Ανεμώνη **
Σκηνοθεσία: Ρόναν Ντέι Λιούις
Πρωταγωνιστούν: Ντάνιελ Ντέι Λιούις, Σον Μπιν, Σαμάνθα Μόρτον
Δύο αδέλφια θα συναντηθούν ξανά ύστερα από πολλά χρόνια αποξένωσης. Τα πιο βαριά μυστικά τους θα έρθουν στην επιφάνεια και θα αντιμετωπίσουν τους οικογενειακούς σκελετούς.
Η «Ανεμώνη» σηματοδοτεί την επιστροφή του μεγάλου δραματικού ηθοποιού Ντάνιελ Ντέι Λιούις στη μεγάλη οθόνη, στον ρόλο ενός βετεράνου του ιρλανδικού στρατού που παλεύει να σηκώσει το ηθικό βάρος του χρέους του απέναντι στους ανοιχτούς λογαριασμούς του παρελθόντος του. Η απομόνωσή του σε μια καλύβα μέσα στα δάση είναι ο δικός του τρόπος να προστατεύεται από τις κακοποιητικές μνήμες. Πίσω από την κάμερα βρίσκεται ο γιος του σπουδαίου ηθοποιού, ο οποίος στην πρώτη σκηνοθετική απόπειρά του έχει το άγχος να αποδείξει ότι αξίζει να τον αντιμετωπίζουμε ως αυτόφωτη κινηματογραφική φωνή, ταυτόχρονα προσπαθεί να σταθεί αντάξιος στο ερμηνευτικό εκτόπισμα του πατέρα του. Αυτός ο αναμενόμενος διχασμός τον οδηγεί σε επιλογές υπερβολικά φορτισμένου μελοδραματισμού και στομφωδών μονολόγων μεταξύ δύο πληγωμένων ανδρών που βράζουν από οργή και ταλανίζονται από ένα αίσθημα αδικαίωτου.
Το δραματικό βάρος των σκηνών προκύπτει υπολογισμένο και η ζοφερή θλίψη των ηρώων δεν έχει χτιστεί μέσα από τη ροή της ιστορίας. Ο Ρόναν Ντέι Λιούις χρειαζόταν μια αφήγηση που να μην ήταν στην κατηγορία βαρέων βαρών για να κάνει τα πρώτα του επαγγελματικά βήματα και ο Ντάνιελ φαίνεται ότι κάνει μια οικογενειακή άσκηση, με όλη του την καρδιά βέβαια, παρασύροντας σε αυτήν τον υπέροχο Σον Μπιν και την πάντα αποτελεσματική Σαμάνθα Μόρτον, χωρίς να πειράζει αμφότερους τους τελευταίους το ότι θα μείνουν σχετικά ανεκμετάλλευτοι σε αυτό το πένθιμο δράμα δωματίου.
Καμία άλλη επιλογή ***1/2
Σκηνοθεσία: Παρκ Τσαν-Γουκ
Πρωταγωνιστούν: Λι Μπιουνγκ-Χαν, Σον Γιε-Τζιν
Ενας μεσοαστός οικογενειάρχης που ζει το όνειρο της καλής ζωής σε ακριβό προάστιο βλέπει την καθημερινότητά του να διαλύεται όταν η μεγάλη εταιρεία για την οποία εργάζεται τον απολύει. Στη συνέχεια, προκειμένου να εξασφαλίσει την πρόσληψή του σε μια ανάλογη θέση, φροντίζει πρώτα να εξαφανίσει τον ανταγωνισμό.
Αυτό που ξεκινά ως μια οξυμένη παρωδία της οικογενειακής ευτυχίας σταδιακά εξελίσσεται σε μια σκοτεινή και αστεία ιστορία με αρκετά πτώματα. Ο ήρωας δεν είναι δολοφόνος από τη φύση του, αλλά η παράνοια και η απελπισία που βιώνει τον μεταμορφώνουν από αδέξιο ερασιτέχνη σε έναν αποφασισμένο επαγγελματία. Ακόμα πιο εντυπωσιακό είναι πώς ο έμπειρος σκηνοθέτης, μέσα σε όλο τον παροξυσμό που τον οδηγεί σε δολοφονικές μηχανορραφίες, προσεγγίζει την ψυχολογική κατάσταση του ήρωά του με συμπάθεια και ευθύτητα. Η παράνοια αυτού του φαινομενικά πετυχημένου ανθρώπου αποτελεί ένα γνήσιο υποπροϊόν του σύγχρονου καπιταλισμού εφόσον η ταυτότητα της οικογένειάς του είναι συνυφασμένη με τα υλικά αντικείμενα ή τα ακριβά χόμπι.
