Ο Χρίστος Μοδέστου γεννήθηκε στη Λεμεσό της Κύπρου και έκανε πολύ σοβαρές σπουδές τραγουδιού και συνολικά μουσικής στο Τμήμα Μουσικών Σπουδών του ΕΚΠΑ, ενώ επίσης κατέχει σε βάθος και έχει ασχοληθεί πολύ με τη βυζαντινή μουσική. Τον Απρίλιο κυκλοφόρησε τον πρώτο δίσκο του «Έλα μαζί μου» με μια ομάδα εκλεκτών συνεργατών, στιχουργών και συνθετών, ενώ τη μουσική κάποιων τραγουδιών έχει γράψει ο ίδιος. Συνομίλησα με τον τριαντατετράχρονο ερμηνευτή και δημιουργό για την πρώτη αυτή προσωπική μουσική κατάθεσή του.
Η κυπριακή καταγωγή σου έπαιξε ρόλο πρώτον στην επιλογή σου να ασχοληθείς με την μουσική και δεύτερον στο γράψιμο των τραγουδιών σου; Αν ναι, πώς και σε ποιο βαθμό;
Εννοείται ότι η μουσική του τόπου μου ήταν από τα ακούσματα που με βοήθησαν να διαμορφωθώ ως μουσικός. Αλλά νομίζω πως δεν έχει να κάνει τόσο με την καταγωγή κάποιου το αν θα ασχοληθεί ή όχι με τη μουσική. Στην Κύπρο υπάρχει ουσιαστική μουσική παιδεία και γι’ αυτόν τον λόγο υπάρχουν και πολλοί και πολλές μουσικοί.
Υπάρχουν κάποιοι Κύπριοι συνθέτες αλλά και ερμηνευτές που να θεωρείς ότι σε έχουν επηρεάσει;
Ναι, εννοείται! Ο Μάριος Τόκας για μένα είναι δάσκαλος. Έχει «διδάξει» με τη μουσική του δύο ολόκληρες γενεές.
Είναι φανερό ότι έχεις δεχθεί επιρροή τόσο από τον Μίκη Θεοδωράκη όσο και από τον Μάνο Χατζιδάκι. Αν όμως έπρεπε να επιλέξεις έναν από τους δύο, σε ποιον αισθάνεσαι πιο κοντά, αλλά και ποιος νομίζεις ότι σε έχει επηρεάσει περισσότερο;
Είναι σίγουρο πως αυτά τα δύο «τέρατα» της ελληνικής μουσικής έχουν σμιλέψει τη μουσική προσωπικότητά μου. Νομίζω όμως ότι ο Χατζιδάκις μού πάει καλύτερα. Η επιρροή του είναι πολύ έντονη στις ενορχηστρώσεις μου.
Γράφεις τα τραγούδια σου πάντα με την προοπτική ότι θα τα ερμηνεύσεις ο ίδιος ή όχι απαραίτητα;
Οχι απαραίτητα. Η μουσική ανήκει σε όλους. Σήμερα το τραγουδάω εγώ, αύριο εσύ, μεθαύριο ένας άλλος ή μία άλλη. Ο λόγος που τα δισκογραφώ εγώ είναι για να έχω να παρουσιάζω ένα δείγμα της δουλειάς μου. Αλλά εννοείται πως αν θέλει να τα ηχογραφήσει και κάποιος άλλος, θα είμαι πολύ χαρούμενος.
Υπάρχει κάποιος ερμηνευτής που όχι απλά να αγαπάς και να θαυμάζεις, αλλά υπό μία έννοια να ήταν και πρότυπο για εσένα;
Πραγματικά αυτή είναι μια πολύ δύσκολη ερώτηση. Σχεδόν όλοι οι ερμηνευτές μού έχουν δώσει έστω και από κάτι μικρό. Ευτυχώς σε αυτό είμαι πολύ καλός «κλέφτης». Όταν μου αρέσει κάτι από κάποιον ερμηνευτή, το παίρνω και το προσαρμόζω στον εαυτό μου. Αν όμως πρέπει να πω μόνο έναν, αυτός θα είναι ο Δημήτρης Ψαριανός και ιδιαίτερα φυσικά στον «Μεγάλο Ερωτικό».
Οταν ερμηνεύεις δικό σου τραγούδι, ποιο είναι το σημαντικότερο για εσένα, η σύνθεση ή η ερμηνεία;
Νομίζω πως είναι η ερμηνεία, αυτό κάνω τα τελευταία δεκαεννέα χρόνια. Το μικρόφωνο είναι η επέκταση του χεριού μου. Αλλά εννοείται πως προσεγγίζω πολύ διαφορετικά ένα τραγούδι που έχω γράψει ο ίδιος παρά ένα τραγούδι το οποίο έχει γράψει κάποιος άλλος.
