Γνωρίσαμε τον συνθέτη Νίκο Ζουρνή το 2023 με το album «Αν Ήταν Μήνας, Θα Ήταν Ιούλιος» και στο τέλος της περυσινής χρονιάς ήρθε το «Μεσοδυτικά» σε στίχους Ν. Λαπαθιώτη, Θ. Γκόνη, Μ. Αλημίση, Ε. Εμφιετζόγλου και Δ. Παπαχαραλάμπους και βασική ερμηνεύτρια και πάλι την Ντίνα Σκέμπρη. Την Κυριακή 5 Απριλίου θα το παρουσιάσουν ζωντανά στο Club του «Σταυρός Του Νότου» με τη συνοδεία ενός ιδιότυπου rock κουαρτέτου (κιθάρα, βιολί, μπάσο και ντραμς). Συνομίλησα με τον δημιουργό για την ιδιοσυγκρασιακή άποψη του να βλέπει τα τρία συστατικά ενός τραγουδιού, στίχους, μουσική και ερμηνεία, σαν αυτόνομα, ακόμα και αυτοτελή στοιχεία τα οποία όμως πρέπει να συνδυαστούν αρμονικά σε ένα ενιαίο όλον.
Ποιες μουσικές διαφορές θα έλεγες ότι έχει ο νέος δίσκος σε σχέση με τον πρώτο σου;
Καταρχάς η ενορχήστρωση δεν είναι δική μου αλλά του Αλέξανδρου Δανδουλάκη. Επίσης αυτή τη φορά η ηχογράφηση έγινε με όλους τους μουσικούς να παίζουν μαζί ζωντανά. Σε δημιουργικό επίπεδο διατηρούνται μεν τα rock, folk ή ακόμα και jazz στοιχεία που είχαν οι μπαλάντες του πρώτου δίσκου αλλά προστίθεται και το πολύ ισχυρό της παράδοσης - ρυθμολογικής και μελωδικής - της Ηπείρου.
Τι σε έκανε αυτή τη φορά να μελοποιήσεις στίχους έξι διαφορετικών ποιητών και ποιητριών, ανάμεσα τους και δικούς σου και όχι μόνον ενός, του Γιώργου Αθανασόπουλου, όπως την πρώτη;
Παρότι θα ήταν ίσως ιδανικό δεν είναι πάντα εφικτό να μελοποιείς στίχους ενός μόνον ανθρώπου. Χρειάζεται μια ιδιαίτερη σύμπτωση συνθηκών, να υπάρχει βαθιά «συγγένεια» με τον/τη στιχουργό και την ίδια στιγμή να συντονιστούν πρακτικά στοιχεία, οι χρόνοι, οι ρυθμοί δημιουργίας και οι υποχρεώσεις. Αυτή τη φορά η μουσική και η ενορχήστρωση λειτουργούν ως ενοποιητικά στοιχεία του συνόλου. Βέβαια οι στίχοι έχουν αισθητική συνάφεια μεταξύ τους παρότι γραμμένοι από διαφορετικούς ανθρώπους σε διαφορετικές εποχές. Σκεφτείτε το album σαν έναν πίνακα ζωγραφικής όπου τα χρώματα αναμιγνύονται, καθένα εισχωρεί στα άλλα και ρευστοποιούνται χωρίς ωστόσο να χάνουν την αυτοτέλειά τους. Απλά στην θέση των χρωμάτων είναι οι στίχοι.
Φαίνεται ότι το σχήμα των τραγουδιών σου σε ερμηνεία της Ντίνας Σκέμπρη και ενορχηστρώσεις του Αλέξανδρου Δανδουλάκη σε ικανοποίησε πάρα πολύ για να το διατηρήσεις και δεύτερη φορά. Ποια θεωρείς τα σημαντικότερα και καλύτερα στοιχεία αυτής της διπλής συνεργασίας;
Τόσο η Ντίνα όσο και ο Αλέξανδρος λειτουργούν πολλαπλασιαστικά ως προς τiς συνθέσεις μου. Αυτούς τους δύο δίσκους τους ακούω και τους χαίρομαι. Επιπλέον, η συνεργασία γίνεται μέσα σε ένα ιδιαίτερα «αγαπησιάρικο» πλαίσιο καθώς γνωριζόμαστε και κάνουμε παρέα αρκετά χρόνια. Γελάμε πολύ με διάφορες χαζομάρες και παράλληλα δίνουμε το καλύτερο που μπορούμε. Το ίδιο ισχύει για όλους τους μουσικούς, τους Γιάννη Κονταράτο, Κώστα Στεργίου, Διονύση Μακρή, Θανάση Τσακιράκη συν αυτή τη φορά τους Αλέξανδρο Τζιόβα kai Γιώργο Δούσο, τον ηχολήπτη Γιάννη Ταβουλάρη και τον εικαστικό Παναγιώτη Ανδριανό ο οποίος επιμελήθηκε αισθητικά το album.
