Με χαρά διαβάσαμε την προηγούμενη Κυριακή, 17 Απριλίου, το άρθρο του υφυπουργού Παιδείας Θ.Ν. Πελεγρίνη. Με τίτλο "Δημόσιες βιβλιοθήκες, μέλλον και προοπτικές", κάνοντας μια μικρή αναδρομή στην σημερινή κατάσταση των ελληνικών δημοσίων βιβλιοθηκών, καθώς και της Εθνικής Βιβλιοθήκης, διατυπώνει τους άξονες της πολιτικής του υπουργείου για το μέλλον.
Το πρώτο πράγμα που κρατάμε είναι: "...η αναβάθμιση και η ενδυνάμωση του ρόλου της Εθνικής Βιβλιοθήκης στο πλαίσιο του δημόσιου χαρακτήρα της, καθώς και η ανάδειξή της σε ουσιαστικό συντονιστή και υποστηρικτή των βιβλιοθηκών". Η διασφάλιση του δημόσιου χαρακτήρα της Εθνικής μας Βιβλιοθήκης πρέπει να θεωρείται δεδομένο και ως τέτοιο αναφέρεται. Στην εποχή που το πολιτιστικό προϊόν αποκτά τεράστια χρηματική αξία, η διασφάλιση αυτή είναι απαραίτητη. Οι έντυποι θησαυροί της χώρας, του έθνους οφείλουν να είναι δημόσιο αγαθό και οι πολίτες να έχουν απρόσκοπτη και ελεύθερη πρόσβαση σε αυτό. Η μνήμη του έθνους, όπως έχει καταγραφεί στα έντυπα και τα χειρόγραφα, είναι συλλογική και ανήκει σε όλους. Δεν είναι ένα αγαθό, αλλά το δικαίωμα των πολιτών αυτής της χώρας να έχουν επαφή με τα έργα της τέχνης και της επιστήμης. Και η πολιτεία να το διασφαλίζει.
Το Γενικό Συμβούλιο Βιβλιοθηκών είναι το επόμενο σημείο στο άρθρο που αξίζει μνείας. Θεσμοί στη χώρα υπάρχουν, αυτό που έχει σημασία είναι να λειτουργούν. Και να λειτουργούν σε καθεστώς αντιπροσωπευτικότητας και διαφάνειας. Η ανασύστασή του λοιπόν τότε θα είναι επιτυχημένη, όταν αυτό θα στελεχωθεί με εκπροσώπους άλλων θεσμών και συλλογικοτήτων. Έτσι θα διασφαλιστεί και η μεγαλύτερη δυνατή αλληλεπίδρασή του με τη βιβλιοθηκονομική κοινότητα. Έτσι θα μπορέσει να καταθέσει προτάσεις για μια Εθνική Πολιτική Βιβλιοθηκών, θέμα στο οποίο αναφέρεται έντονα και ο υφυπουργός στο άρθρο του.
Ένα τρίτο σημείο που πρέπει να σταθούμε, στον περιορισμένο χώρο που έχουμε, είναι η συγκρότηση του δικτύου των δημόσιων βιβλιοθηκών και η συνεργασία του με άλλα δίκτυα βιβλιοθηκών (δημοτικών, ακαδημαϊκών κ.τ.λ.). Αναγνωρίζεται ρητά στις θέσεις του κ. Πελεγρίνη η αναγκαιότητα της συλλογικής δράσης και όχι των μεμονωμένων οντοτήτων, "απομονωμένες νησίδες", όπως τις αναφέρει. Ένα πάγιο αίτημα της βιβλιοθηκονομικής κοινότητας για οριζόντια δικτύωση των διαφορετικών ειδών βιβλιοθηκών, το οποίο σταδιακά θα μπορέσει να οδηγήσει σε ένα "ενιαίο εθνικό δίκτυο πληροφοριών και γνώσης με πρωταγωνιστές τις βιβλιοθήκες". Ένα ενιαίο εθνικό δίκτυο πολιτισμού, γνώσης και δημοκρατίας θα προσθέταμε εδώ.
Η δημοσιοποίηση αυτών των θέσεων εκ μέρους του υπουργείου Παιδείας, και δη από τον αρμόδιο υφυπουργό, κατόπιν διαβουλεύσεων με τη βιβλιοθηκονομική κοινότητα, όπως αναφέρεται, είναι μια πολύ θετική ένδειξη ότι κάτι επιτέλους κινείται για τις ελληνικές βιβλιοθήκες σε κεντρικό επίπεδο.
Καλλίμαχος
