"Το αίμα της αγάπης", ο δεύτερος τόμος του μνημειώδους πολύτομου έργου του Παντελή Μπουκάλα που προσπαθεί να ανιχνεύσει την ποιητική του δημοτικού τραγουδιού, προσφέρει μιας πρώτης τάξης αφορμή και έμπνευση στον Θοδωρή Γκόνη για τη μεταφορά του στη θεατρική σκηνή. "Το σφαγείο του έρωτα" ετοιμάζεται να παρουσιαστεί στο Θέατρο της Οδού Κυκλάδων - Λευτέρης Βογιατζής από τις 4 Μαΐου, μετασχηματίζοντας όσα η πινακοθήκη των φονικών που παραθέτει ο Μπουκάλας και όσα επιπλέον αντλήθηκαν από την έρευνα γνωστού σκηνοθέτη σε μια ενιαία θεατρική αφήγηση, που προκαλεί και προσκαλεί το κοινό σε μια ενδιαφέρουσα κατάδυση.
"Η επικράτεια του έρωτα είναι κόκκινη. Κατακόκκινη. Από το αίμα που ρέει εντός της άφθονο και ακατάσχετο" σημειώνει ο Παντελής Μπουκάλας, εξηγώντας ότι "έτσι την ιστορεί το δημοτικό τραγούδι, με γνώση βαθιά των ανθρωπίνων και με φωνή αλογόκριτη και αδέκαστη. Τα αίματα της αγάπης αποτελούν άλλοτε ακράδαντο τεκμήριο της πίστης και της αφιέρωσης του ενός αγαπημένου στον άλλον, και άλλοτε αδιάσειστη μαρτυρία των παθημάτων που συνεπάγεται σχεδόν αναπόφευκτα το ερωτικό πάθος. Ο έρωτας άλλωστε, έτσι όπως τον τραγουδάει ο ανώνυμος και ακτήμων δημιουργός, είναι το μοναδικό πεδίο όπου το πάθος δεν γίνεται μάθος".
Μέσα σ' αυτή την επικράτεια των φονικών, που μέχρι πρόσφατα τα συναντούμε να περιγράφονται σε τίτλους ειδήσεων ως "εγκλήματα πάθους" και φυσικά τα περισσότερα έχουν για θύματα γυναίκες, είτε γιατί κάποιες αμφισβήτησαν την κυριαρχία του άντρα-αφέντη είτε γιατί διεκδίκησαν δικαιώματα και αυτονομία είτε πάλι επειδή απλά βρέθηκαν στον δρόμο μιας "κακιάς στιγμής", καταδύεται η σκηνοθετική φαρέτρα του Θοδωρή Γκόνη.
Ξεκινώντας από τις αφηγήσεις της παράδοσης, ξεφυλλίζουν δοκίμια του προηγούμενου αιώνα πάνω στις σχέσεις των φύλων σκηνοθέτης και συντελεστές και στοιχειοθετούν "Το σφαγείο του έρωτα". Κάπως έτσι "φτιάχνουμε ένα soundrack από ερωτικά τραγούδια σύγχρονα, γραμμένα από σημερινούς άντρες. Και εκεί όπου ο Μενούσης συναντά τον John Lennon και σιγοτραγουδούν μαζί 'I didn't mean to hurt you, I'm just a jealous guy', επιχειρούμε να πιάσουμε το νήμα μιας ενιαίας αφήγησης, ενός τρόπου σκέψης που είναι ζωντανός στο εδώ και το τώρα. Φιλοδοξία μας είναι να παρουσιάσουμε το φροντιστήριο των αιώνων, εκεί όπου όλες και όλοι σαν επιμελείς μαθητές και μαθήτριες φοιτήσαμε και προετοιμαστήκαμε να αναλάβουμε τους ρόλους μας στη σκηνή της έμφυλης σύγκρουσης ως θύτες και ως θύματα".
Αλλωστε "ο έρωτας, πανίσχυρος πλαστουργός ζωής, εκτρέπεται αρκετά συχνά σε θανάσιμη δύναμη: όταν τον νοθεύει και τον αποπροσανατολίζει η ζηλοτυπία· όταν δεν ανέχεται την άρνηση, όποιος λόγος κι αν την υπαγορεύει· όταν επιχειρεί να αυτοπροστατευτεί και να παραμείνει κρυφός· όταν τιμωρεί την απιστία, πραγματική ή συκοφαντική· όταν αποφασίζεται και εκτελείται από συγγενείς εξαιτίας των διαβόητων 'λόγων τιμής', εξαιτίας δηλαδή της παντοδύναμης κοινωνικής νόρμας που αναθέτει ρόλους, επιβάλλει αξίες και κανόνες συμπεριφοράς, και επιτηρεί αυστηρά την πιστή εφαρμογή τους" υπογραμμίζει ο Παντελής Μπουκάλας.
Στη σκηνή του Θεάτρου της Οδού Κυκλάδων "Το σφαγείο του έρωτα" του Παντελή Μπουκάλα σε σκηνοθεσία Θοδωρή Γκόνη ερμηνεύουν οι ηθοποιοί Άννα Καλαϊτζίδου, Μιχάλης Τιτόπουλος και Μαρία Χάνου, ενώ ζωντανά παίζουν οι μουσικοί Αθηνά Λαμπίρη, Τάσος Μισυρλής και Δημήτρης Χατζηζήσης. Οι παραστάσεις δίνονται κάθε Παρασκευή και σαββατοκύριακο.