Ο Παρκ Τσαν-Γουκ δεν ξεχνάει να μας διασκεδάσει με το δαιμόνια καυστικό παραμύθι του και μάλιστα δεν αφήνει από το στόχαστρό του ούτε τον ρόλο της Τεχνητής Νοημοσύνης στην περαιτέρω αποσταθεροποίηση της αγοράς εργασίας. Η ευρηματική αφήγησή του διανθίζεται με απρόσμενες γωνίες λήψης, συναρπαστικά ζουμ και έξυπνες μεταβάσεις, με τις εύκολες απαντήσεις και τα ηθικά διδάγματα (ευτυχώς) να απουσιάζουν.
Νυρεμβέργη **
Σκηνοθεσία: Τζέιμς Βάντερμπιλτ
Πρωταγωνιστούν: Ράμι Μάλεκ, Ράσελ Κρόου, Μάικλ Σάνον
Λίγο μετά το τέλος του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου ένας Αμερικανός στρατιωτικός ψυχίατρος έρχεται αντιμέτωπος με το βαθύ και πολύπλοκο νομικά και ηθικά ζήτημα του αν θα πρέπει να δικαστούν οι αιχμάλωτοι ναζί για τα ειδεχθή εγκλήματά τους.
Η ψυχοφθόρα μάχη και τα ψυχολογικά παιχνίδια της υπόθεσης που οδήγησαν στη δίκη που άλλαξε τη σύγχρονη Ιστορία της Ευρώπης δίνεται μέσα από τον Χέρμαν Γκέρινγκ, έναν από τους στενότερους συνεργάτες του Χίτλερ, με τους περισσότερους επικεφαλής του Τρίτου Ράιχ να έχουν διαφύγει στην Αμερική και άλλους να έχουν αυτοκτονήσει για να μην λογοδοτήσουν για το Ολοκαύτωμα. Ο σκηνοθέτης προσπαθεί με αληθινό κόπο να διαχειριστεί τη σημαντικότητα της ιστορίας, ποντάροντας στις συγκρούσεις που θα αναδείκνυαν με τις ερμηνείες τους ο Ράμι Μάλεκ και ο Ράσελ Κρόου στον ρόλο του φιλότιμου ψυχιάτρου και του αμετανόητου ναζί αντίστοιχα.
Η «Νυρεμβέργη» μοιάζει υδροκέφαλη και ενοχλητικά φλύαρη σε πολλά σημεία, χωρίς να γίνεται ποτέ το ηλεκτρισμένο δράμα χαρακτήρων που θέλει στο πρώτο μισό με τη νομική στοιχειοθέτηση των εγκλημάτων κατά της ανθρωπότητας, αλλά ούτε και το δικαστικό θρίλερ που θα ήθελε να ήταν προς το τέλος. Με άλλα λόγια, μην περιμένετε εδώ μια σκηνή εφάμιλλη του «You can’t handle the truth» από το «Ζήτημα Τιμής».
Λο ***
Ντοκιμαντέρ
Σκηνοθεσία: Θανάσης Βασιλείου
Ο σκηνοθέτης Θανάσης Βασιλείου επιστρέφει στο πατρικό του σπίτι για να αντιμετωπίσει όχι μόνο τη μνήμη της δικής του οικογένειας, αλλά και την ιστορική πληγή της Δημοκρατίας στη χώρα.
Για τον σκηνοθέτη, η επιστροφή του στο σπίτι όπου μεγάλωσε θα ξεκλειδώσει ένα χειροποίητο καλειδοσκόπιο ιστορικών συμβάντων και παράλληλων προσωπικών βιωμάτων. Οι φρέσκες ματιές του φακού στις γωνιές του σπιτιού σε συνδυασμό με την ασφάλεια της απόστασης του χρόνου και μια στωική αναδρομή στα προσωπικά αρχεία υφαίνουν ταυτόχρονα ένα οικογενειακό μυστικό που στοιχειώνει τη μνήμη. Ο δημιουργός του «Λο» πετυχαίνει μια στοχαστική μετάβαση από το ατομικό στο συλλογικό και εξομολογείται ένα οικογενειακό δράμα με φόντο τα «γύψινα» χρόνια της Χούντας, βασιζόμενος στον πλούσιο ποιητικό λόγο. Σπανίως το σινεμά της τεκμηρίωσης διαχειρίζεται τη συλλογική μνήμη (ή το συλλογικό τραύμα) τόσο διακριτικά, ενώ ταυτόχρονα κρύβει πίσω από τα πλάνα του μια τόσο μεγάλη καρδιά.
