Της Λήδας Καζαντζάκη
Η κατασκευασμένη εικόνα των ΜΜΕ κυριαρχεί. Παράγεται κατά παραγγελίαν εκείνων που νέμουν και κατανέμουν το τοπίο της ενημέρωσης και το πλάθουν σύμφωνα με το δικό τους ιδεοληπτικό πλαίσιο. Συμπυκνώνει ή μεγεθύνει τους χρόνους και τις σκηνές όπου εκτυλίσσονται τα γεγονότα κατά το δοκούν. Το είδαμε πρόσφατα και στις κινητοποιήσεις των αγροτών όπου οι «αναπαραγωγές» των δρώμενων από συγκεκριμένους τηλεοπτικούς σταθμούς μετέδιδαν μιαν αίσθηση εμπόλεμης ζώνης στο κέντρο της Αθήνας που καμιά σχέση δεν είχαν με το «αυτοπροσδιοριζόμενο», πραγματικό «ανάλογο» των διαδραματιζόμενων αλλά στόχευαν στην οριοθέτηση του αναγνώστη - θεατή τους. Οι εικόνες αντίθετα που δημιουργούν οι εκφραστές της τέχνης από τις απαρχές του μοντέρνου αποσκοπούν στην υπέρβαση των ορίων που αυτόματα τίθενται με την επεξεργασία του πραγματικού από τον καλλιτέχνη και την αυτονόητα υποκειμενική γραφή του. Θέλουν να εμπλέξουν τον θεατή - αναγνώστη τους στην ίδια τη δημιουργία να τον απεμπλέξουν από τα κοινωνικά στεγανά της στερεότυπης θεώρησής τους. Εδώ οι όροι ανατρέπονται, το εικονικό γίνεται πραγματικό και τανάπαλιν. Όπως στην έκθεση που συγκροτούν τα έργα τριών χαρακτριών στον νέο Χώρο Τέχνης, «Ισόγειο», κάτω από το σπίτι όπου ο Σικελιανός πέρασε τα τελευταία του καλοκαίρια, στην Κηφισιά. Εκκινούν από τα στοιχεία που μας περιβάλλουν και τα μετασχηματίζουν, η κάθε μια με το δικό της τρόπο, σε σύμβολα.
Η Σοφία Λιβανού συνθέτει μέσα σε ανορθόδοξες, εξπρεσιονιστικές προοπτικές και γεωμετρικές φόρμες τον ερημωμένο κόσμο των παλαιών κτηρίων, που έχει σχεδιάσει πάνω στην πέτρα. Αποκαλύπτει με τις γκρίζες, λευκές και μαύρες κηλίδες και τα στίγματα, που μορφώνουν τους τοίχους τους, ανάγλυφα την ιστορία τους. Η Τζίνα Δελλασούδα διεισδύει στις μυστικές οξειδώσεις του βυθού των θαλασσών και φτιάχνει με τον πλούτο των χρωμάτων του και τους αρχαίους και σύγχρονους μύθους που τον συνοδεύουν πλάσματα τρομερά και αρχέγονα. Η Δέσποινα Κοταλακίδου αποτυπώνει με τις διαφορετικές μήτρες που φτιάχνει από περιγράμματα μορφών, φύλλα και κλαράκια δένδρων τοπία που θυμίζουν μακέτες κι όπου οι ανθρώπινες μορφές περιφέρονται ως πλατωνικές σκιές του εαυτού τους. Ανοίγουν με την πολυσημία της χαρακτικής τέχνης ορίζοντες σε μιαν αινιγματική θεώρηση του κόσμου και μας ωθούν να τον ανακαλύψουμε.
info:
«Χρόνος - Χώρος - Όνειρο», Ομαδική Έκθεση Χαρακτικής Χώρος Τέχνης «ΙΣΟΓΕΙΟ», Αγίου Δημητρίου 14, Κηφισιά, δίπλα στο καφέ «Μέντα»
Διάρκεια: 2-22 Φεβρουαρίου. Ώρες λειτουργίας: Δευτ. - Παρασκ.: 10.00 - 15.00 & 18.00 - 21.00, Σάββ.: 12.00 - 16.00 & 18.00 - 22.00, Κυρ.: 12.00 - 22.00, εορταστικό κλείσιμο έκθεσης και μοίρασμα έργων που θα τυπωθούν το Σάββατο.
