Του Βασίλη Πάικου
Εμ αν η Αριστερά πάψει να υπερασπίζεται, με συνέπεια, τον «ορθό λόγο».
Αν, κι εκείνη, προσχωρήσει στον ανορθολογισμό.
Στ' όνομα του πολιτικού κόστους.
Ε τότε, ας το κλείσει καλύτερα το μαγαζί.
Δηλαδή αν ο Φίλης έλεγε τώρα άλλα πράματα απ' αυτά που πιστεύει.
Αν έλεγε άλλα από κείνα που έγραφε χρόνια τώρα.
Επειδή σήμερα είναι υπουργός.
Πώς θα τον έλεγες; Καραγκιόζη δεν θα τον έλεγες;
Ε, λοιπόν, δεν είναι.
Και στο κάτω - κάτω δεν ξύπνησε ένα πρωί και του κάπνισε ξαφνικά να μιλήσει για τους Ποντίους.
Ρωτήθηκε «στον αέρα». Ρωτήθηκε και απάντησε.
Όσο πιο διακριτικά, όσο πιο προσεκτικά γινόταν δε.
Ε, από κει και πέρα, όπως ακριβώς τα περιμέναμε.
Ν.Δ. και Χ.Α. να σέρνουν τον χορό της άκρατης εθνοκαπηλίας.
Και το ΠΑΣΟΚ να ακολουθεί ασθμαίνον.
Κι άλλοι, κι άλλοι, ένα σωρό, οι επισπεύδοντες καλοθελητές οι γνωστοί, οι παντός καιρού.
Οι οποίοι, αν έκαναν τον κόπο να ρωτήσουν καναν ειδικό -επί του θέματος- επιστήμονα.
Καναν ιστορικό, ας πούμε.
Τι καλύτερα που θά 'τανε.
Αλλά μπα, σιγά τώρα.
Σιγά μην ξέρουν οι ιστορικοί καλύτερα από τον Άδωνι και τον Βορίδη, από τον Λοβέρδο, κι από τον Κασιδιάρη.
Αστεία - αστεία πάντως, ο Άδωνις κατάφερε να σύρει και τους άλλους τρείς επίδοξους αρχηγούς στο δικό του γήπεδο.
Μπράβο του, όχι, μπράβο του.
Παραπονέθηκε στους ευρωδεξιούς ομόφρονές του ο Σαμαράς, ότι καλοπιάνουν τους «λαϊκιστές» του ΣΥΡΙΖΑ.
Τους ζήτησε δηλαδή (με δικά του λόγια) να τραβήξουν το χαλί στην κυβέρνηση της χώρας του.
Ε, εντάξει, ο Σαμαράς. Τι περίμενες;
Καταλαβαίνω τις ενστάσεις του Μουζάλα και του Τόσκα.
Σεβαστές και, σε μεγάλο βαθμό, εύλογες.
Όμως ο φράχτης του Έβρου θα πρέπει να ξηλωθεί επειγόντως.
Τίθεται ζήτημα αξιοπιστίας, μέγιστο, για τούτη την κυβέρνηση.
Στο κάτω - κάτω, δεν μπορεί να μιλάει, όπου βρεθεί κι όπου σταθεί, ο Τσίπρας για τους φράχτες της Ευρώπης.
Και να 'χει τον φράχτη μπάστακα στην αυλή του.
Και, δεν ξέρω, μήπως θα πρεπε να ξανασκεφτούμε και τις κοινές περιπολίες στο Αιγαίο.
Καταλαβαίνω, και επ' αυτού, τις ενστάσεις αλλά και τους φόβους.
Για τα δεδομένα της εξωτερικής πολιτικής της χώρας.
Όμως ζούμε οριακές καταστάσεις με το προσφυγικό στις θάλασσές μας.
Και, μπροστά στην τραγωδία την ανείπωτη, όλα τ' άλλα μάλλον έρχονται δεύτερα.
Δεν έχω βεβαιότητες, ούτε κατά διάνοια, να το ξανασκεφτούμε λέω.
Ρε παιδιά, πέρασε η 1η Νοεμβρίου, και τους 1011 του Βαρουφάκη δεν τους είδαμε.
Ξέρετε κάτι;
Ένας Γερμανός ευρωβουλευτής ζήτησε, λέει, να πυροβολούνται οι μετανάστες.
Κι ένας Βέλγος πρότεινε να τους βάλουμε διακριτικά σήματα στα ρούχα.
Είπατε τίποτα;
Κάπου είδα ότι ο Καμμένος σχεδιάζει να προσαρμόσει εικόνες των «προστατών» Αγίων στις στολές των φαντάρων.
Ξέρεις, τον Αη Γιώργη στους πεζικάριους, την Αγια - Βαρβάρα στους πυροβολητές, τον Αη - Νικόλα στους ναύτες, τον Αρχάγγελο Μιχαήλ στους αεροπόρους.
Ελπίζω να πρόκειται περί πλάκας.
Αλλιώς, μαζέψτε τον. Επειγόντως.
«Έρωτας και Εξουσία», το πόνημα της Μαργαρίτας Παπανδρέου, που ο ελληνικός λαός καίγεται να το ρουφήξει.
Διότι, τι άλλο μας κόφτει ετούτη την ώρα, πέρα από τα ερωτικά της Μάργκαρετ και τις τσαχπινιές του Αντρέα.
Άσε που αναμένεται οσονούπω και βιβλίο - απάντηση της Δήμητρας, αναλόγου αισθητικής αντιλήψεως.
Εκεί όπου το ξεκατίνιασμα το τρελό χορεύει τσάμικο.
Και, επειδή, επί του «ποντιακού», κάποιοι κραδαίνουν, υπερηφάνως, την απόφαση της Βουλής του1994.
Ξέρετε, κάποτε, σε μια Πολιτεία των ΗΠΑ, έγινε δημοψήφισμα για τον αν ισχύει ή όχι η θεωρία του Δαρβίνου.
Προκειμένου να αποφασισθεί τι θα διδάσκεται στα σχολεία.
Όπου, με μεγάλη πλειοψηφία προέκυψε ότι όχι, ο Δαρβίνος λέει σαχλαμάρες.
Και ότι η ανθρωπότητα κατάγεται, απ' ευθείας, από τον Αδάμ και την Εύα.
Αυτά...
