Live τώρα    
Παύλος Μεθενίτης / Ένα άδειο άλογο γεμάτο αλήθειες
  • Μείωση μεγέθους γραμματοσειράς
  • Αύξηση μεγέθους γραμματοσειράς
Εκτύπωση

Παύλος Μεθενίτης / Ένα άδειο άλογο γεμάτο αλήθειες

ΜΕΘΕΝΙΤΗΣ

Βασική προϋπόθεση για έναν υφολογικά επιτυχημένο μυθιστορηματικό -εν προκειμένω- χαρακτήρα είναι, συν τοις άλλοις, και η προσοχή του συγγραφέα σε εκείνο που διατύπωσε πρώτος, ίσως, ο Αριστοτέλης και αργότερα ο Οράτιος και η κλασική κριτική ονόμασε decorum. Μιλάμε για τη σωστή χρήση της γλώσσας στο στόμα του ομιλητή, αφηγητή, χαρακτήρα. Να υπάρχει, δηλαδή, συνέπεια ως προς τον τρόπο που εκφράζει αυτό που υποτίθεται ότι είναι.

Με τον κεντρικό και μοναδικό ομιλητή Ηλία Πανταζή, στο «Άδειο άλογο», ο Παύλος Μεθενίτης συγκινεί όχι μόνο ως προς την ανταπόκρισή του στο παραπάνω κριτήριο. Συγκινεί κυρίως για την ικανότητά του να δώσει στον αναγνώστη έναν πλήρη από όλες τις απόψεις χαρακτήρα. Αλλά και για την ικανότητά του να τον θέσει μέσα σε ένα κοινωνικό πλαίσιο που τον καθορίζει αλλά και που δέχεται τις συνέπειες αυτού του καθορισμού.

Μιλάμε για έναν άνδρα που δεν βλέπει μπροστά του τίποτε περισσότερο από ένα γενικό αδιέξοδο σε σχέση με τη ζωή του. Που έχει χάσει τα πάντα, τη δουλειά του, τη γυναίκα και το παιδί του -ένα παιδί που λατρεύει-, μία γυναίκα που λάτρεψε και εκείνη τον πρόδωσε με τον κολλητό του από εφηβείας.

Μιλάμε για έναν άνδρα που έχασε την αξιοπρέπειά του εν μέσω γιάπηδων και λοιπών κοινωνικά αναρριχώμενων της γενιάς στη μεταπολιτευτική Ελλάδα.  Έναν αντιήρωα που, κάπου προς το τέλος, σημειώνει πως «ο χρόνος είναι θλίψη - η ευτυχία άχρονη», αφού έχει ζήσει στο πετσί του την καταστροφή των πάντων και αφού έχει βωμολοχήσει σε σημείο που δεν θα άντεχε να ακούσει ο μέσος νοικοκύρης της εποχής μας.  Έπειτα που έχει αυτοσαρκαστεί, που έχει βιώσει την αϋπνία σε σημείο εξάντλησης και παραληρήματος, ο Ηλίας Πανταζής είναι ένας από πολλούς σαν εμάς, ένα θύμα των κρίσεων, οικονομικών, θεσμικών, ηθικών, της εποχής μας.

Ο Παύλος Μεθενίτης μας συγκινεί με αυτό του το μυθιστόρημα. Με τον τρόπο που σε «μαχαιρώνει» και σε σκαμπιλίζει με τις αλήθειες που καταγράφει για την εποχή, για τα όρια που αυτή μπορεί να φτάσει έναν λούζερ που δεν έφταιξε ο ίδιος γι’ αυτά που υπέστη. Και, φυσικά, ανταποκρινόμενος έως κεραίας στο decorum.

ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ

ΓΝΩΜΕΣ

ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ

EDITORIAL

ΑΝΑΛΥΣΗ

SOCIAL

ΠΡΟΣΦΟΡΑ ΣΥΝΔΡΟΜΩΝ
ΨΗΦΙΑΚΟΣ ΜΕΤΑΣΧΗΜΑΤΙΣΜΟΣ 2.0