Με το περίφημο έργο του Ευγένιου Ιονέσκο «Η φαλακρή τραγουδίστρια», σε μια παράσταση προσβάσιμη για συμπολίτες μας με αναπηρία, αλλά και με γνωστά έντεχνα ελληνικά τραγούδια ολοκληρώνεται απόψε και αύριο στο Θέατρο Ρεματιάς το πρώτο μέρος του Φεστιβάλ «Νύχτες Αλληλεγγύης».
«Η “Φαλακρή τραγουδίστρια” δεν είναι μια παράλογη ιστορία, αλλά η επικύρωση της ανθρώπινης ματαιοδοξίας» επισημαίνει η Σοφία Σταυρακάκη για το έργο του Ευγένιου Ιονέσκο, το οποίο σκηνοθετεί και παρουσιάζει η επαγγελματική συμπεριληπτική (ανάπηρων και μη ανάπηρων ατόμων) θεατρική ομάδα Θέαμα απόψε, στις 9 μ.μ., στο Θέατρο Ρεματιάς. Η παράσταση παρουσιάζεται με διερμηνεία στην ελληνική νοηματική γλώσσα αλλά και με ακουστική περιγραφή για τυφλά άτομα και άτομα με μειωμένη όραση.
Πρωτοποριακό για την εποχή του, το έργο «Η φαλακρή τραγουδίστρια» καθιέρωσε το «θέατρο του παραλόγου». Ο Ιονέσκο έγραψε το έργο εν είδει πειράματος, επιδιώκοντας να παρουσιάσει μια «τραγωδία της γλώσσας», όπως αρχικά ήθελε να το ονομάσει. Οι διάλογοι παρουσιάζουν παντελή έλλειψη πνεύματος και ιδεών, μέσα σε ένα κλίμα ανίας. Οι χαρακτήρες του είναι θύματα της ίδιας τους της γλώσσας, αιχμάλωτοι της καθημερινότητας, δύτες σε μια θάλασσα της μοναξιάς, των επιφανειακών σχέσεων και των ανιαρών συνανθρώπων.
Ενα ζευγάρι, ο κύριος και η κυρία Σμίθ, προσπαθώντας να καταπολεμήσουν την ανία τους, ψιλοκουβεντιάζουν καθισμένοι μπροστά στο αναμμένο τζάκι του σαλονιού σε ένα προάστιο του Λονδίνου όταν δέχονται την απρόσκλητη επίσκεψη του κυρίου και της κυρίας Μάρτιν. Τα δύο ζευγάρια συζητούν για ανιαρά θέματα και ο Ιονέσκο συνθέτει μια παρωδία γεμάτη καυστική ειρωνεία για τη σημερινή κοινωνία.
«Στη θαλπωρή της αστικής κατοικίας δύο κατ’ επίφαση ζευγάρια, ένας πυροσβέστης και μια υπηρέτρια βρίσκονται αιχμάλωτοι σε μια χαοτική δίνη μυθοπλασιών, σε ένα καλειδοσκόπιο των υπερφίαλων εικόνων τους, να επινοούν τον εαυτό τους κυριολεκτικά κάθε στιγμή. Οι ήρωες υπνοβατούν χαμένοι σε ένα αποσυντιθέμενο γλωσσικό σύστημα επικοινωνίας και στην τυχαιότητα των “οικογενειακών” δεσμών, χωρίς την παραμικρή βεβαιότητα ποιος είναι ποιος» σημειώνει η Σ. Σταυρακάκη. Υπογραμμίζει ταυτόχρονα ότι «πριν από το salto mortale, καθώς ο χρόνος ψιθυρίζει την αντίστροφη μέτρηση, πρόσωπα της “καλής” κοινωνίας καταπίνουν αντιληπτικά χάπια σαν θεία ευχαριστία και θυμίζουν γκρεμοτσακισμένους κλόουν σε μια κωμικοτραγική πράξη σωματικής και πνευματικής καθυπόταξης στην ανίατη αρρώστια των παρόντων απόντων, των ζωντανών νεκρών, των πειθήνιων οργάνων της πολιτικής νομιμότητας που στήνει τον περίτεχνο ιστό της αράχνης για να παγιδέψει όσους νομίζουν ότι καθορίζουν τη μοίρα τους».
Από την πλευρά της, η Θένια Καρλάφτη, σκηνογράφος της παράστασης, επισημαίνει ότι ο στόχος της ήταν να υλοποιήσει μια εγκατάσταση «που παραπέμπει χωρίς να αναπαριστά μια οικογενειακή εστία», με το σκηνικό να είναι επηρεασμένο από το έργο «Μmaman» της γλύπτριας Λουίζ Μπουρζουά. Το κόκκινο κλουβί που επίσης κυριαρχεί στη σκηνή «δεν επιλέχθηκε για αισθητικούς λόγους. Αντίθετα, είναι φόρος τιμής για τους ανθρώπους που έπεσαν θύματα είτε λεκτικής είτε σωματικής βίας», την οποία επιδιώκει να αναδείξει.
Τους ρόλους ερμηνεύουν, εκτός από τη Σοφία Σταυρακάκη, οι Όλγα Νικολαΐδου, Πάνος Ζουρνατζίδης, Βασίλης Οικονόμου, Έλη Δρίβα και Ανδρέας Αντωνιάδης.
Το πρώτο μέρος του Φεστιβάλ Ρεματιάς «Νύχτες Αλληλεγύης» κλείνει μουσικά αύριο με τη συναυλία Party Summer Edition. Η Δανάη Παπαδοπούλου και ο Βασίλης Προδρόμου παρουσιάζουν γνωστά τραγούδια από το έντεχνο ρεπερτόριο μαζί με δείγματα της προσωπικής τους δημιουργίας και άλλων δημιουργών της νέας γενιάς. Μαζί τους παίζουν οι Διονύσης Θεοδώσης (κλαρίνο, πνευστά), Νίκος Σαμαράς (τρομπέτα, λαούτο), Πασχάλης Παπαζούδης (πλήκτρα), Άγης Παπαπαναγιώτου (κοντραμπάσο) και Μιχάλης Μπακάλης (ντραμς).
Η είσοδος και στις δύο εκδηλώσεις είναι ελεύθερη, με προαιρετική συνεισφορά σε τρόφιμα, φάρμακα και άλλα είδη πρώτης ανάγκης για τους πρόσφυγες και τις κοινωνικές δομές της πόλης.
