Ταξιδεύτρια και μποέμ, ταλαντούχα μουσικός, άψογη επαγγελματίας, ευαίσθητος άνθρωπος, η Μιράντα έχει κληρονομήσει τη φιλομάθεια από τη μητέρα της που λατρεύει τα ταξίδια, τις ξένες γλώσσες, τη μουσική, τα βιβλία, το θέατρο. Η μαμά Ματίνα συνάντησε τον Κωνσταντινουπολίτη αρχιτέκτονα και ερασιτέχνη τενόρο, με κοινά ενδιαφέροντα πατέρα της Μιράντας, τον Θεόδωρο Βερούλη, σε μια ρομαντική κρουαζιέρα στην Αίγυπτο. Στο πατρικό με θέα τον Λυκαβηττό, στη Νεάπολη Εξαρχείων, αντηχούσαν όπερες και ιταλικές καντσονέτες που λάτρευε ο μπαμπάς. Με την κιθάρα του συνόδευε ιταλικά ή ελληνικά λυρικά τραγούδια και, τραγουδώντας ντουέτο με τη μαμά, έκλεβαν την παράσταση στις φιλικές συναθροίσεις.
Στα νυχτερινά κλαμπ μιας ανέμελης αθηναϊκής εποχής το ζεύγος Βερούλη επιδιδόταν σε μαραθώνιους χορού: mambo, tango, cha-cha, rhumba και swing, που αγαπά πολύ και η κόρη τους, η Μιράντα. Το ξημέρωμα κατέληγαν για καφέ στο Βυζάντιο της γνωστής κοσμικής πλατείας. Από εκεί ξεκίνησε ένα πρωί η μαμά Ματίνα για να γεννήσει στο «Έλενα» την Ελισάβετ, τη -σήμερα μουσικό και μουσικοπαιδαγωγό- μεγαλύτερή της αδελφή.
Εξάρχεια-Ρίο, ένα τσιγάρο δρόμος
«Μ’ έναn μισθό μπορείς να γυρίσεις τον κόσμο όλο» προέτρεπε η μητέρα, που ήταν υπάλληλος στην Τράπεζα της Ελλάδος. Και η Μιράντα ακολούθησε τη συμβουλή της, γυρνώντας όλη τη χώρα - και άλλες 30 ακόμα. Η εικόνα του γιγάντιου αγάλματος του Cristo Redentor (Χριστού Λυτρωτή) στην κορυφή του λόφου του Corcovado, στο Rio de Janeiro, σε ένα ταξιδιωτικό φυλλάδιο των γονιών προκάλεσε δέος στη δεκαπεντάχρονη Μιράντα. Οι ήχοι του Καρναβαλιού έφταναν μέσα από την τηλεόραση στ’ αυτιά της τον καιρό που σπούδαζε Πιάνο και Θεωρητικά. Ήταν η πρώτη επαφή με τη βραζιλιάνικη κουλτούρα, που τότε της έμοιαζε «εξωτική».
Σαν τα παλιά τα σινεμά
Στα δεκάξι της, βλέποντας το κινηματογραφικό «Pillow talk», η Μιράντα ερωτεύτηκε τον Ροκ Χάτσον και μαγεύτηκε από τη μουσική των 50s. Το cool swing της φωνής του Mr. Blue Eyes Φρανκ Σινάτρα, δίπλα στο πιάνο και στην μπάντα του «κόμητα της τζαζ» Bill Basie, την κατέκτησε. Ταυτίστηκε μ’ αυτή τη μουσική, τη λάτρεψε. Χάθηκε στη μαγεία των γυναικείων φωνών της Sarah Vaughan, της Carmen McRae, της Ella Fizgerald και της Annita O’Day, που έγιναν πρότυπά της. Ώσπου σε έναν δίσκο του Frankie άκουσε το «Girl from Ipanema», όπου με την κιθάρα του ο «πατέρας» της bossa nova Antonio Carlos Jobim τραγουδούσε τη γέφυρα στα βραζιλιάνικα.
Από χώρα σε χώρα
Εφηβη μπασκετμπολίστρια, η Μιράντα αποφάσισε αντί για τις απαγορευμένες από τον πατέρα της σπουδές στην Ιστορία της Τέχνης στο Πανεπιστήμιο της Τουλούζης, να σπουδάσει στο Τμήμα Επιστημών Φυσικής Αγωγής και Αθλητισμού του ΕΚΠΑ, όπου είχε γίνει δεκτή ως πρωταθλήτρια Ελλάδας με την ομάδα του Σπόρτιγκ. Μετά το πτυχίο αυτός ο κλασικός Έλληνας πατέρας υπέκυψε, δίνοντας την ευχή του και επιτρέποντάς της να σπουδάσει Γραφικό Σχέδιο στο Παρίσι. Ήταν το πρώτο βήμα για να βρεθεί στον τελικό της στόχο: στη μητρόπολη της Νέας Υόρκης. Σπουδάζοντας στο Parsons School of Design στο Μανχάταν, η Μιράντα -επιτέλους- βρέθηκε στον «πυρήνα». Έπεσε με τα μούτρα στην τζαζ, στη λατρεμένη της μουσική. Σε μια εργασία για τη σχολή έπρεπε να σχεδιάσει ένα εξώφυλλο δίσκου. Θέμα, η bossa nova και ύφος, εξωτικό: φοίνικες, παραλίες και τροπικά φρούτα. Σε μια προ google εποχή, ολοκλήρωσε την έρευνά της στη βιβλιοθήκη του New York University - ένα θησαυροφυλάκιο πληροφοριών. Εκεί «χτύπησε φλέβα», ανακαλύπτοντας τα songbooks της βραζιλιάνικης μουσικής, που, εκτός από τις παρτιτούρες των αγαπημένων της καλλιτεχνών (Jobim, Caetano Veloso, Chico Buarque, Gilbero Gil, Vinicious de Moraes, Joao Donato κ.λπ.), περιείχαν συναρπαστικές πληροφορίες και ανέκδοτα από το περιβάλλον και τη ζωή των δημιουργών που γέννησαν τη bossa nova και, σε προέκταση, τη Música Popular Brasileira.
