Μια αξιόλογη και πολλά υποσχόμενη νέα μουσική πρόταση καταθέτει με το πρώτο του EP «Το Υπερεγώ» o Διονύσης Φαρμάκης. Θα πούμε εξαρχής ότι το κυριότερο χάρισμα του Διονύση Φαρμάκη είναι κάτι μάλλον σπάνιο για πρωτοεμφανιζόμενο και ειδικά στην Ελλάδα, ιδιαίτερα μάλιστα στον χώρο που κινείται, το ότι δηλαδή ενώ οι, αξιοσημείωτα ποικίλες, επιρροές του είναι φυσικά ορατές, όχι μόνο δεν είναι δέσμιός τους αλλά αντίθετα τις αξιοποιεί δημιουργικά, εντάσσοντάς τις ως δομικά στοιχεία στην ήδη διαμορφωμένη τεχνοτροπία του.
Ο Δ. Φαρμάκης τοποθετείται απολύτως συνειδητά στην... αριστερά του σύγχρονου μουσικού φάσματος και μάλιστα θα λέγαμε στις παρυφές της. Είναι φανερό ότι έχει ακούσει πολλή και από πολλούς διαφορετικούς χώρους μουσική, ενώ οι σπουδές του στην ηχοληψία τού δίνουν τη δυνατότητα να έχει τον απόλυτο έλεγχο της υλοποίησης των συλλήψεών του. Με κεντρικό άξονα την αρκούντως «πειραγμένη» electronica και το υπό μιαν ευρύτατη θεώρηση rock, στα οποία προστίθενται πλείστα άλλα στοιχεία, είτε με τη μορφή samples είτε παιγμένων με «φυσικό» τρόπο μερών, ο δημιουργός μάς παρουσιάζει το συγκροτημένο και πλήρως οργανωμένο μουσικό του σύμπαν, στο οποίο δεν διστάζει και να παρέμβει κατά βούληση με το να πειραματίζεται τόσο με τις δομές όσο και με τις ενορχηστρώσεις των τραγουδιών του.
Το ανήσυχο αυτό ηχητικό ταξίδι συνοδεύει με τον πιο ταιριαστό τρόπο ένα άλλο, πολύ διαφορετικό. Είναι εκείνο που εικονογραφούν οι στίχοι των τεσσάρων τραγουδιών του EP, τα οποία συναποτελούν μια θεματική ενότητα (concept) που δεν είναι άλλη από τμήμα της εσωτερικής πορείας κάποιου. Όπως λέει ο ίδιος, αυτή είναι η προσπάθεια ενός ανθρώπου να υπερβεί το εγώ του και να φτάσει στο υπερεγώ του τίτλου του EP και την οποία αποδίδει όχι βέβαια τραγουδώντας με τον τυπικό τρόπο αλλά με την πλέον ενδεδειγμένη για την περίσταση ερμηνεία, δηλαδή ουσιαστικά απαγγέλλοντας με τη βαθιά αλλά όχι και βραχνή, ως είθισται σε πολλές τέτοιες περιπτώσεις, φωνή του.
Η διαδρομή αυτή, που ξεκινά με την υποφώσκουσα αλλά όχι γι' αυτό λιγότερο σφοδρή σύγκρουση των δύο πλευρών του ιδίου υποκειμένου του «Μια Ιδέα Χαμηλοβλεπούσα», φτάνει σε έναν κομβικό σταθμό με το τελευταίο κομμάτι, το «Φυγή», στο οποίο συντελείται η επιθυμητή υπέρβαση αλλά προφανώς δεν περατώνεται εκεί, συνεχίζεται όπως πάντα και για καθένα. Όπως κάθε νοήμων άνθρωπος, ο Δ. Φαρμάκης θα εξακολουθήσει την εσωτερική του αναζήτηση, η οποία δίνει έμπνευση στη μουσική δημιουργία του, και αυτό σημαίνει ότι η συνέχεια προβλέπεται εξαιρετικά ενδιαφέρουσα, ίσως ακόμα και συναρπαστική αλλά αυτό φυσικά εξαρτάται μόνο από τον ίδιο. Μέχρι τότε μπορείτε να ακούσετε το «Το Υπερεγώ» στα https://soundcloud.com/dionyshs-farmakhs και https://www.youtube.com/user/oloitrendy.
ΘΑΝΟΣ ΜΑΝΤΖΑΝΑΣ
