Το εξαιρετικά ενδιαφέρον συγκρότημα των Echo Tides κυκλοφορεί τον πιο ολοκληρωμένο του δίσκο φέτος από τη United We Fly. Η νέα τους δουλειά, με τίτλο «Ανδρομέδα FM», είναι ένα υψηλής αισθητικής μινιμαλιστικό synth pop καλούδι. Το συγκρότημα αποτελείται από τους Γιάννη Αναγνωστόπουλο, Γιώργο Λυγουριώτη, Καλλιόπη Μητροπούλου και Παναγιώτη Πανταζή (Pan Pan). Τα εννέα τραγούδια του δίσκου προσφέρονται για ιδιωτικές ακροάσεις στο γκρίζο αστικό τοπίο και εμπεριέχουν μια αδιέξοδη αγωνία και μια περιπαικτική αφηγηματικότητα που δημιουργούν ρεαλιστικά πεδία ταύτισης με τον ακροατή χωρίς τον μπαμπούλα της «ποίησης» να σαμποτάρει την αμεσότητα. Τραγούδια ταγμένα στον σύγχρονο ελληνικό στίχο, με beat ευαισθησίες και μεταμοντέρνο λυρισμό. Τα Echo Tides θα παρουσιάσουν ζωντανά τον νέο τους δίσκο στο Six DOGS στις 19 Μαΐου και αυτή η εμφάνιση αποτέλεσε μια αφορμή για μια σύντομη κουβέντα μαζί τους.
Είναι μυστήριο τρένο τα Echo Tides, καθώς μοιάζουν με παράξενο side project των μουσικών που τα απαρτίζουν ή σαν ένα σχήμα με πολλαπλά πρόσωπα. Πρόκειται τελικά για προϊόν φιλίας ή καλύπτετε διαφορετικές καλλιτεχνικές ανάγκες μέσα από το σχήμα;
Παναγιώτης Πανταζής: Side project δεν είναι σίγουρα. Είμαστε φίλοι πολλά χρόνια, υπάρχει αγάπη ανάμεσά μας, και η απόλαυση του να φτιάχνουμε κάτι παρέα μας δίνει την ενέργεια να προχωράμε.
Γιάννης Αναγνωστόπουλος: Τα Echo Tides είναι η βάση όλων. Είναι ακριβώς το αντίθετο από side project, καθώς είναι το μόνο σύνολο με σαφή δομή. Οτιδήποτε άλλο προσωπικό κάνει ο καθένας, είτε μόνος του είτε παρέα με άλλον της μπάντας, μπορεί να αλλάξει εκατό μορφές. Το σύνολο των Echo Tides είναι η πιο μπάντα από οτιδήποτε άλλο κάνουμε και λειτουργεί πάντα με ομαδικότητα και κοινές ευθύνες.
Το «Μαγικό τρένο» είναι ένα από τα πιο ενδιαφέροντα τραγούδια της εποχής, γεμάτο εικόνες. Αναρωτιέμαι αν υπάρχουν ιστορίες πίσω από αυτό ή κάποιο από αυτά που μπορείτε να μοιραστείτε.
Γ.Α.: Το «Μαγικό τρένο», από μουσικής άποψης, ήταν το πιο ολοκληρωμένα σχηματισμένο κομμάτι πριν ξεκινήσουμε να στήνουμε τον δίσκο. Ήρθε αυτούσιο μια μέρα όλο στο μυαλό μου και το προχωρήσαμε έτσι. H πρόκληση ήταν το πώς θα ταιριάξει το μεσαίο θέμα της τριφωνίας με το υπόλοιπο κομμάτι, κάτι που λύθηκε σε μεγάλο βαθμό και χάρη στους στίχους του Παναγιώτη.
Καλλιόπη Μητροπούλου: Εμένα μου αρέσει πολύ και πώς το παίζουμε live. Έχει στοιχεία experimental και μουσικής δωματίου. Όσοι έρθετε να μας δείτε ή μας έχετε δει ήδη ξέρετε.
Αυτή η lo-fi αστροφαντασία των τραγουδιών σας και γενικότερα η ηλεκτρονική μουσική έχουν ευρύ κοινό στη χώρα μας;
Π.Π.: Το κοινό διαμορφώνεται από την ύπαρξη της μουσικής, όχι το αντίστροφο. Όσο εμείς είμαστε τίμιοι απέναντι στους εαυτούς μας και παίζουμε μουσική που αγαπάμε το κοινό θα διευρύνεται.
