Λίγο πριν από την κυκλοφορία του νέου του album με τίτλο «Το μαύρο κουτί», ο Παύλος Παυλίδης αφήνει ελεύθερο ένα ακόμα single, το τρίτο κατά σειρά, και μας προετοιμάζει για την ολοκληρωμένη του δισκογραφική δουλειά που καταφθάνει μέσα στον Δεκέμβριο.
Η καραντίνα άφησε τα σημάδια της και στον Παυλίδη, γεννώντας μαζί του το καινούργιο του μουσικό παιδί, “Το παιδί με το πατίνι”.
Η άδεια πόλη, η απουσία των αναπνοών στους δρόμους, η απουσία των ήχων, οι παρατεταμένες σιωπές, όλα αυτά που έγιναν συστατικά της πιο σκληρής και πρωτόγνωρης καραντίνας, μπορεί να τα διαλύσει ένα παιδί με ένα πατίνι. Που τολμάει στην άδεια Αθήνα, κάπου στην έρημη Κυψέλη συγκεκριμένα, να βγει έξω και να την περπατήσει, να την πατήσει με ένα πατίνι, να την ταρακουνήσει, να την ανακατέψει και να αναδείξει ό,τι η ζωή έχει αφήσει περίτεχνα πίσω της, πάνω στους τοίχους, έξω στους δρόμους, στα πάρκα και στις πλατείες.
Ο Παύλος Παυλίδης δίνει ζωή και δύναμη με τις λέξεις του και τη μουσική του σε ένα αλλιώτικο παιδί, που με μοναδικό του όπλο ένα πατίνι σβήνει τα συνθήματα μόνο και μόνο για να τα κάνει ποιήματα, δείχνει στο τέλος της ευθείας την πλατεία ελευθερίας και θυμίζει πως η ζωή πάντα μπορεί να κερδίσει, ακόμα και τις ερημιές, ακόμα και τους εγκλεισμούς.
Είναι προφανές ότι δεν πρόκειται για ένα τραγούδι για την καραντίνα, αλλά για ένα τραγούδι αντίσταση, για ένα τραγούδι αντίδραση, για ένα τραγούδι που λαχταράει τη ζωή και όσα μας αφαιρέθηκαν και πρέπει εμείς να τα πάρουμε πίσω.
Το τραγούδι αυτό μάς θυμίζει πώς να ξαναγαπήσουμε την ελευθερία στην ουσία της και μας προσκαλεί να ανοίξουμε φτερά χωρίς να κοιτάξουμε πίσω.
Ο Παύλος Παυλίδης ξέρει να αφουγκράζεται την πραγματικότητα και τη ζωή και κυρίως ξέρει να την κάνει τραγούδια χωρίς ποτέ να χάνει τον ποιητικό και μουσικό του χαρακτήρα. Αν ακούσετε αυτό το τραγούδι και βγείτε γρήγορα στο μπαλκόνι σας, θα δείτε αυτό “Το παιδί με το πατίνι” να διασχίζει τον δρόμο σας. Εσείς απλά χαμογελάστε του.
