.
Πολύ πιο χαμηλά; Λέτε;
Τέλος πάντων, κοντός ψαλμός αλληλούια, ο λογαριασμός στις ευρωεκλογές.
Ε, από κει και πέρα, ο Βενιζέλος σπίτι του.
Εκτός κι αν τον περιμαζέψει ο Σαμαράς.
Έναντι των τόσων προσφερθεισών υπηρεσιών.
Αν δεν είναι πολύ αχάριστος.
Εκτός κι αν περιοριστεί στην απονομή του μεγαλόσταυρου του Σωτήρος.
Του σωτήρος της Ν.Δ., εννοείται.
Όποιος άκουσε με τ' αφτιά του τον Βενιζέλο να υμνολογεί τον Μεϊμαράκη εν μέση Βουλή...
δεν μπορεί, θα ντράπηκε για λογαριασμό του.
Αλλά είπαμε, πιάνει πόρτα για τον χειμώνα.
Τον βαρύ πολιτικό χειμώνα, τον επερχόμενο.
Όσο για τα γαλλικά για προχωρημένους...
...που ξεστόμισε κατά του Παπανδρέου και, ιδίως, κατά του Κακλαμάνη...
...είναι ακριβώς ο τρόπος με τον οποίο το άλλοτε κραταιό ΠΑΣΟΚ έμελε να οδηγηθεί στην αποσύνθεση.
Με όρους ντροπιαστικούς, σε κλίμα απόλυτου εξευτελισμού.
Ο άλλος σοσιαλδημοκράτης, ο Ολάντ, είδατε πώς απάντησε στην ταπεινωτική του ήττα.
Άλλαξε πρωθυπουργό, υπουργούς, τα πάντα όλα.
Λες κι εκείνοι του φταίγανε, οι άλλοι.
Και όχι ο αυτός καθεαυτός αυτοπροσώπως και καθ' ολοκληρίαν.
Εννοείται πως προχώρησε σε στροφή προς τα δεξιά.
Κι άλλο δεξιά...
Κι ύστερα αναρωτιέσαι για την κρίση ταυτότητας και προσανατολισμού.
Της άλλοτε σοβαρής ευρωπαϊκής σοσιαλδημοκρατίας.
Ως πολιτική ήττα του ΣΥΡΙΖΑ αξιολόγησαν ο Σαμαράς και ο Βενιζέλος την κοινοβουλευτική διαδικασία του περασμένου Σαββατοκύριακου.
Ενώ η κυβερνητική τους πλειοψηφία συρρικνώθηκε στους 150 (+2).
Επί ξύλου κρεμάμενη πάει να πει.
Και ενώ το συγκυβερνών ΠΑΣΟΚ κατέστη η χλεύη της ιστορίας.
Αλλά τι τα θες, το έχει πει εδώ και χρόνια ο Πιραντέλο.
«Έτσι είναι αν έτσι νομίζετε».
Αλήθεια, οι αστυνομικοί της Βουλής, αυτοί που φυγάδευσαν τον υιό Μπαλτάκο...
...παραμένουν στη θέση τους;
Έτσι απλώς ρωτάω.
Λοιπόν, παιδιά, την αμαρτία μου θα την πω, πολύ μου έλειψε η Μαρία Σπυράκη αυτές τις μέρες.
Άλλο χρώμα και άλλη χάρη θα είχε, όσο νάναι, το μπαλτάκειον ρεπορτάζ.
Τώρα ναι, τώρα ξέρουμε. Η «κρυπτεία» οδηγεί παντού.
Και ο αντικομμουνισμός επίσης.
Προπάντων ο επαγγελματικός αντικομμουνισμός...
