Την αντίθεσή του “στην ιδιότυπη -και διεθνώς πρωτοφανή σε συνθήκες δημοκρατίας- μορφή υποκατάστασης του δημόσιου από τον ιδιωτικό τομέα, όπου ο δεύτερος επεμβαίνει σε κρίσιμα θέματα σχεδιασμού και ρύθμισης χώρου, έξω από κάθε θεσμοθετημένη διαδικασία” εκφράζει το Τμήμα Χωρικού Σχεδιασμού και Υποδομών του ΣΥΡΙΖΑ ΕΚΜ. Αφορμή ο αρχιτεκτονικός διαγωνισμός και η ανακοίνωση του νικητή από το Ίδρυμα Ωνάση για την πεζοδρόμηση της Πανεπιστημίου.
Σε ανακοίνωσή του ο ΣΥΡΙΖΑ ΕΚΜ τεκμηριώνει την αντίθεσή του ως εξής:
* Οι αρχιτεκτονικοί διαγωνισμοί υπόκεινται σε διεθνείς συμβάσεις και κανόνες, όπως προβλέπουν η Διεθνής Ένωση Αρχιτεκτόνων (UIA) και η UNESCO. Αυτοί δεν έχουν τηρηθεί στη συγκεκριμένη περίπτωση. Στην πραγματικότητα πρόκειται για «ιδιωτικό» αρχιτεκτονικό διαγωνισμό εκτός δημοσίου ελέγχου για ένα σημαντικό δημόσιο έργο, γι' αυτό άλλωστε ο πρόεδρος και τα μέλη της διοίκησης της UIA αρνήθηκαν τη συμμετοχή τους ως κριτών στη διαδικασία.
* Η οποιαδήποτε παρέμβαση και η δημιουργία κάθε υποδομής σε δημόσιο χώρο πρέπει να διασφαλίζει το δημόσιο συμφέρον και να ανταποκρίνεται σε ένα ευρύτερο χωρικό σχέδιο ή πλαίσιο. Το γεγονός ότι οι πολιτικές ηγεσίες του Μνημονίου αλλά και οι παλαιότερες εγκατέλειψαν τους δημόσιους χώρους της Αθήνας δεν νομιμοποιεί οποιαδήποτε ιδιωτική πρωτοβουλία να επεμβαίνει στον δημόσιο χώρο όπως αυτή προκρίνει.
* Οι ιδιωτικοί αρχιτεκτονικοί διαγωνισμοί, με ιδιώτες χορηγούς, θα έπρεπε να αφορούν ιδιωτικούς χώρους και χρήσεις. Ανεξάρτητα από το αν κανείς συμφωνεί ή διαφωνεί με τον θεσμό, οφείλουμε να θυμίσουμε ότι οι ιδιωτικές χορηγίες -από την αρχαιότητα έως σήμερα- συνιστούν οικονομικές προσφορές των πλουσίων προς την κοινωνία και όχι υποκατάσταση της εξουσίας ή της δημόσιας διοίκησης.
Τα αρμόδια υπουργεία οφείλουν να κατευθύνουν τους πόρους σε θεσμούς δημοσίου ελέγχου και να ακολουθούν τις διαδικασίες που προβλέπει το διεθνές και εθνικό δίκαιο και τον δημοκρατικό διάλογο, επισημαίνει το Τμήμα Χωρικού Σχεδιασμού και Υποδομών. Ταυτόχρονα θεωρεί “αδιανόητο μέσα στις συνθήκες καθολικής φτώχειας του πληθυσμού Μαικήνες να προωθούν, χειροκροτούμενοι από τους υπουργούς των Μνημονίων, έργα ανάδειξης των ιδρυμάτων τους και της πολεοδομικής 'βιτρίνας' της Αθήνας, ενώ λίγα οικοδομικά τετράγωνα πιο μακριά οι κάτοικοι να κοιμούνται στα πεζοδρόμια αναζητώντας ένα πιάτο φαΐ”.
"Η Αθήνα σήμερα χρειάζεται επειγόντως συνολική πολεοδομική και περιβαλλοντική ανασυγκρότηση σε όλο το βάθος των συνοικιών της, στην κατεύθυνση άρσης των συνεπειών του Μνημονίου και όχι δημιουργίας μιας πόλης δύο ταχυτήτων" καταλήγει.