Παρόλη την εξαίρετη ερμηνεία της Ντίνας Σκέμπρη όμως ερμηνεύεις και ο ίδιος ένα τραγούδι, αν και είναι το μοναδικό με στίχους από το παραδοσιακό τραγούδι μας. Ήταν η κατανοητή και απολύτως δικαιολογημένη «ματαιοδοξία» του δημιουργού το κίνητρο σου για να το κάνεις ή κάτι άλλο;
Απλά ως ακροατής μου αρέσει ενίοτε να ακούω και τις φωνές των δημιουργών, για παράδειγμα τις ερμηνείες του Μάνου Λοΐζου. Δεν το κάνω από ματαιοδοξία, ξέρω ότι δεν είμαι τραγουδιστής. Ένα τραγούδι με τη φωνή μου σε κάθε album έχει σημασία για τους ακροατές και τις ακροάτριες που σκέφτονται σαν εμένα.
Ποιο είναι το αγαπημένο σου τραγούδι από τον δίσκο και γιατί;
Κάθε τραγούδι το αγαπώ εξίσου. Μπορώ να ξεχωρίσω λίγο παραπάνω το «Πουλιά Ξενιτεμένα» το οποίο ερμηνεύουν η Ντίνα Σκέμπρη μαζί την Υβόννη Μέλισσα. Ο λόγος είναι ότι υπάρχει μεγάλη ανταπόκριση σε αυτό του κοινού στις εμφανίσεις μας. Δεν γίνεται να μείνω ανεπηρέαστος καθώς εμπιστεύομαι το αισθητήριο του κόσμου. Ενας ακόμα λόγος είναι τόι σκέφτομαι σοβαρά να μετοικίσω στη Γερμανία όπου βρίσκεται η σύντροφός μου. Κανονικά έπρεπε να είμαι ήδη εκεί όμως απρόβλεπτοι οικογενειακοί λόγοι υγείας δεν μου επιτρέπουν να απομακρυνθώ από την Αθήνα. Ετσι λοιπόν η ξενιτειά είναι ένα θέμα που με αφορά άμεσα. Τέλος, οι στίχοι του βασίζονται σε ποίημα του αγαπημένου μου ποιητή, του αείμνηστου Μιχάλη Γκανά.
Κάνω λάθος ή στα τραγούδια σου – εκτός φυσικά από την λαϊκή και λόγια – διακρίνεται και μια επιρροή από την παραδοσιακή μουσική μας; Πόσο σημαντικός είναι ο ρόλος της στη γραφή σου;
Απόλυτα σωστή διαπίστωση. Σε αυτό το album υπάρχουν έντονα παραδοσιακά στοιχεία τα οποία παλαιότερα ήταν υπαινικτικά και διάσπαρτα στις συνθέσεις. Προσπάθησα συνειδητά να «μεταφράσω» και να μεταπλάσω τα υλικά της παράδοσης σε κάτι σημερινό και προσωπικό. Πάντως η παραδοσιακή μουσική αποτελεί μια αστείρευτη πηγή έμπνευσης και υπάρχει πάντα μέσα μας. Μπορούμε είτε να την αναπαράγουμε αυτούσια είτε να τη μετασχηματίζουμε σε κάτι άλλο, αμφότερες οι διαδικασίες έχουν δημιουργική αξία.
Το τελευταίο τραγούδι όμως, το «Φιγούρα», είναι εντελώς διαφορετικό από τα υπόλοιπα, πηγαίνοντας αρκετά προς μια εκδοχή του soft rock. Πώς προέκυψε αυτό;
Η σειρά των τραγουδιών στο album σηματοδοτεί ένα νοητό ταξίδι από την Αθήνα προς την Κέρκυρα διαμέσου της Ηπείρου, σαν να ταξιδεύουμε με το αυτοκίνητο προς τα εκεί και η μουσική στο ραδιόφωνο να αλλάζει ανάλογα με το τοπίο. Etsi τα πρώτα τραγούδια έχουν περισσότερο αστικό χαρακτήρα, τα επόμενα θυμίζουν ηπειρώτικα και τα τελευταία παραπέμπουν στη θάλασσα και σε πιο «δυτικά» ακούσματα. Ως τελευταίο τραγούδι του δίσκου ήθελα κάτι πιο ρυθμικό και χαρούμενο από τα υπόλοιπα. Κάτι πανηγυρικό, ας πούμε, καθώς μετά από ένα μακρύ ταξίδι φτάνουμε στη θάλασσα, την απεραντοσύνη και την δροσιά της!
Τι άλλο να περιμένει ο κόσμος από την επερχόμενη εμφάνιση σας πέραν από την – κυριολεκτικά και μεταφορικά – «ζωντάνια» των τραγουδιών σου στη σκηνή;
Όλα τα τραγούδια θα παιχτούν με ένα folk jazz ύφος το οποίο προέκυψε στις πρόβες με τους μουσικούς μας. Θα υπάρχουν και λίγες διασκευές τραγουδιών, ίσως όχι οι πλέον αναμενόμενες, δημιουργών όπως ο Γιώργος Κωστογιώργης και ο Γιώργος Μουζάκης. Τέλος θα παίξουμε και μερικά νέα τραγούδια.
Ακούγεται σαν μια ενδιαφέρουσα πρόταση για ένα βράδυ με ζωντανή μουσική…