Γ.Α.: Το κοινό έχει πιο ανοιχτά αυτιά από ποτέ. Είναι κάπως περιοριστικό να πούμε αν ένα ύφος έχει ή δεν έχει ευρύ κοινό. Οι περισσότεροι είναι έτοιμοι να τα ακούσουν όλα. Δεν κολλάνε σε ταμπέλες. Κι αυτό είναι το υγιές της εποχής μας όσον αφορά τη μουσική.
Τι μουσική ακούτε αυτόν τον καιρό;
Π.Π.: Τελευταίο άλμπουμ που με έκανε χαρούμενο είναι το «Imagine this is a high dimensional space of all possibilities» του James Holden.
Γ.Α.: Κυρίως metal. Όσο πιο σύγχρονα πράγματα τόσο το καλύτερο.
Κ.Μ.: Εγώ ακούω τους δίσκους των Marina Herlop, Mira Calix, Lyra Pramuk, Arca και Fieh.
Γιώργος Λυγουριώτης: Η πρόσφατη επανένωση των The Walkmen ήταν αρκετή για να με κάνει να ξανακούσω ολόκληρη τη δισκογραφία τους.
Απολαμβάνετε περισσότερο τη διαδικασία της ηχογράφησης στο στούντιο ή το ζωντανό παίξιμο επί σκηνής;
Γ.Α.: Ξεκάθαρα το live. Η στιγμή που παρουσιάζεις το έργο σου σε κόσμο και εισπράττεις το χαμόγελο από απέναντι δεν μπορεί να συγκριθεί με καμία ηχογράφηση.
Κ.Μ.: Ανάλογα με τη φάση που βρίσκομαι, και οι δύο διαδικασίες έχουν κάτι μαγικό. Αυτή την περίοδο έχουμε πολλή ενέργεια για ζωντανό παίξιμο ως μπάντα!
Γ.Λ.: Το να βρισκόμαστε όλοι μαζί στη σκηνή και ταυτόχρονα να υπάρχει αυτή η αλληλεπίδραση με το κοινό είναι πραγματικά κάτι ξεχωριστό.
Αν κάποτε βγάζατε μια συλλογή με διασκευές, ποια τραγούδια θα ονειρευόσασταν να παίξετε σ’ αυτή;
Γ.Α.: Προσωπικά θα προτιμούσα κομμάτια με μίνιμαλ ενορχήστρωση, ώστε να μπορούμε να βάλουμε μέσα δικές μας μελωδίες και όχι απλώς να αναπαράγουμε ήδη παιγμένα θέματα. Ίσως να επέλεγα πράγματα από την ελληνική μουσική της δεκαετίας μεταξύ ’60 και ’70.
Κ.Μ.: Θα επέλεγα τραγούδια της δεκαετίας του ’50. Ίσως και κάποια του Στέλιου Καζαντζίδη.
Π.Π.: Εμένα θα μου άρεσε να δω πώς θα πιάσουν τη δική μας μουσική άλλες μπάντες, όπως, π.χ., οι Hekate, οι Convex Model, οι Καταχνιά κ.ά.
Ποια είναι τα σχέδιά σας για το επόμενο διάστημα;
Π.Π.: Για αρχή το live που θα παρουσιάσουμε το «Ανδρομέδα FM» στις 19 Μαΐου στο Six DOGS!
Γ.Α.: Σχεδιάζουμε να κλείσουμε τις τελευταίες λεπτομέρειες στο συνθετικό κομμάτι του επόμενού μας δίσκου. Από κει και πέρα, μακάρι να είναι ιδανικές οι συνθήκες ώστε να μπορούμε να παίξουμε live σε όσο το δυνατόν περισσότερα μέρη, καθώς περάσαμε υπέροχα στην πρώτη μας περιοδεία.
Ποιος μουσικός θα θέλατε να κάνει remix στα τραγούδια σας;
Κ.Μ.: Η Sudan Archives.
Π.Π.: Ο Burial ή κάποιο 12χρονο που μόλις έβαλε το Αbleton στο laptop του.