Στη χώρα των ονείρων
Αμεσος στόχος της γίνεται τότε το ταξίδι στη Βραζιλία. Μην γνωρίζοντας κανέναν εκεί, επικοινωνεί με τον περίφημο Βραζιλιάνο γραφίστα Felipe Taborda, τον οποίο είχε γνωρίσει σε μια διάλεξή του στη σχολή, στη Νέα Υόρκη. Του ζήτησε να τη δεχτεί ως μαθητευόμενη στο γραφείο του στο Rio de Janeiro και, προς ευτυχίαν της, η απάντηση ικανοποιούσε όνειρα χρόνων. Κι έτσι βρέθηκε στο Ρίο. Δουλεύοντας εκεί, τελειοποίησε τα πορτογαλικά της ερχόμενη σε επαφή με ντόπιους καλλιτέχνες τόσο στις συναυλίες όσο και στις παρέες, στους δρόμους και στις «ξανθές» παραλίες της «πρωτεύουσας του Καρναβαλιού». Παράλληλα με τη μουσική, η Μιράντα ταξίδεψε από άκρη σε άκρη την αχανή σε έκταση χώρα του Αμαζονίου, ανακαλύπτοντας τον τεράστιο μουσικό της πλούτο.
Banda Som Brasil
Γυρίζοντας στην Ελλάδα στα τέλη των 90s, η Μιράντα ψάχνει να συνδεθεί με άλλους «βραζιλόφρονες» της πρωτεύουσας. Στο θρυλικό κλαμπ Folie της οδού Έσλιν, στους Αμπελόκηπους, κάθε Τετάρτη ήταν αφιερωμένη στη Βραζιλία και στις μουσικές της. Η βραζιλιάνικη παροικία είχε ήδη σχηματίσει το πρώτο συγκρότημα βραζιλιάνικης μουσικής στην Ελλάδα και έψαχνε για τραγουδίστρια. Τα γλωσσικά και μουσικά της προσόντα υπήρξαν το απόλυτο κριτήριο για την πρόσληψή της στην Banda Som Brasil! Στο πρώτο τους live στο Καρναβάλι της Πάτρας, σε μια μεγάλη σκηνή, η Μιράντα τραγούδησε πρώτη φορά με αποδέκτες χιλιάδες καρναβαλιστές. Έτσι η «πρέσβειρα της Βραζιλιάνικης Μουσικής στην Ελλάδα» ξεκίνησε την επαγγελματική της πορεία στο τραγούδι.
Γραφίστρια το πρωί, τραγουδίστρια το βράδυ
Η Μ. Βερούλη αγαπά τη ζωή με τις απολαύσεις της, τις τέχνες και τη σύνδεση με τους ανθρώπους. Τα παιδιά της, ο Ερμής και ο Νηρέας, είναι γι’ αυτήν ο «φάρος», πηγή χαράς, αισιοδοξίας και άνευ όρων αγάπης. Η γέννησή τους αποτέλεσε κορυφαία στιγμή στην ύπαρξή της ως εργαζόμενης μητέρας, μουσικού και τραγουδοποιού. Δουλεύοντας ως free lancer γραφίστρια και δημιουργώντας λογότυπα για την εταιρική ταυτότητα συνεργατών της, τα βράδια της γεμίζουν από νότες σε μουσικές σκηνές, εκδηλώσεις και φεστιβάλ στην Αθήνα και σε όλη τη χώρα. Πέντε χρόνια μετά η Μιράντα αποφάσισε να σπουδάσει την αρμονία των έργων του Jobim και των ομόλογών του συνθετών· μια μουσική που τη στοιχειώνει και την εμπνέει μέχρι σήμερα. Ήθελε να εμβαθύνει, περνώντας από την ερασιτεχνική φάση στην τροχιά μιας καλά καταρτισμένης επαγγελματία μουσικού.