Συνθέτεις πάνω σε στίχους που ήδη έχεις ή γράφεις τις μελωδίες σου και μετά αναζητείς τους κατάλληλους στίχους;
Συμβαίνουν και τα δύο, αλλά περισσότερο το πρώτο. Αναζητώ στίχους για τις μουσικές μου μόνο όταν τελικά δεν «κάθεται» στα αυτιά μου το τραγούδι στο σύνολό του.
Υπάρχει κάποια κεντρική μουσική, στιχουργική ή και αμφότερες, ιδέα που να διατρέχει ολόκληρο το album;
Οχι. Είναι τραγούδια που έχω διαλέξει πραγματικά με πολύ μεγάλη δυσκολία έτσι ώστε να μπορούν να είναι αλληλένδετα μεταξύ τους. Η μόνη κοινή «συνισταμένη» τους είναι η ενορχήστρωση.
Αν και τα τραγούδια σου έχουν κατά κύριο λόγο λαϊκές καταβολές, παρατήρησα ότι χρησιμοποιείς λιγότερο τα λαϊκά όργανα και, αντίθετα, προτιμάς τα κλασικά. Για παράδειγμα, σε πρώτο πλάνο είναι πολύ συχνά το πιάνο. Ήταν συνειδητή αυτή η ενορχηστρωτική επιλογή και, αν ναι, ποιος είναι ο λόγος για αυτό;
Στον δίσκο έχουν χρησιμοποιηθεί λαϊκά και παραδοσιακά όργανα όπως το μπουζούκι, ο μπαγλαμάς, ο τζουράς, το ούτι και άλλα. Η ενορχήστρωση όμως έχει γίνει με τρόπο που ξεφεύγει από το «λαϊκό» ύφος το οποίο έχουμε συνηθίσει δημιουργώντας ένα πιο σύγχρονο άκουσμα. Στις διασκευές που κάνω στο σχήμα Ιμερος, που συναποτελούμε με την πιανίστρια Μαρία Τύμπα, ναι, για πρακτικούς κυρίως λόγους υπάρχει το πιάνο. Δραστηριοποιείται τόσο ερμηνευτικά όσο και γράφοντας μουσική για το θέατρο στην Ελλάδα και στην Κύπρο.
Σε ενδιαφέρει μόνο η προσωπική στιχουργική θεματολογία ή και η κοινωνική, ακόμα ίσως και πολιτική;
Είμαι ανοιχτός γενικότερα στον καλό ελληνικό στίχο. Είχα δοκιμάσει στο παρελθόν να γράψω τραγούδια με πολιτικό στίχο, αλλά δεν προέκυψε το να κυκλοφορήσω κάποιο από αυτά.
Ποιο είναι το πιο αγαπημένο σου τραγούδι από τον δίσκο και γιατί;
Το κάθε τραγούδι του δίσκου σημαίνει και κάτι διαφορετικό για εμένα. Λίγο οι καταστάσεις και λίγο η ιστορία του... Αν έπρεπε όμως να διαλέξω ένα, θα ήταν το ομότιτλο τραγούδι, γιατί ήταν αυτό που έδωσε τη σπίθα για να κυκλοφορήσει το «Έλα μαζί μου».
Εχεις κατά νου μια ζωντανή παρουσίαση του δίσκου; Και γενικότερα ποια είναι τα σχέδιά σου για το καλοκαίρι και ίσως και για την επόμενη χειμερινή σεζόν, αν υπάρχουν ήδη τέτοια;
Κάτι σκέφτομαι, με τη μορφή παράστασης, όπου θα παρουσιάζω τα τραγούδια μου αλλά και άλλα που με διαμόρφωσαν ως άνθρωπο και μουσικό. Το καλοκαίρι θα εμφανίζομαι με το σχήμα Ίμερος στο Φρούριο των Τρικάλων κάθε Πέμπτη. Για τη χειμερινή σεζόν θέλω να παρουσιάσω την παράσταση που ανέφερα σε επιλεγμένους χώρους που ταιριάζουν με την αισθητική μου.
Θα ευχηθώ στον Χρίστο Μοδέστου αυτό το σχέδιό του να πραγματοποιηθεί και θα περιμένω με ενδιαφέρον τα επόμενα βήματά του.