Καθώς στην Αθήνα δεν υπάρχει -ως και σήμερα- μία σχολή που να ειδικεύεται στη βραζιλιάνικη μουσική, επιλέγει να σπουδάσει το πλέον κοντινό μουσικό είδος που αγαπά, την τζαζ. Στο Ωδείο Athenaeum βρίσκεται στο ιδανικό μουσικό περιβάλλον κοντά στον γκουρού της τζαζ Σύλβιο Σύρρο και σε επαφή με «μαθητευόμενους μάγους» του ωδείου - σήμερα επίλεκτα μέλη της εγχώριας τζαζ σκηνής. Εντάσσεται στο πρώτο γκρουπ του ωδείου, τους Jazz Friends, με τους Θωμά Αλβέρτη στο σαξόφωνο, Γιάννη Neufeld στην κιθάρα, Πέτρο Κλαμπάνη στο κοντραμπάσο. Συνάμα, στο σπίτι ακούει πεισματικά τζαζ μουσική γιατί είχε πολλά «κενά» να καλύψει. Λίγο αργότερα σχηματίζει την πρώτη δική της brazilian jazz μπάντα, τους Desafinados, ενώνοντας τους δύο αγαπημένους της μουσικούς κόσμους. Τα πρώτα δικά της τραγούδια, σε στίχους πορτογαλικούς και ελληνικούς, συνάντησαν τα standards της βραζιλιάνικης μουσικής. Ο ομώνυμος δίσκος «Desafinados» κυκλοφόρησε το 2007 και διανεμήθηκε στις ζωντανές εμφανίσεις τους. Οι πρώτες της ηχογραφήσεις στην κατηγορία της electronica προέκυψαν από τη συνεργασία της με τον γνωστό DJ και παραγωγό «Nikko» (Νίκο Πατρελάκη) και τον επίσης παραγωγό Ηλία Κατελάνο. Γνωρίζοντας τον κλασικό κιθαρίστα Σπύρο Μιχαήλ, η Μιράντα ηχογράφησε ένα αφιέρωμα στον Jobim, με τη φωνή της συνοδευμένη από κιθάρα, φλάουτο, τσέλο, κοντραμπάσο και τύμπανα, με τίτλο «O grande amor» (Music Mirror, 2014).
Απόσταγμα Βραζιλίας στο Half Note
Η σημαντικότερη στιγμή στην καριέρα της υπήρξε η συνεργασία με τον φημισμένο Βραζιλιάνο τσελίστα Jaques Morelenbaum και την τραγουδίστρια σύζυγό του Paula, στενούς συνεργάτες του Jobim. Τραγούδησε μαζί τους στο Tinos Jazz Festival και στο Paros Jazz το 2016 και στη συνέχεια ηχογράφησαν μαζί με το γκρουπ του Πέτρου Κλαμπάνη στη Νέα Υόρκη το «Coracao Vagabundo» του Caetano Veloso το 2017. Το Tinos Jazz Festival ξεκίνησε το 2009 ως έμπνευση και όραμα του Τήνιου στην καταγωγή Θωμά Αλβέρτη, με τη Μιράντα να συμπράττει καλλιτεχνικά και διοργανωτικά. Την ίδια χρονιά αναλαμβάνουν το Bacaro στη Σοφοκλέους και το μετατρέπουν, για τρία χρόνια, σε jazz club με καθημερινά live με ελεύθερη είσοδο, φέρνοντας έτσι το ευρύ κοινό σε γνωριμία με καταξιωμένους και νέους μουσικούς της εγχώριας και της διεθνούς jazz σκηνής.
Από τη φυσική μετεξέλιξη των Desafinados, με τους Ανδρέα Πολυζωγόπουλο στην τρομπέτα, Σπύρο Μάνεση στο πιάνο, Μάνο Αναγνωστόπουλο στο μπάσο και Δημήτρη Κλωνή στα τύμπανα, ηχογραφήθηκε το άλμπουμ «Οnirico» (Artway-Technotropon, 2018), που περιέχει αγαπημένα βραζιλιάνικα τραγούδια αλλά και πρωτότυπες συνθέσεις της Μιράντας και των συνεργατών της. Το 2018 η Μιράντα τιμήθηκε από το υπουργείο Εξωτερικών της Βραζιλίας με το μετάλλιο του Ιππότη του Τάγματος του Rio Branco για τη συνολική προσφορά της στην έμπρακτη διάδοση της βραζιλιάνικης μουσικής κουλτούρας στην Ελλάδα.
Η συναυλία
Η Μιράντα Βερούλη συνεχίζει να υπηρετεί με πάθος τη βραζιλιάνικη κουλτούρα μέσα απ’ τη δουλειά της. Το νέο της πρότζεκτ «Ο Samba» είναι αφιερωμένο στο ομώνυμο δημοφιλές μουσικό είδος. Στις 8.5.2023 θα το παρουσιάσει στο Half Note Jazz Club, με τους εκλεκτούς jazzmen Λεωνίδα Σαραντόπουλο στο φλάουτο, Μάνο Θεοδοσάκη στο μπάσο και στην τρομπέτα, Τζώρτζη Τσιρόπουλο στην κιθάρα και Αναστάση Γούλιαρη στα τύμπανα.
Επιμέλεια κειμένου: Μαρώ Καβαλιέρου
